71 



SOLANACEAE: SOLANUM. 



7t> 



Var. /.}. Grandieolium : foJiis tenuiter membranaceis ultra 

 pedem longis; pctiolo 2-pollicari — forsan planta statu juniore. 



Habitat in sylvis ad fluvium Itapicnrii, prov. Piauhiensis , fio- 

 retque Majo: Martins; in Brasilia australiore: Sellow. Herb. Reef. 

 Berol.; in prov. Bahiensi: Blanchet (n. 932"). — Var. 13. in sylvis 



provinciae Piauhiensis : Martins. v) 



105. SOLANUM HEXANDRUM Vell. fruticosum , nudius- 



culuni, hispidura vel aspcro-lanatuni ; acnicis nunc acerosis, nunc 

 conicis recurvisve in caule, foliis ct infloresccntia; foliis solita- 

 riis ovalibus magnis acutis basi cuneatis sinuato-dentatis mem- 

 branaceis supra hispidis; cyma scorpioidea simplici vel divisa in 

 pedunculo plus minus elongate ; calyce amplo non raro cchinato; 

 corolla maxima 5 — 6-fida stellata; staminibus aequalibus crassis; 

 stylo exserto clavato bilobo; bacca calyce auclo recondita magna. 

 Tab. nostra V. fig. 37. 



Solanum hcxandrum Veil. Flor. Flum. 11. 1. 122. — Hue 

 forsan Solanum lall folium Poiret. Enc. Melh. Suppl. IV. p. 303. ? 



Hamuli carnosi , aut glabri aut partibus junioribus tomento 



e pilis stipitato-stclligeris rigidissimis fulvis formato tecti , acu- 



leis plus minus validis in vivo viridibus , in sicco fuscescentibus 



armati. Folia 8—12 poll, longa, 4—6 poll, lata, basi in petio- 



lum decurrentia, lamina nunc ad insertioncm usque continuata, 



nunc desinente in petiolo ad 2 pollices libero. Proportio, qua 



latitudo foliorum ad longitudinem utitur, nunc =1:2, nunc 



— 3:5. Pagina superior pilis simplicibus rigidis plus minus 



dissitis strigoso-hispida, rarius glabrescens; inferior mox oinnino 



glabra, mox pilis stellatis rcmotis , ad nervnm densioribus pu- 



berula; margo ciliatus; color utrinque viridis; venae 4 — 6-jugae, 



plcrumquc biiidac, in angulos totidem folii acutos abcuntcs; acu- 



|el nunc caulinis similes, nunc acerosi, nunc basi compressa di- 



latati, vel recti, vel reclinati , vel uncinato -rccurvati, in venis 



minorcs. Inflorescentia oppositifolia vel extrafoliacea. Pedun- 



culus communis sicut et pcdicclli nunc glabcr, nunc aspero-lana- 



tus, inermis vel aculeis parvis acerosis, 1 — 3 poll, longus, mul- 



tillorus, rsEunoRiiACiii (integra vel divisa) demnm cicatrisata. 



Pedicelli 4 — 9 lin. longi, fructu maturante clavati, erecti. Ala- 



bastra ovata. Calyx tertiam circiter corollae partem acqnans, 



5 — 6-fidus, laciniis ovatis acutis, pilis sparsis ramosis laxe to- 



inentcllus, versus basin simplicibus aculescentibus densioribus, 



aetatc rigescentibus obsitus , violascens. Corolla laciniis o»vatis 



acutis rotato-cxpansis , diametro non raro bipollicari dilute vio- 



lacea , extus pilis ramosis longis dissitis hispida. Am iierae 



(Tab. V. fig. 3T) fiavao , oblongac, crassae, rectac, poris hian- 



tibus sursum spectantibus, usque ad 6 lin. longae. Ovarium co- 



nico-semiglobosum , glabrum. Stylus in florc sterili brevior, in 



fcrtili exsertus, in stigma bilobum valde incrassatus, glaber, 



rectus. Bacca a calyce adaucto cchinato fere tccta, magnitudine 



putaminis juglandis , globosa, viridis, albo-variegata. 



j3. Minax: caulis et inflorescentiac partibus tomentosis, foliis 

 hirsutissimis vel laxe tomentosis (intcrdum intcgerrimis). 



Solanum minax Mart. Alss. 



Frutex 3 — 4-pedalis. Aculki in partibus caulinis rccurvi, 

 basi dilatata plus minus compressi, fusci. Tomentum in caule 

 petiolis pcdunculisquc e pilis elongatis stelligeris densissime in- 

 tertextis ferrugineum vel rufo-fuscum. Folia pagina supcriore 

 pilis minus ramosis aculeisquc angustioribus quarn subtus in- 

 structa, angulis in utroque latere 4—5-, rarius ternis; basi nunc 

 subito in petiolum desinente, nunc usque ad inscrtionem pctioli 

 continuata; colore lurido-fusco (in siccatis speciminibus brasi- 

 liensibus), ferrugineo immo laete flavo (in cultis). Pedunculus 

 communis erecto - patens , non raro ultra 2 pollices elongatus, 

 cincinnato-recurvus. Calycis post anthesin adcresccntis pili non 

 raro rigescunt et aculeos sistunt. Flores plcrumquc hcxameri, 



stcriles shlo abortivo, aut fertiles. Corolla cocrulco-violascens, 

 c\tus laxius tomentosa (diametro non raro 2* poll, metiens). 



In Brasiliae provincia Sebastianopolitana , in sylvis udis prope 

 S. Cruz et Tagoahy, nee non prope Bozario, Becembri florens : Mar- 

 tins; prope Campos et ad Paraiba, Septembri et Octobri florens: 

 Max. Princeps Vidensis ; prope Mage: Schott ; in Brasilia austra- 

 liore: Sellotv. Herb. Bey. Berol. — Var. (3. in profundis sylvarum 

 primaerarum supra Serra do Mar, prov. Sebastianopolitanae, Octo- 

 bri ad Becembrem florens : Martins; in M. Corcovado : Pohl. In eadem 

 Brasiliae provincia ledum a Comite Raben, Selloiv , Schiicht , et in 

 Minarum provincia ab Ackermann. Cultitm in horto rey. hot. Monac. 1) 



106. SOLANUM ROBUSTUM Wendl. arborescens, pilis 

 stellatis molliter tomentosum ; aculeis in caule foliisque rectis va- 

 lidis; foliis solitariis ovalibus acutis sinuato- angulatis, basi in 

 petiolum caulcmque alato-decurrentibus; cyma simplici scorpioi- 

 dea clongata confertiflora inermi ; calyce 5-fido , laciniis ovatis 

 obtusiusculis; corolla profunde 5 -partita-, antheris aequalibus 

 rectis ; st) io clavato. 



Tab. nostra V. fig. 3S — 40. 



Solanum robustum Wendl. Flor. 1814. p. 784. 



Solanum alatum Seemann et Schmidt in Flor. 1811. p. 497. 

 (nomen melioris juris, nisi jam pro Sofani nigri varictate ab- 

 sumptum sit.) 



Hamuli foliorum decursu late alati, floccoso-tomenlosi, c ferru- 

 gineo vel lutescenti albiili, aculeis validis 3 — 4 lineas longis conico- 

 subulatis rectis , basi flavescenti compressis et pube stellata aspersis, 

 apice fuscescentibus. Folia non raro ad 8 poll, longa vel immo lon- 

 giora, utrinque lobis subtriangularibus acutis 2 — 4-nis sinubusquc inter 

 eos obtusis exarata, basi per duorum pollicum longitudinem petiolum 

 alae instar latae sequentia, supra laxius incano- tomentosa, subtus to- 

 mento densiore albido, ad nervum venasque sub4-jugas bifidas earum- 

 que anastomosin reticulatam subfloccoso, in junioribus laete ferrugineo 

 vel lutescenti, aculeis ad nervum (supra etiam ad venas) rectis, subtus 

 majoribus. Peoxncuixs terminalis vel extrafoliaceus erecto-patens, ultra 

 2 pollices saepe elongatus, simplex, e § florigcr, pilis stellatis floccoso- 

 lauuginosus, ferrugineo- vel flavescenti-albidus, inermis. Flores bi- 

 scriato-secundi, steriles decidui, cicatrices immersas relinquentes. Pk- 

 dicklli pateiiles, 4 circiter lineas longi, albido-floccoso-tomentosi. Calyx 

 campanulatus, ad medium fere divisus, tertiam corollae partem attin- 

 gens, albido- tomentosus, partim ferrugincus vel lutescens, inermis. 

 Corolla ad basin fere partita in lacinias lanceolatas, diametro fere 

 ultrapollicari , alba, extus pubens. Filamenta quartam antherae par- 

 tem metientia, tenuia. Antherae (Tab. V. fig. 38. 39) obverse cla- 

 vatae, rectissiinae, 3 lin. longae, poris apicalibus minutis sursum spe- 

 ctantibus. Ovarium (fig. 40) depressum, pilosum. Stylus rectus, fili- 

 formis, basi pilis adspersus. 



Solano hexandro habitu non dissimile, sed uotis indicatis, prae- 

 sertim caule alato, corolla minore profunde partita et, antheris tenuio- 

 ribus luculentissime recedens. 



Ad Cocaes in Serra do Pinheiro : Pohl. Colitur haec species 

 e setnine Erasiliensi educata in horto reyio Herrenhusano: Wendl. t) 



107. SOLANUM STAGNATE Moric. fruticosum, pilis stel- 

 latis dense intricatis tomentosum; aculeis ramulorum rectis vali- 

 dis, foliorum acerosis ; foliis solitariis late ovalibus acutis sinnato- 

 angulatis basi in petiolum acuminatis; cymis extrafoliaceis in pe- 

 dunculo quam folium multoties breviore simpliciter scorpioideis 

 confer li flor is -, floribus subsedsilibus ; calyce 5-fido, lobis obtu- 

 sis corolla 5-partita; antheris aequalibus crassis. 



Tab. nostra V. fig. 41. 42. 



Solanum stagnate Moricand Plantes nouv. ou rares d'Ame- 

 rique Livr. III. p. 34. t. 23. • 



Tomentum e pilis tenuiter longeque radiatis in stipite plus minus 

 elongato formatum incanum , in foliorum pagina inferiore et junioribus 

 plantae partibus fulvesccnti - albidiim , nitore suhsericeo. Hamuli 



