53 BIGNONIACEAE : 
30. ARRABIDAEA DISPAR Bur. frutex erectus cam- 
pester ramis brevibus divaricatis, novellis villoso-tomentosis 
complanatis, vetustioribus cicatricoso-tuberculatis subtetra- 
gonis pro rata validiusculis; foliis ternatis petiolatis apice 
ramulorum paucis congestis, petiolis supra applanatis tomen- 
tosis, foliolis terminalibus breviter, lateralibus brevissime petio- 
lulatis vel sessilibus, lamina priorum obovata vel obovato- 
oblonga vel rotundato-rhombea obtusa vel acutiuscula, basi 
rotundata et plus minus manifeste subcordata, ulteriorum 
valde obliqua non raro subtrapezoidea, supra pilis inspersa, 
subtus praesertim inter nervos villoso-tomentosa discolore sub- 
coriacea; pannicula brevi e ligno annotino, rachide compla- 
nata tomentosa, bracteis summis bracteolisque lanceolatis 
extus tomentosis intus glabris, pedicellis brevibus; calyce 
tubuloso-campanulato obliquo quinquedentato, dentibus non 
raro inaequalibus, pentagono parce glanduloso et subtomentoso; 
corolla campanulato-infundibuliformi extus subtomentosa; the- 
cis divaricatis pro rata brevibus, filamentis basi pilosis; ovario 
sub lente valida dense lepidoto, ovulis 18 pro loculo biseria- 
tim affixis; capsula elongato-lineari pro rata lata utrinque 
acuta; seminibus compressis magnis. 
Arrabidaea dispar Bur.! apud K. Sch. in Engl.-Prtl. 
Natürl. Pflanzenfam. IV. (8b). 213. 
Bignonia Blanchetü Pyr. DC! Prodr. IX. 164 (non 
Arrabidaea Blanchetü Pyr. DC). 
Rami annotini ex axillis foliorum delapsorum florentes 8— 13 cm. 
longi, basi 3,5—4 mm. diametro, indumento e pilis simplicibus pluricellu- 
laribus laxis lepidibus intermixtis efformato pallide ochracei, vetustiores 
basibus foliorum incrassatis persistentibus valde tuberculati, cortice cinereo 
lepidoto obtecti. Forra panca 2—4 apice ramulorum congesta; PETIOLUS 
8—4 (2,5—5) em. longus praesertim apice densius ochraceo-tomentosus ; 
PETIOLULI foliolorum terminalium ad summum 8 mm. metientes, lateralium 
vulgo subnulli raro usque ad 1 mm. longi; Lamina foliolorum vulgo 5 ad 
6, rarius ad 7, terminalium interdum usque ad 8 cm, longa, vulgo autem 
hoc lateralia vix vel ne vix quidem superat, nervis majoribus utraque 
mediani parte vulgo 4—5 supra immersis subtus ut nervi transverse con- 
jungentes prominulis percursa, plus minus bullata, supra sicc. sanguinea 
subtus ferruginea vel cinereo-ferruginea, propter nervos subtus vulgo (haud 
ubique) minus indutos discolori-reticulata, indumentum e pilis supra bre- 
vibus subtus longioribus ramosis lepidibus nonnullis inspersum efformatur. 
PANNICULAE RACHIS 2—8 cm. longa sordide ferruginea; BRACTEAE summae 
et BRACTEOLAE 6—10 mm. longae, 1 mm. et paulo ultra latae caducissimae; 
PEDICELLI 4—6 mm. longi CarLyx 7—8 mm. longus, dentes 1 mm. vel 
paulo ultra metientes, probabiliter vivo coloratus, sicc. ferrugineus nunc 
in rosaceum vergens. Corona tota 3,3—9,5 cm., tubus basilaris 7—8 mm. 
lobi 7—8 mm. aequantes, sicc. rubello-ferruginea. Stamina 6— mm. supra 
basin tubo corollae affixa, minora 1,3—1,5 cm., majora 1,6—1,8 cm., thecae 
2-25 mm., staminodium 4—5 mm, longa. Discus 0,8—1 mm. altus. 
Ovarıum 2,5—3 mm., sriLus 2,0—2,2 em. metiens. CarsurA 25—36 cm. 
longa, 1,5—2 em. lata, matura nigra glabra. Seminum nuclei 17 mm. lata 
et 15 mm. longa, late alati. 
Habitat in Brasiliae provincia Bahia in Certáo hujus ditionis 
prope paludem Japira: Blanchet n. 3082; in silvis Caatingas interioris 
prope Maracáo: Martius ; probabiliter ex regione eadem: Glaziou n. 11226, 
cum fructibus Septembri. 
Oss, Propter inflorescentias parvas e ligno vetere et folia reticulata 
cinereo-ferruginea supra sanguinea frutex specifice campester optime di- 
gnoscitur. 
31. ARRABIDAEA PARVIFLORA Bor. et K. Scu. 
frutex erectus ramis elongatis in arbores se incumbentibus et 
Bignoniac. 
| 
| 
ARRABIDAEA. 54 
scandentibus modice validis striatis teretibus, novellis sub- 
tomentosis vel tomentosis; foliis apice ramulorum abbrevia- 
torum vulgo congestis pro rata parvis ternatis breviuscule 
petiolatis petiolis teretibus vel supra applanatis, petiolulis 
brevioribus ceterum prioribus similibus et tomentosis; lamina 
foliolorum oblonga acuta vel obtusiuscula, basi rotundata sub- 
tus (statu juvenili saltem) tomentosa vel demum in nervis 
praecipue subtus crispule puberula herbacea parva discolore; 
floribus dichasium triflorum ramulos hornotinos terminans 
referentibus modice pedicellatis, bracteis bracteolisque parvis 
subulatis caducissimis; calyce campanulato subtomentoso vel 
glabrato, hinc inde prope apicem lepidibus insperso et cilio- 
lato manifeste et longius dentato; corolla infundibuliformi sub 
lente validissima sola subtomentosa, intus ad insertionem 
staminum puberula, fauce complanata (ex Martius) transverse 
plicatulo-rugulosa; staminibus basi puberulis; disco cupulari 
truncato; ovario tomentoso ut nonnunquam pars major stili; 
ovulis vulgo 16 pro loculo biseriatim affixis. 
Pithecoctenium parviflorum Mart.! Ms. in P. DC. Prodr. 
IX. 197. 
Var. a. TYPICA Bur. et K. Sch. in universo magis induta, 
ramulis annotinis et foliis subtus obscure subaureo-tomentosis 
ut calyx et pars inferior vel media stili. 
Var. 8. GLaziovi Bur. et K. Sch. minus dense induta 
viz. ramulis annotinis subferrugineo-subtomentosis vel pube. 
rulis, lamina subtus fere glabrata in nervis solis crispule 
puberula, calyce praeterlepides et ciliolas marginales glabro. 
Rami annotini abbreviatos florentes vix sub evolutione ultra 6 em. 
longos gerentes 25—40 cm. longi, basi 3—4 mm. diametro, cortice pallide 
cinnamomeo vel castaneo lenticellis copiosis tuberculato obtecti. PrrioLus 
(foliorum forsan non plane evolutorum) vix ultra 7 mm. longus, PETIOLULI 
subduplo vel laterales multo breviores; LAMINA foliolorum 2—3,5 (1,5—4,5) 
em. longa ad medium 1,2—1,7 (0,8—2,9) em. lata margine subundulata 
itaque spurie crenulata, nervis ntraque mediani parte majoribus 5—6 supra 
subimmersis subtus ut nervi transverse conjungentes prominentibus per- 
cursa; PHYLLA stipulas simulantia nondum visa. PenuxcuLi 0,8—1,6 cm. 
longi graciles, rEpicELLI 0,5—1,0 em. longi, BRACTEAE BRACTEOLAEQUe 
vix ultra 15 mm. metientes. CaLvx sicc. atropurpureus 3,5 mm. longus 
dentes teretes ad 1 mm. metientes, Corona alba tota 3 cm. longa, lobi 
0,8 em. metientes, labio inferiore bisulcato. Sramına minora 4 mm. 
majora 5 mm, supra basin tubo innixa, priora 11 mm., ulteriora 14 mm., 
thecae divergentes 2 mm. metientia. Discus niger 0,8 mm. altus. Ova- 
RIUM dense tomentosum ferrugineum 1,8 mm. longum, situs 1,8—1,9 cm. 
aequans. 
Habitat typus in Brasiliae provincia Bahia in silvis Caatingas 
dictis prope Villa do Rio das Contas: Martius, floret Octobri. — Var. £. 
probabiliter ex eadem provincia loco haud accuratius indicato: Glaziou 
n. 14116. 
Os. Quamquam el. Martius com hac planta fructum quendam 
muricatum probabiliter ex affinitate generis Pithecoctenii conjunxit de quo 
saltem cl. P. De CanpoLLE jam dubitationem haud suppressit, omnino non 
putare possumus, hanc ad genus aliud ac ad Arrabidacam pertinere. 
Inter omnes species hujus generis mea sententia ad A. pulchellam Bur. 
et K. Sch, proxime accedit praecipue quoad varietatem, at floribus minori- 
bus albis, foliis cirrhis destitutis et charactere ovarii, nempe ovulis bi- 
seríatis nec quadrifariam dispositis, ab ea distat. 
32. ARRABIDAEA CINEREA Bor. frutex probabiliter 
erectus campester, ramis novellis tomentellis teretibus, ve- 
m. 
