287 
non omnino certus sum quacum haec species quadret, at probabiliter a 
Cremasto supra indicato haud valde differt, K. Sch. 
10. BIGNONIA MORONGII Brirron: frutex erectus 
ramosus ramis glabris; foliis simplicibus breviter petiolatis 
cuneato-oblanceolatis crassis obtusis vel rotundatis, basi an- 
gustatis, integerrimis apice ramulorum congestis reticulato- 
venosis; floribus solitariis vel paucis apice ramulorum latera- 
lium brevium pedunculatis, peduneulis gracilibus bracteolatis 
lepidotis, calyce anguste campanulato; corolla campanulato-in- 
fundibuliformi; capsula lineari subulato-acuminata glabra, tereti. 
Bignonia Morongii Britton in Annals N. York acad. VII. 
185 (1892). 
FnuTEX interdum ARBUSCULA ad 5—6 m. alta cortice obscuro ri- 
FoLia 3—5 cm. longa et 1 cm. lata. PEDUNCULI ca. 1 em. 
Cauyx 1 cm., COROLLA 3 cm. metiens, ulterior lucido-lutea. Car- 
SULA 8—10 cm. longa et 6 —7 mm. lata. (ex auctore). 
moso obtectus. 
longi. 
Habitat in re publica Paraguay prope Trinidade: Morong n. 275; 
ad flumen Pilcomayo: idem n. 868. 
Oss. E descriptione manifeste elucet, hane speciem nec in sensu 
nostro nee aliorum ad genus Bignoniae pertinere, quia hoc semper plantas 
ope cirrhorum scandentes includit. 
11. BIGNONIA COLUMBIANA Morona: frutex scan- 
dens, trunco valido; foliis biternatis vel altius compositis, 
petiolo gracili pubescente, petiolulis gracillimis pubescentibus ; 
foliolis ovalibus obtusis et emarginatis, basi rotundatis 
glabris, coriaceis, floribus . capsula crassa com- 
planata marginata acuminata. (ex auctore.) 
Bignonia Columbiana Morong in Annals N. York acad. 
VII. 186 (1892). 
TRUNCUS cortice cinereo verrucoso obtectus. Prrionus 1—2,5 cm. 
1—2 cm. Foliolorum LAMINA 3—6 em. longa, 
2—3 cm. lata, Capsuna 20—26 cm. longa, 1—2 cm. lata, ad 3—5 agglo- 
SEMINA 3 cm. longa. 
longus, PETIOLULI longi. 
meratae, 
Habitat in ripis fluvii Pilcomayo: Morong n. 1535. 
Ogs. Propter indolem foliolorum hanc speciem in genere Memorae 
militare conjicimus. 
12. BIGNONIA EXIMIA Morona: frutex alte scandens 
glaber ramis striatis; foliis conjugatis cirrho debili caduco 
clausis, lamina foliolorum elliptica utrinque angustata apice 
acuta et saepius cuspidata utrinque reticulato-venosa; floribus 
axillaribus solitariis; calyce campanulato remote denticulato ; 
corolla infundibuliformi. 
Bignonia eximia Morong in Annals N. York acad. VII. 
187 (1892). 
FRUTEX speciosissimus. Pemorus 1,5 —3 em. longus, PETIOLULI 
4—6 mm. metientes. Foliolorum Lamina 6,0—10,0 em. longa ad medium 
2,5—4,0 em. lata. PkpicELLI 3,5 mm. metientes. CALYX 4—5 mm., 
COROLLA purpurea 5 cm. longa et expansa pariter lata. (ex auctore.) 
Habitat in marginibus viae a Villa Rica ad Escoba in ve publica 
Paraguay: Morong n. 595, floret Januario. 
BIGNONIACEAE: BIGNONIA. 
288 
Oss. I. E descriptione permanca haud patet ad quod genus haec 
species pertineat; certe autem € Bignonia excludenda est. 
Ops. II. Fere omnes species quae cl. VeLLOZO in Flora Fluminensi 
depinxit a nobis recognitae 1. c. salutatae sunt. Duae solae restant de 
quibus omnino incerti remanemus: B. Angrensis Vell. Fl. Flum. VI. t. 25 
et B. cymosa Vell. L e. t. 36. 
Ogs. III. Genus Doxanthae cl. Miers in plantas plurimas condidit 
(in Proc. Roy. hort. soc. III. 190) quas e generibus diversis excerpsit. 
Prima species Dorantha unguis Miers ei typus generis esse videtur, quia 
notam essentialem cirrhi uncati effecerunt; interdum putavit hos in ra- 
dices transformatos esse, quae opinio quam maxime erronea est, quia 
pone et infra petiolum radices saepissime erumpunt, nunquam autem locum 
cirrhorum tenent. Praeter hanc speciem et plures cum ea taliter affines 
quas pro speciebus propriis omnino non habuimus, nempe D. radicantem 
Miers, D. ienuiculam Miers, D. Mexicanam Miers, D. aduncam Miers 
(in ramulum sterilem nondum evolutum conditam et secundum tabulam 
Vellozianam Bignoniae unguis descriptam), D. Tweedianam Miers, D. lan- 
ceolatam Miers(?), D. chelebophoram Miers, D. praesignem Miers, aliae 
enumerantur quae pro parte saltem cum Bignonia exoleta Vell. congruunt. 
Non minus species quaedam e generibus alienis inveniuntur: D. longisili- 
qua Miers est eadem planta quam serius sub nomine Cydistae aequinoctialis 
Miers enumeravit, D. ferruginea Miers probabiliter cum Macfadyena den- 
tata Bur. et K. Sch. congrait, D. uncata Miers cum Macfadyena uncata 
P. DC., D. unguiculata Miers forsan cum Melloa populifolia Bur., D. cap- 
reolata Miers cum Antsosticho capreolato Bur. identica est. 
13. BIGNONIA PLATYDACTYLA Bars. Ronnie. 
frutex scandens glabra, foliis ternatis vel conjugatis cirrho 
terminali ramoso, ramis apice in discum dilatatis, clausis; la- 
minis foliolorum ellipticis subcordatis subtus velutinis margine 
interdum late serratis; racemis multifloris; calyce longe conico 
obtuse trilobo maximo. 
signomia platydactyla Barb. Rodrig. in Vellozia I. 51. t. 11. 
Lamina foliolorum 5—7 cm. longa ad medium 4—5 em. lata. RA- 
cemus 14—16-florus. CALYx membranaceus 3,5—4,5 em. longus. COROLLA 
subduplo longior. (ex auctore.) 
Habitat in Brasilia provincia do Alto Amazonas prope Mandos : 
Barbosa Rodriguez. 
Ops. Haec species mihi omnino incognita; num re vera flos Cal- 
lichlamydi latifoliae simillimus et folia ad eandam plantam pertineant 
mihi haud ultra dubitationem evadit. K. Sch. 
14. BIGNONIA ELLIPTICA Tuune. foliis oppositis 
ovato-elliptieis simplicibus villosis aeutis integris; petiolis 
hirtis; floribus axillaribus binis vel ternis. 
Bignonia elliptica Thumb. Plant Brasil Decas III. 34. 
"n x5. p DU Prodr LA: 144 
FOLIA 4,5—5 cm. longa et 2—2,2 cm. lata. 
longa, tota rufescens. 
COROLLA 6,0—6,5 em. 
(ex auctore.) 
Habitat in Brasilia. 
Oss. Species mihi plane ignota; an folia re vera simplicia? Big- 
nonia binata Thbg. Pl. Brasil, Decas III. 35. n. 27. ex cl. Pyr. De Cax- 
DOLLE cum Anemopaegmate Chamberlaynii K. Sch. convenit, 
15. BIGNONIA JASMINOIDES Tuge. frutex erectus 
glaber cirrhosus foliis impari-pinnatis bi- ad quinquejugis, 
