9 BIGNONIACEAE. 10 
1. Cellulaelapideae in cortice exteriore 
et in falculis liberi inspersae; caulis 
ante laminas leptomatis subappla- 
natus; laminae leptomatis breves 
vix dilatatae; gradus haud sectori- 
bus lignosis latiores IX. Tanaecium. 
2. Cellulae lapideae annulum effor- 
mantes; caulis cylindricus; gradus 
leptomatis sectoribus lignosis la- 
tiores X. Adenocalymma. 
8. Rami tetragoni fasciculis fibrosis e cellulis 
mechanicis efformatis instructi iisque de- 
lapsis sulcis profundis excavantur 
XI. Pleonotoma. 
c. Laminae leptomatis aetate peripheriam versus 
attenuatae demum evanescentes et taliter 
sectoribus lignosis conjunctis inclusae; rami 
juniores octogoni fasciculis e cellulis mecha- 
nicis demum deciduis instructi, vetustiores 
teretes es XII. Pithecoctenium. 
B. Inter laminas leptomatis priores secundariae et tertiariae 
interponuntur. 
a. Corpus lignosum ope telae luxuriantis haud diffissum. 
a. Fasciculi vasorum corticales haud aut serius exstant. 
I. Rami juniores absque fasciculis e cellulis mecha- 
nicis efformatis. 
1. Cellulae lapideae in cortice nullae. 
* Laminae leptomatis omnes inter se aequales, 
pigmentum corticis nullum. 
A Caulis vix vel omnino non tortus. 
o Lignum densissimum 
vasis angustissimis, la- 
minae leptomatis nume- 
rosissimae; gradus alti 
latique irregulares, me- 
dulla parca XIII. Clytostoma. 
oo Lignum laxum vasis 
latis; gradus lamina- 
rum leptomatis pau- 
‘cissimi, medulla lata 
XIV. Anemopaegma. 
ooo Laminae leptomatisnu- 
merosae gradibus angu- 
stis; radii medullares 
liu . XV. Lundia. 
AA Caulis funis more tortus. 
o Caulis costis vel angulis 
6 prominentibus per- 
cursus; laminae lepto- 
matis aequilongae angu- 
stissimae, prope peri- 
pheriam apertae gradi. 
buspaucis — XVI. Pyrostegia. 
oo Caulis ecostatus; la- 
minae leptomatis tan- 
dem ligno prope peri- 
pheriam eonfluente in- 
clusae; serius fasciculi 
vasorum corticales et 
annuli exteriores lignosi 
XVII. Distictis. 
** Laminae leptomatis primariae 
longae et angustae, ceterae latae 
brevesque; cortex pigmento 
rubro XVIII. Cydista. 
2. Cortex cellulas lapideas includens 
IX. Phryganocydia. 
IL Rami juniores fasciculis 6 e cellulis 
mechanicis eftormatis demum caducis 
ornati, vetustiores teretes 
XX. Amphilophium. 
B. Fasciculi vasorum corticales et annulus exterior ligno- 
sus mox exstant. 
I. Caulis teres haud tortus, radii medul- 
lares aequilati . XXI. Haplolophium. 
II. Caulis funis more tortus, radii medul- 
lares inaequilati XXII. Glaziovia. 
b. Corpus lignosum ope telae luxuriantis demum diffissum. 
a. Lignum annulis annuariis donatum 
XXIII. Dozantha. 
8. Lignum annulis annuariis carens. 
I. Sectores lignosi in medio haud diffissi, 
partes periphericae dichotome divisae 
XXIV. Melloa. 
II. Sectores lignosi usque ad lignum prima- 
riu diffissi et disjecti XXV. Bignonia. 
Nuperrime cl. ScuwAckE prope Rio Novo in provincia 
Minas Geraés fruticem quendam observavit alte in arbores 
scandentem cujus caulis transverse sectus aquam magna copia 
effudit; infeliciter materies non sufficiunt ad speciem deter- 
minandam; hanc relationem in familiis aliis plantas caulibus 
scandentibus et structura abnormi ligni donatas includenti- 
bus jam notam cl. botanieus Brasiliensis pro Bignoniaceis 
primum monstravit. 
Inflorescentiarum duo modi occurrunt: species dispositione 
decussata foliorum donatae vulgo decussatas, species foliis 
spiraliter dispositis (herbaceae generum Incarvilleae, Am- 
phicomes et Argyliae) spirales offerunt; Kigelia sola africana 
arborea cum foliis decussatis spiralem exhibet. Saepissime 
inflorescentia pluriflora pannieulata ramos elongatos foliatos 
claudit, racemus autem decussatus raro invenitur (species 
Arrabidaeae, Anemopaegmatis ete., Eccremocarpus). Si rami 
abbreviantur, dichasia bis vel ter trichotoma evadunt (Bignonia 
exoleta Vell) quae interdum ad flores binos vel solitarios 
(Bignonia unguis Cati Linn., Arrabidaea oligantha vel Tabebuia 
nodosa Gris.) reducuntur. Rami pannicularum pariter saepius 
dichasia gerunt, reductione autem vulgo in cincinnos pauci- 
floros transeunt. Fasciculi florum qui e ligno vetere inter- 
dum oriuntur (in speciebus quibusdam generum Saldanhaeae, 
Adenocalymmatis, Nycticali et Coleae madagascariensis) e 
gemmis axilaribus proveniunt quae post delapsum foliorum 
se evolvunt. Si axes inflorescentiarum talium ampliantur, 
manifestum fit, illas ramificationem dichasiali - panniculatam 
habere. 
