227 



OE CESTRINEARUM USU. 



228 



Genus incertae sedis, a Mikan ad Convolvulaceas , a Meis- 

 ner ad Bignoniaceas , a Fenzl et euni serius sequentibus Meis- 

 oer et Endlicher ad Vestieas relatum. Recedit a Vestieis (Ce- 

 strinearum subdivisione) nonnisi seminibus anatropis, quae in 

 illis hemianatropa. Genus Franciscaea Scrofularinearum quodam- 

 modo hue tendit. 



METTERNICHIA PRINCIPIS Mikan. /. c. - Walpers Re- 

 pert. Bot. syst. HI. p. 123. — Mart. Herb. Fl. Bras. n. 451. 

 in Beybl. zur Flora 1841. 11. p. 16. — Metternichia princeps 

 Miers in Hook. Lond. Journ. of Bot. 1846. p. 145. — Li- 

 sianthus ophiorrhiza Veil. Fl. Flum. IT. t. 78. 



Arbor 25 ped. alta. Truncus diametro 1 — lj ped. e medio ramo- 

 sus. Folia lanceolato-ovalia, 2\ — 3 poll, longa," poll, vel ultra lata 

 supra saturate viridia, subtus pallidiora. Petioli 3 — 4 liu. longi, tere- 

 tes. Peduncitli longitudine petiolorum, nudi vel nine inde bracteis 

 subulatis caducis, axillares simplices, terminates ramosi. Calycis lobi 

 obtusi. Corolla 3 poll, longa, ad cimbum 2 poll, lata, limbi lobis 

 irregulariter crenulatis , Candida. Filamenta corolla paullo breviora 

 albida. Antherae Havae^ post dehiscentiam quadrangulares. Stylus 

 filamentis brevior, albidus, stigma peltatum , bilobum, albidum. Cai>~ 

 sula olivaceo-fusca , intus straminea. 



Crescit in prov. Rio de Janeiro sylvis montanis, locis hnmidis 

 et sabulosis , floretque Februario , Martio et Novembri, e. yr. inter 

 Tocaja et littus maris : Martius, Miers, Mikan, Schutt ; ad Cabu trio : 

 Schott : in monte Corcovado : Houllet. 1) Dryas. 



\m CESTRINEARUM USU. 



Magna, quae inter Cestrineas et Solanaeeas inter- 

 cedit affinitas et in eo cernitur, quod uterque ordo simi- 

 libus polleat viribus medicis. Ideo in Cestri genere, cui 

 adspectus est aliarum plantarum Luridarum similis, odor 

 similis, efficientiam quoque cernimus leviter narcoticam, 

 resolventem, demulcentem, emollientem, quo titulo pos- 

 sis hoc genus praesertim cum ipsis Solanis comparare, 

 tanti enim vigoris, quanti Solanaeeas vere venenosas 

 (Daturam intelligo, Atropam, Hyoscyamum, Nico- 

 tianam) videmus, Cestrum vix erit aut rarissime. Fo- 

 lia digitis trita odorem gravem, mucido-narcoticum, in- 

 gratum, immo foetidum exhalant, quern pro principii 

 cujusdam azotici indice baud inepte sumseris; ceteruin 

 mucilaginosa sunt et forsan acido quodam vegetabili 

 partibusque salinis donata. Chemica analysis hucusque 

 desideratur. Florum odor interdum melleus, interduni 

 gravis et inamoenus. Cestri Parqui flores carnis vi- 

 tulinae tostae odorem spargere auctor fuit (in Schweig- 

 gers Journal XVII. p. 220) cl. Voigt, qui simul ibi 

 tradidit Lycopersicum mures, Solatium v erb as ci folium 

 calcareum saxum foetidum odore assimilare. Ex indi- 

 catis patet, quinam usus medicus ex herba Cestrorum 

 hauriendus sit: emolliendi, refrigerandi, febrem et do- 

 lores mitigandi indicationem prae se ferunt. Genus in 

 Brasilia Coerana dicitur, cujus species sequentes: C. 

 euanthes, laevigatum, corymbosum , Parqui et bra- 

 cteatum in Systemate Mat. med. veg. Bras, adducens 



p. 121 haec posui: „hae stirpes et aliae congeneres 

 vi anodyna emolliente pollent in herba, quae vulneri- 

 bus et ulceribus imposita ea mundificare atque dolores 

 mitigare compertum habemus. In morbis spasmodi- 

 cis quoque cataplasmate conducunt et infusum contra 

 dysuriam propinatur." In itineris descriptione Vol. II. 

 p. 553 Cestrum auriculatum et laurifolium nominavi, 

 quibus incolae provinciae Minarum utantur, ut dolori- 

 bus haemorrhoidalibus et febricitationi medeantur. Cete- 

 rum moneo, pro C. auriculato esse C. bracteatum et 

 pro C. laurifolio laevigatum accipiendum. 



Easdem partes , quas inter Solanaeeas Solanum 

 Pseudoquina, inter Cestrineas Cestrum Pseudoquina 

 agit, frutex in vicinia Alacriportus haud raro obvius, 

 ibique nomine Quina notus. Huic „cortex amarissi- 

 mus, qui cortici peruviano saepe substituitur, nee in 

 febribus solummodo sese commendat intermittentibus, 

 sed in statu atonico universali, anaemia, digestionis 

 debilitate, hydrope. Amarum principium, quod huic 

 cortici subest, sui generis, combinatur chlorophyllo, 

 resinae molli, principio extractivo flavo-tingenti , sac- 

 charo, gummi, kali sulfurico et carbonico, kali mu- 

 riatico, calcareae carbonicae et silici." Mart. Syst. 

 Mat. med. veg. Bras. p. 40. Chemicam aualysin in- 

 stituit Theodorus Martius, frater dilectissimus. Ex- 

 tractum et decoctum hujus corticis febrifugi ab inco- 

 lis provinciae Megapotamicae (Rio Grande do Sul) 

 propiuatur. 



Martius. 



