351 UMBELLIFERAE: TABULAE ЕХРЫ 
Tab. LXXVI. Е.П. Hydrocotyle callicephala, p. 280. 
ПІ. Я ranuneuloides, p. 283. 
LXXVII. Spananthe panniculata, p. 289. 
LXXVIII. Fig. I. Centella Asiatica, p. 287. 
II. Bowlesia incana В. tenera, р. 292. 
III. Klotzschia Brasiliensis, p. 295. 
LXXIX. Fig. I. Diposis saniculifolia, p. 294. 
II. Eryngium foetidum, p. 301. 
III. 5 nudicaule, p. 304. 
IV. » echinatum, p. 305. 
V. А agavifolium, р. 308. 
VI. » elegans fj. genuinum, p. 311. 
VII. Е elegans e. uncinatum, р. 311. 
LXXX. Eryngium ebracteatum, р. 307. 
LXXXI. » aloifolium, p. 309. 
LXXXIL Fig. I. Eryngium serra, р. 310. 
II. 5 floribundum, р. 313. 
LXXXIII. Fig. I. и floribundum а. angustifolium, 
p. 313. 
CATAE—GEOGRAPHIA. 352 
Tab. LXXXIV. Ее ЛИ. Eryngium sanguisorba, p. 319. 
IV. А marginatum, р. 821. 
LXXXV. Fig. I. 5 luzulifolium, p. 322. 
IL ” Glaziovianum, p. 325. 
LXXXVI. Fig. I. 5 Koehneanum, р. 323. 
II. 3 hemisphaericum, р. 324, 
ІП. » Fluminense, p. 326. 
IV. » eburneum, p. 329. 
V. " stenophyllum, p. 330. 
LXXXVII. Eryngium pristis, p. 331. 
LXXXVIII. ” Pohlianum, р. 336. 
LXXXIX. eriophorum, p. 337. 
XC. Fig. I. Eryngium pristis, р. 331. 
1. : canaliculatum, р. 332. 
ш. » scirpinum, р. 333. 
IV. » junceum, p. 334. 
V. » Pohlianum, p. 336. 
VE 5 eriopho:um, p. 337. 
VII. Apium australe, p. 340. 
VIII. Daucus pusillus, p. 348. 
II. » ciliatum, p. 321. : 
LXXXIV. Fig. 1. ? Chamissonis, р. 315. XCI, Fig. I. Apium ammi var. a., р. 341. 
II. А pandanifolium, р. 317. п. , „var. latisectum, р. 342. 
SIGLA. 
1. Alabastrum. an. antice vel a dorso visum. G. Planta in statu germinationis. 
2, Flosinteger vel staminibus petalisque desectis. ро. postice 1. e. ab ахе vel а facie commis- I. Folium involucri vel involucrum. 
3. Sepalum. surali visum. If. Inflorescentia vel capitulum; d. pars capi- 
4. Petalum. la. а latere visum. tuli vel fructibus delapsis; f. fructifer; s. 
5. Stamen vel pars staminis superior. de. desuper visum. subschematica. 
6. Filamentum, ju. in statu juvenili. Ре. Pedicellus. 
7. Anthera. mo. Organum monstrosum. Pi, Foliolum i. e. pinna primi ordinis. 
8. Pollinis granulum aqua madefactum coc- su. Pars superior v. organum supremum. Pr. Prophyllum cymae. 
tumque. me. Pars media. S. Squama gemmarum; e. exterior; i. interior. 
9, Stylus. in. Pars inferior v. organum infimum. St. Pili stellares vel aculei glochidiati. 
10. Ovarium vel pars ovarii superior. = Sectio horizontalis per partem mediam. Овз, I. De literis a, b, c etc. ad folia adjectis 
11. Fructus. || Sectio verticalis. cf. diagnosin specierum et varietatum. 
12. Mericarpium. * Arte explanatum, Oss. II, Omnes partes magnitudine aucta de- 
13. Carpophorum. B. Bractea floralis vel folium involucelli. lineata praeter folia adulta. 
14. Semen. Е. Folium; ba, basale, ex. exterius, ca. cau- 
15. Embryo. linum superius. 
Icones habitum referentes in tab. 72—74, 76—77, 80, 83, 87—89, 91 et nonnullas figuras analyticas ad eas pertinentes delineavit cl. SEBOTH, 
pictor Florae Brasiliensis, caeteras omnes cl. auctor IGN. URBAN. 
DE GEOGRAPHIA UMBELLIFERARUM BRASILIENSIUM. 
Familia Umbelliferarum naturalissima nee cum ulla alia 
exceptis Araliaceis confundenda secundum Ш. BENTHAM et 
HOOKER (anno 1867) genera 152 (secundum recensionem nu- 
perrimam anno 1879 cl. BAILLONII 88 tantum) amplectitur, ex 
quibus Brasilia in provineiis austro-orientalibus 9 indigena (Ну- 
drocotyle, Centella, Spananthe, Bowlesia, Diposis, Klotzschia, 
Eryngium, Apium, Daucus) et 4 (hucusque collecta, sed veri- 
similiter etiam plura) illata alit (Ammi, Foeniculum, Anethum, 
Coriandrum). 
Klotzschia, genus monotypieum, Brasiliae est peculia:is ; 
Diposis Brasiliae et territorio Chilensi communis, sed speciebus 
2 diversis; Spananthe, genus monotypicum, incolit Americam 
australem a Brasilia usque ad fines Mexicanos; Bowlesiae spe- 
cies unica in Brasilia nascitur, neenon passim usque ad Cali- 
forniam Novam observatur, perpaucae aliae in Argentina vieina 
in ditione fluvii La Plata dicti, pleraeque autem in regionibus 
Andinis et unica in insulis Canariensibus invenitur. 
Reliqua contra genera praesertim in orbe vetere divulgata 
sunt. Daucus species 2 Americanas, 1 Brasiliensem in regio- 
nibus temperatis Amerieae ad Civitates Unitas obviam, Apium 
2 Brasilienses exhibet, quarum 1 in America calidiore et tem- 
perata frequens (an etiam in Nova Hollandia indigena?), 1 in 
America austral: et in Australia, verisimiliter quoque in maris 
litoribus v. aliis locis salsis totius fere orbis terrarum, occurrit; 
