317 



MYRSINEAE : MYRSINE. RATIONES GEOGRAPHICIS. 



318 



7. Myrsine dependens Spreng. ramis dependentibus veluti- 

 nis; foliis parvis confertis reflexis late ellipticis rctusis vel mu- 

 cronulatis ciliatis superne nitidis, subtus valde puncta.tis; floribus 

 solitariis geminisve brevi - pedicellatis 4 - andris , lobis cal) cinis 

 ovato - acutis , lobis corollae oblongis calyce duplo longioribus. 

 A. DC. Prodr. VIII. 102. n. 60. 



Caballeria Ruiz et Pav. I. c. 281. 



Myrsine ciliala H. B. K. Nov. Gen. HI. 248. t. 245. Fa- 

 des Myrti. 



FoiaA 4 — 6 lin. longa, 3 — 5 lin. lata. Stylus brevissimus, stigma 

 capitatum. 



Peruvia. * 



8. Myrsine erythroxyloides Benth. foliis petiolatis oblongo- 

 ellipticis integerrimis obtusis , basi cuncatis , coriaceis glabris, 

 margine subrecurvis ; fasciculis 6 — 12-floris ; pedicellis flore multo 

 longioribus •, cal) cis laciniis subciliatis , corollae lobis valvatis ca- 

 lyce dimidio longioribus. Voy. Sulphur. 123. 



Folia 2 — 3 poll, longa, 12 — 15 lin. lata, supra venulis crebris 

 tenuiter percursa, subtus in sicco rufescentia sed glabra. Pkdicelli 2 — 3 

 lin. longi; flores vix lineam aequantes. 



America centralis ad Huamantango. 



Incertae et dubiac 



1. Myrsine saligna Alph. DC. Prodr. VIII. 103. n. 62. 

 Samara Willd. R. S. Mant. 220. 



America meridionalis. 



2. Myrsine myrtifolia ej. I. c. n. 63. Samara Willd. I. c. 

 America meridionalis. 



3. Myrsine dentata Spreng. foliis obovatis oblongisque acu- 

 minatis punctatis superne dentatis , floribus racemosis pentandris. 

 A. DC. 1. c. 103. n. 64. Caballeria R. P. 



Peruvia. 



4. Myrsine verticillata Presl. reliq. Hanhe II. 64. Alph. 

 DC. I. c. n. 65. foliis verticillatis et floribus racemosis in genero 

 minis anomale, forsan ad Grammadeniae genus. 



Peruvia. 



5. Myrsine venosissima Spreng. foliis oblongo-lanceolatis in- 

 tegerrimis pellucido-punctatis, floribus 5-andris. Caballeria R. P. 

 (A. DC. I. c. 103. n. 66.) 



Peruvia. 



Ex online excludenda ob stamina corollae segmentis alterna : 



Myrsine ? brasiliensis A. DC. I. c. n. 68. 

 Manglilla brasiliensis Nees et Mart. Nov. Act. N. C. 

 XL 36. 



DE MYRSINEARUM RATIONIBUS GEOGRA- 

 PHICIS. 



Subordines Maeseae, Aegicereae, et Eumyrsi- 

 nearum Tribus Embelieae , Climacandreae omnino in 

 FJora nostra, pariter ac in omiii Novi Orbi desunt. — 

 Subordinis Theophrastarum genus Clavija 5 species, 

 y t circiter cognitarum numernin, offert. — Theophraslae 

 genus Brasiliatn vix intrare videtnr. — Jacquinia, genus 

 Americae tropicae peculiare, hactenus unicam hucus- 

 que in imperio Brasiliae obtulit, siinul in aliis Ameri- 

 cae calidae tern's cresceutem. — E subordinis Eumyr- 

 sinearum magna vis in nostra regione obvenit. Ardi- 

 siae, generis amphigaei (incl. Badula, Icacorea, Sty- 

 logyne), 15 species brasilienses, itaque '/, pars ame- 

 ricanarijm. f / 9 pars omnium hucusque cognitarum. — 

 Cybianthus (incl. Weigeltiii) genus praesertim brasi- 

 liense, 20 species indigenas, 2 extra Brasitiam cres- 

 centes habet. — Conomorphae 7 species brasilienses, 

 1 peruviana. — Grammadem'a, una guyanensis, altera 

 Columbiana. — Myrsines, generis amphigaei, 12 spe- 

 cies brasilienses, id est americanarum l / 4 circiter pars, 

 vel omnium hucusque detectarum \/ 7 circiter. — Cres- 

 cunt itaque , quantum hucusque novimus , 56 species 

 Myrsinearum inter Florae nostrae regiinm , seu */ 4 — 



Miq. 



i/ 



5 fere omnium hucusque coguitarum. 



Mjrsin. 



Maximus Myrsinearum brasiliensium numeras sil- 

 varuin calidarum roridam umbram afFectat, ideo in iis 

 praecipue regionibus provenit, quarum vegetationem 

 Dryadum atque Najadum nomine distinguere pla- 

 cuit. Myrsineae Dryades igitur per nemora sparsae 

 inveniuntur, quae magnum montium jngum Serra do 

 Mar dictum et valles inde excurrentes obumbrant, 

 saxo granite et gneisso prae aliis amicae; Najades 

 vero silvas iucolunt, quae super depressam fluvii Ama- 

 zonum ejusque confluentium aream, tamquam amplissi- 

 mum in orbe terrarum alveum, longe lateque per soli- 

 tudines nulli mortalium emensas effunduntur, saxo are- 

 nario et alluvio, ubi silex atque argilla do inatur, in- 

 natae, meridiaui sideris continuo aestu candescentes, 

 telluris humore ubique per fontes, flumina, lacus pro- 

 pullulante aut coeli pluviosa temperie mirum in modum 

 refocillatae et saginatae. Paucae in planitiebus editis 

 crescunt per monies, qui Minarum et totius imperii um- 

 bonem struunt, schisti silicei s. d. Itacolumitis amantes: 

 Oreades, aut per campos sparsae aut cum di verso fruti- 

 cum genere in sepes, vepreta (Carrasco) et depressos 

 saltus (.Mam carrasquento, Taboleiro feixado) 

 consociatae, aut deusas silvulas intrantes , quae super 

 imas valles et primarum aquarum colluviem spissam fron- 

 dem contexunt, ob convexum adspectum silvae rotun- 

 dae vel mammiformes (Caa-apoam, Capoes) dictae. 

 42 



