9 ACANTHACEAE: MENDOZIA. 
10 
Trivs I. Тисхвевелкав. Endl. p. 697. N. ab Е. in Wall. Plant. As. rar. III. p. 47. Meisn. Gen. 
p. 293. Trib. I. et ПІ. (202.) Nemum retinacula in eupulam corneam dilatata, adnata. 
SYNOPSIS GENERUM. 
Corolla subregularis. Stamina 4. Drupa sicca, monosperma 
Corolla ringens. Stamina 2. Capsula ad basin tetras perma 
I. MENDOZIA VELLOZO. 
Endl. n. 4030. Mart. Nov. Gen. et sp. pl. III. p. 20. t. 209— 
211. Poepp. et Endl. Nov. Gen. III. p. 10. i. 208. Ruiz et 
Pav. Prodr. Fl. Per. et Chil. p. 89. t. 17. Meisn. Gen. 
p. 293. (202.) 
Carxx brevissimus cupuliformis truncatus, corollae 
basi arcte adpressus. Ввасткоглк duae parumper а 
calyce remotae, calyce multo majores, sub anthesi 
incumbentes, sub fructu patentes floremque ante an- 
thesin valvatim tegentes, sub anthesi apice aut altero 
latere tantum  dehiscentes. ^ CononraA tubulosa, limbo 
brevi subaequaliter quinquelobo, patente vel reflexo. 
Sramina quatuor, didynama cum rudimento quinti; AN- 
THERAE Subulatae, biloculares, loculis parallelis glabris 
muticis, altero saepe minore. Әттема breviter bifidum. 
Ovarıum biloculare bi- (quadri-) ovulatum. Dura 
sicca, putamine osseo, abortu uniloculari monospermo. 
Retinacula nulla. Semen ovatum. Емввуо chrysa- 
loideus. 
INFLORESCENTIA: pedunculi uniflori, axillares, 
solitarii vel aggregati. F'LonEs nutantes. F'RUTICES 
Americae tropicae scandentes vel volubiles , hirti vel 
scabri. Forra petiolata, integerrima. FLoRES spe- 
ciosi. BRACTEAE duae exiguae oppositae juxta flo- 
rem. Ввасткогав hirsutae vel tomentosae. 
1. MENDOZIA ASPERA R. rr Pav. foliis ovalibus cuspi- 
dulatis supra asperis subtus caule pedunculis bracteolisque hir- « 
suto-sericeis; bracteolis ovato - oblongis apicem versus angu- 
stioribus mucronato-acutis; corolla anguste tubulosa limbo brevi. 
Mendozia aspera В. et Pav. S. Veg. Fl. Peruv. p. 158. 
Prodr. t. 17. 
Differt a reliquis, praesertim a Mendozia Meyeniana, bracteolis 
apicem versus angustioribus, ipso apice acuto cum mucronulo haud raro 
subfalcato , una cum petiolis densissima hirsutie arcte incumbente flavi- 
cante sericeis. 
In Peruvia (Ruiz et Pavon). } v 
Var. |3. вотохотогла , foliis brevioribus magisque rotundatis. 
Mendozia rotundifolia Poepp. et Endl. Nov. Gen. III. p. 10. 
Poeppig in Herb. Candoll. n. 2194. 
In Bahia: Blanchet (in Herb. Candoll. n. 1474.) ; in sylvis pri- 
maevis ad Egam, Brasiliae amazonicae oppidum » Octobri: Póppig. 
2. MENDOZIA HOFFMANNSEGGIANA N. ав E. foliis ob- 
ovatis brevissime acute cuspidulatis basi acutis supra hispidis 
subtus ramisque novellis bracteolisque lineari-oblongis planis bre- 
viterque mucronulatis strigilloso-pubescentibus. 
Mendozia pubescens Hoffmannsegg in Herb. Willd. 
Quod ad bracteolarum figuram Mendoziam pilosam refert, 
hae autem in nostra haud pilis longis patentibus hirsutae sunt, 
Acanthac. 
« 
MENDOZIA VELL. 
. CLISTAX Marr. 
$ * . LI . E б . > ” > . E 
sed brevioribus et subadpressis pilis densius vestitae, omnino ut 
bracteolae Mendoziae Vellozianae et asperae; etiam in mucro- 
nem brevissimum illarum ad instar exeunt. Forra cum petiolo 
6—7 lin. longo 23—3 poll. longa sunt, 1 poll. citra medium lata, 
cuspide brevissima acuta, subinde et obtusa, supra aspera setu- 
lisque sparsis rigidis hispida, subtus pubescenti-hirta, margine 
videntur integerrima. Ввасткогде 1} poll. longae, 4 lin. latae, 
basi obtusae. 
Nomen ,,pubescens“ ob alteram illam speciem, puberulam a Mar- 
tio dictam librisque impressis dudum evulgatam mutandum esse cense- 
bamus, ne nominum, ab integumento desumtorum et in hoc genere per 
se quidem non laudandorum multitudo, addito insuper verbo synonymo, 
augeretur. 
Prope Раға (Comes de Hoffmannsegg in Herb. Willd.) t) v 
3. MENDOZIA PUBERULA Manr. pubescens, pubescenti- 
hirtula, vel villoso-tomentosa, foliis lato-ovalibus ovalive-oblon- 
gis acutis, bracteolis ovatis macronatis concavis hirsutissimis, 
corolla companulato-tubulosa limbo latiusculo. Mart. Nov. Gen. 
et Spec. pl. ПІ. p. 24. n. 3. t. 211. 
Mendozia pubescens Poepp. et Endl. Nov. Gen. ІП. 
HALT 
Mendoncia albida Vellozo Fl. Flum. VI. t. 85. 
D. microrus, Mart. 1. c. Poepp. et Endl, 1. c. 
BRACTEOLAE latiores et breviores, quam in reliquis. PEDUNCULI 
vel solitarii vel gemini ternive fasciculati, oppositi. ConorLA brevior, 
alba, annulo vel circulo macularum coerulearum circa fauces. 
Prope Lorena prov. 8. Pauli et prope Tejuco prov. Minarum 
(Riedel in Herb. Acad. Petrop. n. 1454 et 1121.) In sylvis primae- 
vis prope S. Crucis oppidum et alibi in montibus Serra dos Orgaós 
dictis, provinciae Sebastianopolitanae, ac similibus locis prope ur- 
bem Pará; florens et fructifera lecta mensibus Novembri, Decembri, 
Januario. (Martius et Gardner n. 597. іп Herb. Bentham.) In campis 
ad Olhos Фадиа provinciae Bahiensis (Blanchet in Herb. Reg. Berol.) ; 
ad Rio grande in prov. de S. Paulo, Julio, (Mart. Obs. n. 384.) — 
Var. В. in sylvis Amazonicis circum Egam, Novembri: Poeppig ; 
in Provincia Eguador, (Sinclair in it. nav. Sulphur. Herb. Benth.) 
et in Promontorio Lalango Columbiae!, (ibid.) ; in Gujana Anglica, 
Schomburgh n. 125. 5. До 
ApNot, Specimina Schomburghiana gaudent bracteolis apice in 
mucronem longiorem magis coangustatis, in reliquis autem congruunt, 
praesertim quod ad corollam attinet, Fructus parvus, lenticularis, mar- 
ginibus acutis altero margine utrinque plica aucto, ut in M. Perrotte- 
tiana, sed duplo fere minor est, quam hujus speciei fructus. 
4. MENDOZIA SELLOVIANA N. as E. foliis elliptico-ova- 
tis acuminatis basi rotundatis subcordatisve, supra hirtis subtus 
ramisque novellis hirsutis; bracteolis suborbiculatis setaceo-mu- 
cronatis pedunculisque patenti-hirsutissimis;: corolla....; fructu 
obovato mucronato lenticulari-compresso, marginibus acutis ad al- 
teram marginem utrinque plica arcuata notato. 
Quod ad bracteolas accedit ad Mendoziam puberulam Mar- 
tii, sed differt foliis minoribus, basi haud acute in petiolum de- 
sinentibus sed rotundatis atque subinde subcordatis, quintupli- 
septuplinervibus, longe et argute cuspidato-acuminatis supra aspe- 
ris et pilis brevibus hirtis, subtus praesertim in costis petiolisque 
hirsutis. — Peouxcurı uniflori oppositi alternive solitarii, folio 
2 
