307 
XL. TECOMARIA $Spack *). 
TEcoMARIA Spach, Hist. nat. vég. IX. 137; Fenzl in Hegensb. 
Denkschr. III. 266 (nec 226); Seem. Journ. bot. I. 18; Baill. 
Hist. pl. X. 40; K. Sch. in Engl.-Prtl. Natúrl. Pflanzenfam. 
IV. (3b). 229. — DucoupreA Bur. Monogr. Bign. 49. — 
Tecoma Juss. sect. Tecomaria Endl. Gen. pl. 711. 
CaALYX regularis campanulatus quinquedentatus. 
CoROLLA subelavata vel subinfundibuliformis basi tubo 
curvata, quinqueloba, lobis obtusis, aestivatione descen- 
denti-imbricata, subbilabiata. 
adnata exserta, antherae dithecae, loculis divergentibus 
glabris. Discus cupularis. 
SrAMINA tubo inferiori 
OvanruM biloculare, OVULIS 
o» pro loculo bi- vel triseriatim affixis anatropis. 
CAPSULA elongata siliquiformis contra dissepimentum 
modice complanata, loculicide bivalvis. SEMINA sub- 
uniseriata anguste alata; alis hyalinis. 
FRUTICES erecti vel sarmentosi, in fulcrum accum- 
bentes et scandentes. FLORES 
speciosi fulvi coccinei vel incarnati in racemos vel panni- 
culas decussatas conflati. 
FOLIA impari-pinnata. 
Genus cum speciebus 5 ad pauca totius ordinis pertinet 
quae orbi gerontogaeo et neogaeo communia. 
TECOMARIA CAPENSIS Spacn: frutex volubilis vel 
depressus ramis gracilibus teretibus novellis minutissime pa- 
pillosis mox glabratis; foliis impari-pinnatis cum impari 2- vel 
4- vel 5-jugis, petiolatis petiolo a latere subcomplanato supra 
canaliculato, rachide subalata, glaberrimis, foliolis subsessili- 
bus terminalibus manifeste petiolulatis, lamina foliolorum 
lateralium obliqua ovata vel subrotunda vel orbiculari acuta 
vel obtusa rarius apice rotundata vel breviter et obtuse acu- 
minata, basi vulgo late acuta, serrata vel subbiserrata triente 
inferiore integerrima utrinque glabra, herbacea vel paulo 
duriore; racemo terminali plurifloro decussato ; pedunculis cum 
pedicellis gracilibus papillosis teretibus; bracteis linearibus 
infimis haud raro subfoliaceis summis ut bracteolae subulatis 
vel linearibus vel subspathulatis papillosis; calyce turbinato- 
campanulato quinquedentato subglabro; corolla bilabiata cur- 
vata ringente extus glabra intus tubo infra insertionem sta- 
minum usque ad basin pubescente; staminibus valde inaequialte 
insertis, longe exsertis; disco tenui cupulari; ovario compla- 
nato glaberrimo, stilo longissimo; capsula anguste lineari 
compressa utrinque acuta. 
Tecomaria Capensis Spach, Hist. nat. végét. IX. 137; 
Seem. in Journ. bot. I. 21; Baill. Hist. pl. X. 40 (in nota); 
K. Sch.! in Engl.-Prtl. Natürl. Pflanzenfam. IV. (3b). 230. 
Tecoma Capensis Lindl. Bot. Heg. t. 1117; Pyr. DC. 
Prodr. IX. 223. 
*) Auctor generis Tecomariae haud ut cl. SEEMANX voluit, quem 
ipse infeliciter in ExcrEn-PnaNTL Natürl, Pflanzenfam. 1. c. 
FeNnzi sed SPACH, ut nuper recognovi, 
secutus sum, 
BIGNONIACEAE: TECOMARIA—TABEBUIA. 
308 
Bignonia Capensis Thbg. Prodr. fl. Cap. 105 (in Flora 
Capensi omissa). 
Tecomaria Petersiù Klotzsch! in Peters’ Reise Mozamb. 192. 
Tecomaria Krebsiù Klotzsch! Ms. 
Rami florentes 20—30 cm. longi 2—8 mm. prope basin diametro 
superne sice. nigri, inferius cortice cinnamomeo lenticellis parvis orbicu- 
laribus pallidis lutescentibus maculato obtecti. Forra cum petiolo 1—2 cm. 
longo vix ultra 12 cm. metientia; foliola terminalia petiolulo usque ad 
1 cm. longo vel potius rachide folii sustenta, lateralia vix unquam petio- 
lulata; Lamixa foliolorum 2—2,5 (0,8—3,5) cm. longa ad medium vel in- 
ferius 1,5—2 (0,8—2,5) cm. lata, nervis utraque mediani parte majoribus 
5—6 supra immersis vel utrinque prominentibus percursa, concolore vel 
subtus manifeste pallidiore glaberrima vel saepius subtus in axillis ner- 
vorum majorum eum mediano domatia barbellata vel tecta gerens, RACE- 
mus multiflorus 5—10 cm. longus, RACHIS siec. nigra hine inde pilulis 
minutissimis inspersa; BRACTEAE infimae ad 1 cm. longae vel longiores, 
summae ut BRACTEOLAE minutae vel minutissimae saepe 1 mm. vix supe- 
rantes. CaLyx subcoriaceus 5—6 mm., dentes albido-marginati 1—1,5 mm, 
metientes, COROLLA pulcherrima scarlatina 5—6 cm. longa manifeste zygo- 
morpha. STAMINA minora 1,4—1,6 cm., majora 2,4—2,6 cm. supra basin 
tubo corollae innixa; priora 2,3—2,6 cm., ulteriora 2,8—3,0 cm., thecae 
inferne agglutinatae medio superiore divaricantes 4 mm. metientia. Discus 
tenuis cupularis 0,8 mm. altus; ovarıum 3 mm, longum complanatum, 
ovula e. 30 bi- vel subtriseriatim affixa includens. CarsuLA 10 cm. longa, 
6—7 cm. lata. 
Habitat in Terra Capensi, at in Brasiliae provincia Minas Geraès 
et Rio de Janeiro nunc inquilina ut in regionibus tropicis totius mundi; 
hine inde in Europa mediterranea ipsa culta. 
Oss. I. Jam cl. Seemann hane plantam in America australi ut 
species reliquae generis indigenam putavit, quod autem vix probabile 
videtur; cf. infra aream geographicam Bignoniacearum. K. Sch. 
Ops. II. E Brasilia etiam speciem speciosissimam fere Bignonia- 
cearum nempe Spathodeam campanulatam P. Beauv. prolem Africanam 
vidi; vix autem arbor elata hortos transgressa est, ita ut eam hoc loco 
non fusius adumbraverim. K. Sch. 
XLI. TABEBUIA Gomez. 
TABEBUIA (Tabebuya, Tabebuja) Gomez, Observ. II. 7. t. 2 
(sec. Pyr. DC); Pyr. DC. in Biblioth. univ. Genève XVII. 
130, Prodr. IX. 212 (ex p.), in Meissn. Gen. pl. 300 (208); 
Endl. Gen. pl. 1406, n. 4116; Lindl. veget. Kingd. 677; Benth. 
et Hook. Gen. pl. II. 1042; Baill. Hist. pl. II. 42; K. Sch. 
in Engl.-Pril. Natúrl. Pflanzenfam. IV. (3b). 236. — Breno- 
NIAE vel TECOMAE vel SPATHODEAE spec. Auct. pl. 
CaLyx ante anthesin clausus, dentibus ut videtur 
valvatis, dein irregulariter spathaceo-fissus vulgo bi- 
lobus, tubulosus vel campanulatus haud raro manifeste 
bilabiatus saepius lepidotus vel pubescens. COROLLA 
campanulato-infundibuliformis vel tubiformis basi sensim 
vel magis abrupte in tubum contracta, quinqueloba 
lobis subaequalibus rotundatis aestivatione descendenti- 
imbricatis. STAMINA tubo corollae affixa didynama in- 
clusa, staminodio filiformi aucta, curvata; thecae diva- 
ricatae rarius declinatae rima longitudinali dehiscentes, 
connectivo carnoso-incrassato superatae. Discus annul- 
laris vel subeupularis. Ovarrum sessile vulgo lepidotum 
sectione transversäli subelliptica in stilum continuum; 
