289 
Ops. De polymorphismo hujus speciei ill. de CHAMISSO jamdudum 
in Linnaea l. c. egregie disseruit; permultis autem exemplaribus a me 
examinatis formas v. lusus area geographica distinctos. esse mihi negan- | 
UMBELLIFERAE: SPANANTHE. 
| 
| 
290 
dum est, quia in omnibus regionibus numerosiora specimina quae vidi 
fere eodem modo variant. 
Tribus II. MULINEAE. 
Ш. SPANANTHE JACQ. 
SPANANTHE Jacq. Collect. bot. 111.247; Spreng. Umbell. Prodr. 
34; Rich. Hydroc. 20. t. 50. f. 2; H.B.K. Nov. Gen. et Spec. 
V. 20; Koch Umbell. 142. f. 66—68; DC. Prodr. IV. 81; 
Meissn. беп. 141 (103); Endl. Gen. n. 4376; Benth. et Hook. 
Gen. I. 876. — AZORELLA pro parte Вай. Hist. des plant. 
VII. 236. 
CALYCIS dentes manifesti, triangulares v. triangu- 
lari-lanceolati. PETALA ovata v. obovata integra, apice 
saepius ob costam superne leviter impressam plus 
minus incurva. DISCUS breviter v. depresse conicus 
subrepandus. FRUCTUS a dorso valde compressus, juxta 
commissuram angustam profunde emarginatus, 2-scu- 
tatus; mericarpia a dorso plana v. leviter concava, in 
facie commissurali parum convexa, semine expleta; 
juga primaria tenuia aequalia, dorsalia in medio dorso, 
intermedia in plano dorsali juxta marginem obtusum, 
lateralia in plano commissurali a margine paullo magis 
distantia; vittae nullae; carpophorum indivisum v. 
apice breviter bifidum. SEMEN valde compressum. 
HERBA annua, superne plerumque dichotome ramosa, 
glabra. FOLIA saepius opposita, crenata 9. crenato- 
serrata, petiolis apice setosis, bast ad marginem vagina- 
lem scarioso-ciliatis v, -laceris. INFLORESCENTIARUM 
radii pedunculo mullo e nodis 1—3-natim prodeuntes; 
involucri bracteae liberae. FLORES albi v. ochroleuci. — 
Species 1 Americae a Brasilia usque ad Mexico incola. 
1. SPANANTHE PANNICULATA Jacą. 
Tabula nostra LXXVII (habitus et analysis). 
Spananthe panniculata Jacq. Coll. III. 247 et Ic. rar. 
II. t. 350; DC. Prodr. IV. 81; Griseb, Flor. Brit. West. 
154. 307. 
Hydrocotyle spananthe Willd. Spec. Г. 1363 et Herb. n. 5603. 
Spananthe angulosa Turcz. in Bull. de Mose. ХХ. 171; 
Walp. Ann. I. 343; (ex descr.). 
RADIX brevis fusiformi-ramosa oblique descendens v. subhorizon- 
talis aut rarius fasciculata. CAULIS 0,3—2 m. altus, supra basin usque 
ad 1 ст. et ultra crassus, fistulosus glaber, ad internodia saepe scabrius- 
culus, striatus, inferne simplex. FOLIA petiolata, inferiora alterna pe- 
tiolis laminam aequantibus v. dimidio longioribus, inferne in vaginam 
usque ad 1,5 em. longam latiusculam margine membranaceam semi- v. 
subamplexicaulem subito expansis et sub laminae origine collari ciliarum 
crassitiem petioli pluries superantium ornatis, cordata v. subtriangularia, 
in acumen longiusculum producta, usque ad 10 cm. lata, nervis 7—11 
e basi prodeuntibus percursa, caetera raro opposita, plerumque pseudo- 
opposita v. interdum ternatim verticillata, petiolis quam lamina brevio- 
Umbellif. 
ribus basi in vaginas breves connatas v. mutue sese subamplectentes 
dilatatis, superiora e basi cuneata lanceolata v. lineari-lanceolata, summa 
interdum alterna, rarissime limbo destituta, omnia crenato-serrata, crenis 
apiculo praeditis, supra in nervis pilis simplicibus longiusculis, subtus 
parcioribus obsita. INFLORESCENTIAE radii rarissime solitarii et hine 
illinc tantum in ramificationibus summis in monochasio oppositifolii v, 
inferne in dichasio terminales, plerumque bini cum ramis foliorum op- 
positorum axillaribus cruciati, raro terni foliis ramisque binis aut ternis, 
v. bini (rarissime terni) folio ramoque solitario, omnes juxta eadem 
foliorum paria nati aequaliter evoluti, umbellulis simplicibus, rarissime 
pedunculum umbellula secundaria pauciflora subebracteata ornatum loco 
pedieelli emittentibus; pedunenli longitudine valde variabiles, inferiores 
saepe ad 15 cm., superiores plerumque 2—8 cm. longi, ad apicem 
versus paullatim attenuati, sub apice sicut pedicelli fere semper scabrius- 
culi; bracteae 5, rarius 4 v. 6, lineari-lanceolatae acutae, integrae vel 
margine scarioso-ciliatae. pedicellis fructiferis 2—4-plo breviores; pedi- 
celli usque ad 14, umbell. super. pauciores 4—6 numero, fructiferi 
6—10 mm. longi filiformes. CaLycis dentes longitudine ovarium dimi- 
dium sub anthesi aequantes v. paullo breviores, 0,3—0,5 mm. longi, 
PETALA in eadem umbella variantia: 
ovata v. ovato-subrhombea v. ovato-oblonga v. obovato-cuneata , saepius 
subinaequilatera, basi attenuata v. brevissime unguiculato-contracta, apice 
postremo erecti v. subconniventes. 
obtusa erecta v. erecto-patentia, concaviuscula v. literibus subrecurvis, 
0,8—1,8 mm. longa, 0,5—0,8 mm, lata. FILAMENTA petalis subaequi- 
longa filiformia, apice incurvata et attenuata, antheris quadrato-orbicula- 
ribus 2—2*/,-plo longiora. 
0,5—0,8 mm, longi, subaequicrassi v. inferne incrassati, postremo re- 
flexi, non elongati. FRUCTUS (a dorso) rectangulari-ovatus, basi obtusis- 
simus v. truncatus, stylopodiis et calyce eis saepe accumbente apiculatus, 
glaber v. scabriusculus, 3—4 mm. longus, 2—9,5 mm. latus, 1,5 mm. 
erassus, colore fulvo v. pullo, sponte bipartibilis. SEMEN 2,5—3,5 mm. 
longum, 1,5—2 mm. latum, forma mericarpii, dorso, praecipue superne, 
earinatum, facie convexiusculum longitrorsum linea basin non attingente 
notata. 
STYLI sub anthesi filamenta subaequantes 
Habitat in Brasiliae prov. Minas Gerais prope Caldas: Lindberg; 
ad Lagoa Santa in cultis et virgultis: Warming; in prov. Bahia: Blanchet 
n. 232, Lhotzky, Salzmann; in prov. S. Francisco: Martius; in umbrosis 
humidiusculis prope Villa Franca: Riedel; floret Febr.—Junio. — Vidi 
praeterea ex Andibus Boliviae: Mandon; e Peruvia prope Limam collect. : 
Mathews n. 745; e Nova Granata prope la Vega de S. Lorenzo: Hum- 
boldt; e Venezuela prope Caracas: Moritz n. 129, Gollmer; prope Puerto 
Cabello: Karsten п. 14; e Costa Rica prope S. José: Hoffmann п. 252; e 
Guatemala: Bernoulli; e Mexico: Wawra, Sartorius, Schaffner, Heller. 
Os. Descriptio JACQUINI (et aliorum autorum JACQUINUM excer- 
pentium) ,umbellae valde irregulares, ut vix describi possint. In aliis 
radii umbellae universalis sunt ramosi, ut umbellam panniculatam con- 
stituant, cum foliolis ovato-acuminatis; in aliis contra iidem radii plures 
v. pauciores sunt 1- v. 2-flori cum umbella particulari centrali admodum 
elongata“ cum nostra non consentire videtur. Icon enim et specimina 
originaria duplicem anomaliam offerunt, quare etiam nomen ineptum 
ortum est. Шіс rami superiores praebent in ramificationibus non folia 
paullatim minora, sed subito folia minima (opposita), saepe reducta ad 
vaginas involucrum diphyllum umbellae 4-radiatae aemulantes, cujus 
pseudo-umbellae radii bini sunt veri radii umbellulam simplicem gerentes 
et bini sunt rami eodem modo iterum ramulosi (,radii umbellae uni- 
versalis^); hie ambo radii juxta binos ramos foliosos orientes abeunt in 
umbellulas prolifero-compositas, quarum radii alii uniflori ebracteati, alii 
pluriflori involucrati, alii more specim. nonn. Hydrocotyles verticillis florum 
pluribus ornati sunt, alii more ramorum ante descriptorum, sed plus 
minus abortive, ramificant. 
40 
