15 BIGNONIACEAE. 16 
B. Ovarium uni- (in generibus extrabrasiliensibus interdum bi-) loculare; fructus 
baccatus vel si siccus haud dehiscens; semina exalata saepius marginata. — 
. . . . . . . . ntes 
Arbores vel frutices erecti, rarissime epiphytici et ope radicum scande 
Trib. III. CRESCENTIEAE. 
j i i i i i ad apicem dehiscente, valvis apice 
Oss. Tribus Eccremocarpearum et abnormis Tourretticarum, prima ovario uniloculari, capsula a basi on I rare ise 
i i i i i se s alatis dis 7 asi- 
cohaerentibus, seminibus alatis insignis, ulterior ovario quadriloculari, capsula echinata apice tantum debünerde B iet puncti ine dod 
L H ya) [a € € DU. 
liensi frustra quaeruntur, Ambae genus solitarium includunt: Eceremocarpus Ruiz et Pav. Peruviam et Tourrettia Domb. m M m 
Tribus I. BIGNONIEAE SPRENG. 
BIGNONIEAE Spreng. (char. reform. et ex p.) Anleitung II. (1). 412, Syst. II. 684; Boj. Hort. Maurit. 218; G. 
Don, Gen. syst. IV. 214; Endl. Gen. pl. 711; Meissner Gen. pl. 299 (207); Bur. Monogr. 40; Benth. et Hook. Gen. 
pl. II. 1027; Baill. Hist. pl. X. 20; K. Sch. in Engl.-Prtl. Natirl. Pflansenfam. EV, gu > EUBIGNONIEAE Endl. 
Gen. pl. 712. 
FLorks vulgo parum, raro more Labiatarum perfecte zygomorphi (Tynnanthus). a. valde polymorphus 
campanulatus veltubulosus, truncatus dentatus vel lobatus raro bilabiatus, saepius ante anthesin clausus et irregu- 
lariter rumpens, lobis nunquam manifeste imbricatis. CoroLLa infundibuliformi-campanulata vel campanulata vel 
infundibuliformis, quinqueloba parte ventrali haüd raro biplicata, tubo: non raro in basalem et superiorem mani- 
feste disjuneto, raro bilabiata, labio superiore bi-, inferiore trilobo; aestivatione plerumque descendenti-imbricata. 
STAMINA ditheca, raro theca altera cassa, fertilia 4 didynama, quintum staminodiale ubique evolutum (in genere 
Indiae orientalis Oroxyli solius polliniferum). Discus vulgo annulatus vel cupularis rarius solidus vel nullus. 
Ovarictm perfecte biloculare, saepius plus minus parallele cum dissepimento complanatum; ovula vulgo plurima raro 
pauca pro loculo, dissepimento bi- vel pluriseriatim affixa, anatropa adscendentia vel horizontalia, micropyle supera 
vel laterali, interdum imbricata. CarsurA siliquiformis raro latior saepissime cum dissepimento parallele complanata 
vel compressa, longa vel longissima, raro crassior; valvae coriaceae vel rarius lignosae interdum (latiores) bipartibiles, 
a dissepimento demum solutae (dehiscentia septifraga) et e replo apice aperto rarius clauso basi affixo et diutius 
persistente delabentes.  Semina dissepimento affixa mox soluta vulgo late alata tenuia, rarius crassiora subeuboidea 
et exalata. — FRUTICES vel SUFFRUTICES saepissime ope cirrhorum simplicium vel apice ramosorum scandentes raro 
erecti campestres. FOLIA decussata typice ternata vel conjugata*) cirrho terminali interdum debili et mox caduco 
clausa, rarius biternata vel magis composita vel simplicia; cirrhi filiformes vel apice uncati vel disco orbiculari affi- 
genti terminati. INFLORESCENTIA decussato-panniculata rarius racemosa vel dichasium pauciflorum referens; flores 
speciosi bracteis bracteolisque suffulti. Indumentum lepidotum vulgo ope microscopii tantum bene conspicuum proba- 
biliter semper obvium ; insuper interdum stirpes pilis simplicibus vel fasciculatis plus minus instructae. 
CONSPECTUS GENERUM BRASILIENSIUM. 
A. Cirrhi filiformes, apice interdum in diseum orbicularem desinentes, nunquam manifeste a latere compressi et uncati. 
a. Folia ternata vel conjugata vel simplicia (rarissime biternata in Arrabidaea inaequali Baill.). 
a. Discus annularis vel cupularis vel solidus (cf. Zynnanthus corolla bilabiata). 
I. Corolla aestivatione descendenti-imbricata. 
A Calyx haud inflatus. 
* Calyx simplex. 
f Calyx truncatus, dentatus vel lobatus, lobi et bracteae haud longe subulato-elongati. 
$ Corolla infundibuliformi-campanulata vel raro infundibuliformi-clavata, nec elongata, nee bilabiata. 
| Corolla parte ventrali haud saccata membranacea vel subcoriacea. i 
X Cirrhi simplices. 
— Capsula angusta, valvae coriaceae planae; calyx haud glandulosus. 
T Calyx campanulatus angustus vel 
mes HOMME Se ia: I. ARRABIDABA P. DC. 
*) Inter Tecomeas genera Dolichandrae et Parabignoniae capsulis loculicidis typicis gaudenti 
cirrhis clansis omnino cum Bignonieis congruunt; prius facile foliolis pro rata parvis coriaceis margin 
cirrhis trifidis, calyce alte quinquelobo recognoscitur. 
a habitu, id est foliis ternatis vel eonjugatis et 
atis, cirrhis trifidis et staminibus exsertis, ulterius 
