15 



SOLANACEAE: SOLANUM. 



n; 



Folia terunto- sccta. 



7. SOLANUM PTELEAEFOLIDM Sendt. herbaceum, gla- 

 brum; foliis tornato-sectis: foliolis utrinque acuminatis: lateralibus 

 oblique ovato-Ianceolatis, medio ovali; cyma laterali petiolis bre- 

 viore ad basin partita scorpioidea; floribus minutis (albis); ca- 

 lyce brevi cupulari 5-crcnato; corolla 5-parhla. 



Caulis erectus 3 — 4 pedalis subsimplex vel superne in ra- 

 mos paucos erecto-patentes divisus, succosus, totus uti reliquac 

 partes glaber, viridis. Folia obscure viridia 6 — 9-pollicaria 

 petiolo 2 — 3-pollicari semitereti supra raarginato. Foliola late- 

 ralia in petiolis brcvibus marginatis basi subito, apice sensim 

 acuminata; foliolum medium in petiolo longiore utrinque sub- 

 aequaliter acuminatum. Flores parvuli in pedunculis 3 — 4 late- 

 ralibus flexuosis curvatis, 6 — 10 in quovis singulo. Pedicelli 

 teretes, albi, in calvcem incrassati, post authesin vigiduli, circiter 

 5-linearcs. Calyx breviter campanulatus atquc antice subpenta- 

 gonas, albas, dentibus limbi triangularibus obtusiusculis margin e 

 virescentibus. Corolla alba, laciniis ovato-Ianceolatis acutiusculis 

 concaviusctilis. Antherae brcvissimae, oblongae, obtusae, in fila- 

 mento brcvissimo. Ovarium breviter conieum, albidum, glabrum. 

 Stylus glaber, erectus, teres, stigmate capitato viridi ex antheris 

 cmergente terminatus. Bacca globosa, magnitudine pisi. 



Cum Solano distichophyllo et pensili in sylvis inundatis fluminis 

 Amazonum in insula e trajectu Puraque- Goara sita; in sylvis cae- 

 duis ad Para atqne. in sylvis Japurensibus ; a Junio usque in Octo- 

 brem florescit: Martius. 



Differt ab affini Solano ternato Rz. et Pavon. (Flor. peruv. 

 II. 39. t. 172. fig, a) caule tcreti crccto, cyma pluriflora breviore, 

 floribus minoribus albis (qui in illo majusculi purpureo-violacei). 



8. SOLANUM PRUNIFOLIUM Willd. fruticosum, scan- 

 dens, glabrum; foliis integris ovato-Ianceolatis v. cordato-ovatis 

 acuminatis petiolatis, vel ternato-scctis: foliolis acuminatis, lateralibus 

 oblique ovatis, medio cordato-ovato; cyma tcrminali ramosa pa- 

 niculiformi; calycc 5-dentato; corolla stcllalo - 6 - angulari. 



Solatium pruni folium, inerme , foliolis ellivlicis acuminatis 

 serratis longe petiolatis, panicula terminuli, Willd. Mss. in herb. 

 licrol. — Solatium triphyllum Veil. Flor. Flum. II. tab. 120. 



In specimir.c originario, c quo WiJldcnovins suam diagnosin 

 hausit, vidimus ramum ligncscentem, pendulum ut vidctur, cum cor- 

 tice rimoso- sulcata pallida et ramulis sicuti reliquac partes gla- 

 bcrrimis flexuosis corticc rufo-brunnea. Folia divcrsa: inferiora 

 integerrima vel liastata; superiors tcrnato-secta. Secundum iconem 

 VeJlozianam, in partibus ramorum superioribus folia quoque sim- 

 plicia cordata acuminata occurnint; folia cuncta in petiolo plus 

 minus elongato \ — ^ folii partem aequante, glabcrrima. — Ix- 

 florkscentia thy rs urn referens o ramulis cymosis per paniculam 

 dispositis, rhachi Oexuosa eloogata, cymis bifidis vel simpliciter 

 racemiformibus patent! bus demum rectangulariter divergentibus; 

 (secundum ic. Veil, corymb us.) Pedicelli 4 — 8-lineares in ca- 

 lyccm paulltim incrassati. Calyx truncatus, breviter 5-dentatus 

 (ic. Veil, calvcem profundius divisum refert). Corolla stellata 

 e medio in lacinias 5 ovato-lanccolatas acuminatas vel acutas 

 divisa, floris S. Dulcamarac fere magnitudine. Filamentum ter- 

 tiam partem antherae crassae cordato-oblongae metiens. Stylus 

 antheras duplum fere excedens. Flores ut videtur steriles in 

 pedicellis dcbilioribus occurrunt. 



JIanc speeiem a Bredemeyer e Caracas relatam in ditione Se- 

 bastianopolitana crescere ex icone Florae Fluminensis elucet. 



ft Folia integra. 



A. Inflorescentia pseudolateralis. 



a. Foliis geminis. 



^. 1. Herbacea, glabrescentia vel pilosa. 



(Folia integerrima vel sinuato-dentata, basi in petiolum acumina- 

 ta. Cymulac umbelliformes vel racemiformes, breviter pedunculatac, 



extrafoliaceae. Flores nutantes, parvuli, albi, rarius dilute violacei aut 

 flavescentes*. Baccae parvae globosae.) 



9. SOLANUM NIGRUM Linn, licrbaceum glabrum , pube- 

 scens vel pilosum (pilis simplicibus); foliis superioribus geminis 

 ovatis, rhombeis vel lanceolatis, immo subcordatis, basi plus mi- 

 nus in petiolum attenuata, integerrimis vel sinuato-dentatis; cy- 

 mula extrafoliacca umbclliformi vel subracemiformi patente quam 

 folium breviore; floribus ante anthesin ccrnuis; calycc S-cre- 

 naio , post anthesin parum adauclo , lobis ovatis obtusiusculis, 

 corolla o-parlila reflexiuscula. 



Solanum nigrum Linn. spec, plant. 2G6. 



Solani paragraphia Maurella Dunal Monogr. p. 151 sq. 



Qui naturam vivam investigaverit, de varietatuin bujus specie! 

 Datura mimquam. erit in dubio. Quot ejus formas inter sese conti- 

 guas ex Europa possidemus — tot ejusdem ex reliquo quoque ter- 

 rarum orbi in herbaria relata vidimus non meliore jure dignitatem spe- 

 cificam sibi vindicates, nuuc cum nostratibus plane congruas, nunc 

 vero plus minus alienas. — Brasilia bac specie cosmopolitica*) minima 

 caret, formas ejusdem praestantiores proferens quae sequuntur. 



a. Solanum nigrum genuinum: herbaceum, glabrescens ; caulis 

 angulis dentatis; foliis ovatis vel triangulari-ovatis acutiusculis repando- 

 dentatis; cyma subumbelliformi , pedicellis fructiferis deflcxis; caly- 

 cis post anthesin vix adaucti laciniis ovatis oblongisj stylo incluso, 

 bacca nigra. 



Semina Brasiliana in horto botanico Monacensi sata plantain 

 produxere cum nostro Solano nigro omnino congruentem: optimum ar- 

 gumentum varietatis. Mart. Herb. Flor. Brasil. n. 1255. 



b. Solanum nodiflorum Jacq. glabrum, caule tereti; foliis inte- 

 gerrimis ovatis rhombeis vel lanceolatis, utrinque valde acuminatis; 

 floribus parvulis umbellatis in pedunculo tenui; calyce post antliesin 

 parum aucto; corolla alba vel lutea, staminibus stylum subaequantibus. 



Solanum nodiflorum Jacq. Ic. rar. II. t. 326. — Dunal Mono- 

 graph, p. 151 Cex parte, quia synonymon Pisonis ad formam c refe- 

 rendum est). 



/3. AsrKRGiM.iFLORUM: caule lignescente puberulo; foliis lanceola- 

 tis subtus pubescentibus incanis; floribus in racemum brevem densum 

 compositis majoribus, calycis post anthesin aucti lobis ovatis obtusius- 

 culis, stigmate emerso. 



• Solanutn chenopodioides Lam.? 



Folia integerrima vel profunde acuteque sinuato-dentata, discolo- 

 ria, subtus pilis stellatis puberula. Pedicelli radiatim divergentes. Fi- 

 lamentum brevius, antherae longiores. 



y. angulosum: foliis latioribus ovato-rh.ombeis ; caule anguloso, 

 angulis subalatis dentatis. 



Solanum guineense Lam. Dill. II. Elth. 360. t. 274. f. 2.54. 

 Solanum nigrmn Veil. Flor. Flum. II. Tab. 109. 

 Solanum tenuiflorum Steud. Nomencl. hot. p. 606. 



') Speciminum bujus speciei agmen nostri operi inserviens exceptis 

 europaeis et brasilianis exemplaria praebuit e Japonia, Nova 

 Hollandia, Nova California, Martinica, Mauritio, Guiana, Pe- 

 ruvia, Chile, Mexico (Cordillera et Oaxaca), Guatemala, America 

 boreali (Lancast., New- York, Virginia etc.), Aegypto (Fatme, 

 Cairo), Nubia, Senegambia, Promontorio bonae spei. — 



