171 BIGNONIACEAE: PITHECOCTENIUM—HAPLOLOPHIUM. 172 
campanulato minutissime vel omnino non denticulato subtomen- 
toso, nunc irregulariter lobulato; corolla campanulato-infundi- 
buliformi extus subtomentosa; staminibus basi incrassatis hoc 
loco ut corolla ibidem villosis; disco modice alto; ovario sub- 
conico tomentoso sensim in stilum a basi ad medium tomen- 
toso transeunte; ovulis plurimis pro loculo sexseriatim affixis, 
serie media e 12—13 efformata. 
Pithecoctenium scabriusculum Mart.! in P. DC. Prodr. 
IX 197. 
Var. B. MACRANTHA Bur. et K. Sch. foliolis majoribus 
acutis vel breviter et acutissime acuminatis; floribus triente 
majoribus. 
Rami florentes 30—45 cm. longi prope basin 2,5—3 mm. diametro, 
lineae impositae demum fibroso-secedentes, pilis ramosis vel subfasciculatis 
olivaceo-ferruginei apice subaurei. PerioLus 2—2,5 cm. longus subaureo- 
ferrugineus, PETIOLULI subduplo vel ultra breviores pariter colorati et in- 
duti; LAMINA foliolorum 5—7 (3—8,5) cm. longa ad medium 3,5—4,5 
(3—5,8) cm. lata, nervis utraque mediani parte majoribus 5—6 infimis 
approximatis, supra immersis subtus ut venae transverse conjungentes 
prominentibus percursa, supra castanea vel obscure castanea subtus fer- 
rngineo-viridis. RACEMI RACHIS cum PEDUNCULO vix ultra 1,5—2 cm. longa 
subaureo-tomentosa; BRACTEAE nunc subfoliaceae 1,5 cm. longae, 2,5—3 mm. 
latae lanceolatae subpersistentes, nunc subulatae 6—7 mm. longae vel 
jam breviores; PEDUNCULI cum PEDICELLIS 5-7 mm. metientes. CALYX 
7—9 mm. longus crasse coriaceus extus subaureus. COROLLA tota 5,0 ad 
6,5 cm., lobi 1,0—1,5 cm. metientes. STAMINA minora 9—11 mm., majora 
10—11,5 mm. supra basin tubo corollae affixa, priora 1,5—1,8 cm., ulte- 
riora 2,2—2,4 cm. longa, thecae 4—4,2 mm. metientes. Discus 1 mm. 
altus; ovARIUM ferrugineo-tomentosum 3,5 mm., stilus 2,7—3,6 cm. longus. 
Habitat in provincia Brasiliae Espiritu Santo ad flumen Parahyba: 
Princ. Neuwied. — Var. 8. loco haud accuratius indicato forsan ejusdem 
regionis : Glaziou n. 7776. 
Oss. Haec species sine ulla dubitatione cum P. stipulari Mart. 
affinitate proxime conjuncta et ex rationibus infra laudatis pariter forsan 
vix in genus pertinet. Ab ea phyllis stipulas simulantibus carentibus, 
ovario jam densius tomentoso et stilo basi magis incrassato praeter indu- 
mentum foliolorum differt. 
8. PITHECOCTENIUM STIPULARE Marr. frutex 
scandens ramis gracilibus manifeste tetragonis ope linearum 
e cellulis mechanicis efformatarum mox solutarum sexangula- 
ribus, novellis tomentellis mox glabratis; foliis conjugatis cirrho 
terminali breviter trifido clausis modice petiolatis, petiolis 
teretibus prope basin applanatis minute pilosulis, petiolulis 
duplo vel triplo petiolo brevioribus supra vix canaliculatis 
sub lente valida puberulis; lamina oblongo-ovata acuta vel 
obtusiuscula basi rotundata utrinque glabra vel subtus secus 
nervos minute pilosula hinc inde glandula majore demum pel- 
lucide punctulata; phyllis stipulas simulantibus magnis obliquis 
suborbicularibus glabris sessilibus; racemo terminali decussato 
oligantho, rachide tomentello, bracteis magnis oblongis calycem 
alte superantibus, bracteolis subspathulatis ut priores caducis; 
pedunculis pedicellisque modice longis; calyce campanulato 
quinquedenticulato minute tomentello hand glanduloso; corolla 
magna campanulato-infundibuliformi extus subtomentosa, intus 
ad insertionem staminum basi incrassatorum pubescente; disco 
crasso breviter cylindrico, ovario crasso conico praecipue apice 
tomentoso ut stilus usque ad medium. 
Pithecoctenium (2) stipulare Mart.! in P. DC. Prodr. 
IX. 194. 
FRUTEx caule crasso saepe flexuoso, ramis propendentibus. RAMI 
florentes 40—60 cm. longi prope basin 1—1,5 mm. diametro cortice flavido, 
lineis e cellulis mechanicis 6 castaneis demum filiformi-secedentibus im- 
posito obtecti superne pilis minutissimis ope microscopii tantum conspicuis 
paucicellularibus subramosis tomentelli. Perionus 1,5—2 rarius ad 3 cm. 
longus pariter indutus, PETIOLULI 5—10 mm. rarius ultra longi; Lamina 
1—8 (5—10) em. longa ad medium 4—4,5 (3—6) cm. lata, nervis utraque 
mediani parte majoribus vulgo 4 supra subimmersis subtus prominentibus 
percursa, plus minus manifeste tripli—subquintuplinervia, sicc. castanea vel 
subtus obscure viridis; PHYLLA stipulas simulantia usque ad 1,5 cm. dia- 
metro, RACEMUS decussatus initio abbreviatus tandem usque ad 8 cm. absque 
floribus elongatus. BRACTEAE vulgo 1,5 cm. longae et 4—5 mm. latae, 
interdum autem duplo longiores, tunc foliaceae diutius persistunt; BRAC- 
TEOLAE 6—8 mm. longae ad summum 2 mm. latae. PEDUNCULI cum PEDI- 
CELLIS (—9 mm. metientes ut rami superne induti. CALYX 8 mm. longus 
crassiuscule coriaceus, dentes vix 1 mm. longi a latere complanati, COROLLA 
roseo-violacea fauce ut tubus basilaris ochroleuca, tota 6,5—8,5 cm., lobi 
lati rotundati 2,2—2,6 cm. metientes. STAMINA minora 11 mm., majora 
11,5 mm. supra basin tubo corollae affixa, priora 2,0—2,2 cm., ulteriora 
25—2,7 cm., thecae rotundatae 4 mm. longa. Discus 2 mm, altus, ova- 
RIUM 3,5 mm. longum sectione transversali orbiculare superne ut stilus 
3,5—4,2 cm. longus pilis ramosissimis vel subfascieulatis subtomentosum ; 
ovuLis perplurimis, pro loculo sexseriatim affixis, seriebus mediis e 7—8 
compositis. 
Habitat in Brasiliae provincia Bahia in silvis ad margines. fluvii 
ltahype prope Ilheos: Martius, Obs. n. 2079, floret Januario ; in provincia 
Espiritu Santo inter Campos et Victoria: Sellow n. 398; ad fluvium 
Parahyba: Princ. Neuwied ; in provincia Rio de Janeiro in aquosis humi- 
disque ad San Cruz secus viam publicam Paulinam: Martius n. 304, 
floret Decembri ; ad Pillar prob. provinciae Goyaz : Pohl n. 5991 ( D. n. 1806). 
Os. Non omnino persuasum habemus, hane speciem egregiam rite 
in genere Pithecoctenii militare, nam ovarium minus dense tomentosum 
vix capsulam more limae scaberrimam procreare potest et forsan in genus 
Distictidis pertinet; quum species probabiliter in vicinitate proxima metro- 
polis non desit, botanicis indigenis recommendamus, diligenter fructum 
quaerere. 
IX. HAPLOLOPHIUM Cam. 
HarrLornoPHIUM (Aplolophium) Cham. in Linnaea VII. 556; 
Meissn. Gen. pl. 290 (208); Endl. Gen. pl. 712. n. 4120; 
Pyr. DC. in Ann. se. nat. IT. ser. XI. 284, Prodr. IX. 192; Bur. 
Monogr. Bign. 47; Benth. et Hook. Gen. pl. II. 1038; Baill. 
Hist. pl. X. 38; K. Sch. in Engl.-Prtl. Natúrl. Pflanzenfam. 
IV. (3b). 218. | 
CALYX inferne subcoriaceus superne limbo amplis- 
simo tenero crispato irregulariter lobulato haud dentato 
munitus, lepidotus. (COROLLA curvata inflata quinque- 
loba, lobis aestivatione descendentibus, extus pilis co- 
piosis retrorsis tomentosa intus prope basin staminum 
valde incrassatorum pubescens. STAMINA manifeste in- 
aequialte affixa didynama curvata, staminodio filiformi 
aucta, inclusa vel corollae tubum subaequantia; thecae 
divaricatae obtusae rima longitudinali dehiscentes, con- 
nectivo carnoso-incrassato superatae glabrae. Discus 
pulvinaris crassus lobulatus. Ovarıum sessile basi paulo 
angustatum, tomentosum, dissepimento superne imper- 
