309 BIGNONIACEAE: TABEBUIA. 310 
OVULA œ dissepimento pluriseriatim affixa anatropa 
erecta, stigmata foliacea. CaPsuLA elongato-linearis vel 
suboblonga ecostata dissepimento contrarie complanata 
glabra. SEMINA pluriserialia compressa ample alata, ala 
hyalina. 
ARBORES vel FRU TICES erecti vulgo induti raro glabri. 
FoLIA decussata ubique simplicia integerrima plus minus 
coriacea interdum dura saepius ampla saepissime lepidota. 
INFLORESCENTIA decussato-racemosa vel panniculata, 
floribus speciosis bracteis interdum  foliaceis atque brac- 
teolis binis suffultis. 
Oss. Genus ambitu hoc loco admisso paucas (5—6) species 
solas includit, quae Americam calidam a provincia Brasiliae 
St. Paulo usque ad insulas Antillanas inhabitant. 
CONSPECTUS SPECIERUM BRASILIENSIUM. 
A. Inflorescentiae haud argenteo-lepidotae ramos majores elongatos foliosos 
terminantes; folia elongata, vix infra M cm. longa. 
a. Folia oblonga acuta; calyx 2 em. longus rectus; corolla 
alba flavido- et purpureo-striata 1. T. cassınomes Lam. 
b. Folia obovato-oblonga apice obtusa vel retusa; calyx 
3 cm. longus saepe curvatus; corolla subviridis 
2. T. OBTUSIFOLIA Bur. 
B. Inflorescentia dense subargenteo-lepidota ramos abbreviatos 
parce foliosos terminantes; folia abbreviata vix unquam 
4 em. longa 3. T. noposa Grisb. 
1. TABEBUIA CASSINOIDES Pyr. DC. arbor vel 
frutex erectus ramis validis novellis complanatis (an exsicca- 
tione sola?) lepidibus et pilulis minutissimis simplicibus potius 
opacis quam minutissime tomentellis lenticellosis, vetustioribus 
subtetragonis vel teretibus; foliis simplicibus modice petiolatis, 
petiolo valido supra plano sub lente valida lepidoto, lamina 
lanceolata vel oblongo-lanceolata obtusiuscula basi acuta utrin- 
que at supra ope microscopii tantum lepidota, opaca concolore 
coriacea; floribus dichasia bina pauciflora terminalia referen- 
tibus, braeteis lanceolatis vel linearibus acutis, bracteolis 
subulatis ut pedicelli lepidotis; calyce turbinato-campanulato 
vulgo bilobo, lobis obtusis inaequalibus, extus lepidoto; corolla ‘ 
tenera infundibuliformi extus glabra ut lobi intus, parte ven- 
trali et prope insertionem staminum puberula; staminibus 
haud alte supra basin corollae affixis, thecis divaricatis; disco 
cupulato; ovario lepidoto, stilo pro rata brevi; capsula im- 
matura lineari-elongata basi attenuata acuta, valvis nervo 
mediano percursis lepidotis. 
“ Tabebuia cassinoides Pyr. DC. Prodr. IX. 213; Miers 
in Proc. Roy. hortic. soc. London III. 199; Bur.! in Vidensk. 
Meddels. naturhist. Foren. 1893. p. 113; .K. Sch! in Engl.- 
Prtl. Natürl. Pflanzenfam. IV. (3b). 236. 
^ Bignonia cassinoides Lam. Encycl. meth. 1. 418; Vahl, 
Symb. II. 68. 
Catalpa cassinoides Spr. Syst. I. 70. 
— Tabebuia leucantha Gomez ex Saldanha da Gama Ms. 
* Tabebuia uliginosa Pyr. DC. Prodr. IX. 212. 
Bignoniac. 
“ Bignonia obtusifolia Lam. 'l. c., non Spathodea obtusi- 
folia. Cham. 
— Bignonia Tababuya Vell. Fl. Flum. VI. t. 53, text. ed. 
Netto, 238. 
Tecoma uliginosa Mart.! Ms. apud Pyr. DO. 1. c. 
~ Bignonia uliginosa Gomez in Act. Ulyss. III. Corr. 57. t. 3 
(1802). 
* Spathodea magnolioides Cham.! in Linnaea VII. 661; 
Pyr. DC.! Prodr. IX. 209. 
eTabebuia magnolioides Miers! in Proc. Royal horticult. 
soc. III. 199. 
ArBOR 5—6 m. alta palustris radicibus aereis, basi trunco 15 ad 
20 em. diametro, cortice cinerascenti-albo obtecta. RAMI florentes annotini 
12—17 em. longi basi 5-6 mm. diametro ope lepidum vel potius glan- 
dularum disciformium sub microscopio solo conspienarum vix puberuli 
obscure cinnamomei vel nigricantes lenticellis albidis notati; vetustiores 
valde incrassati lenticellis striatuli. PerioLus 1,5—2 cm. longus superne 
subalato-marginatus nt rami novelli indutus; Lamina 16—20 (9—24) cm. 
longa ad medium 4,5—6,5 (3—7) em. lata, nervis majoribus 11—13 (9 ad 
14) utraque mediani parte supra prominulis subtus prominentibus percursa 
hoc loco tantum haud supra cum nervo marginali curvato-conjungente 
reticulata, lepides subtus ope lentis validae aegre conspicuae, supra nonnisi 
microscopio manifestae, margine revoluta sice. pallide flavescenti- vel 
subeastaneo-viridis interdum nigricans. Dicmasia terminalia 2—3-flora, 
RACHIS 2—4 cm. longa longiora basi foliis lineari-lanceolatis vix 1 cm, 
superantibus vestita; BRACTEAE et BRACTEOLAE 3—5 mm. longae, PEDUN- 
CULI cum PEDICELLIS 8—15 mm. longi demum excrescentes et 2,5—3 cm. 
attingentes, CaLyx 2,0—2,2 em. longus inferne coriaceus superne mem- 
branaceus et pellucidus sicc. cinereo-niger. CoroLLa suaveolens alba fauce 
luteo- et purpureo-striata, tota 7,5—9,0 em. longa, lobi 2,0—2,7 cm., 
tubus 0,8—1,0 cm. aequantes. Sramina 9—10 mm. supra basin corollae 
innixa, minora 1,2—1,7 cm., majora 2,8—2,7 cm. longa; staminodium 
10 mm., thecae 4—5 mm. aequantia. Discus 1 mm, altus; OVARIUM 
6—7 mm., stilus 3,3—3,8 cm. metiens, Carsuna 15 em. longa, 1,2 ad 
1,3 em. lata nigra, Skmina 1—1,8 cm. longa et 3,5—5 cm. lata convexo- 
concava; alis irregulariter lobatis vel angulatis vel dentatis, flavido-cineren, 
Habitat in Brasiliae provincia Rio de Janeiro in silvis ad S. An- 
tonio in itinere ad San Cruz et in uliginosis ad Lagoa de Itaipú prope 
metropolim imperii frequens: Lund; ad Gavia: Glaziou n. 1544, 4732; 
Tabebuia de brejo hoc loco incolis audit, floret Septembri ; prope Bata- 
fogo: Martius Obs. n. 128, floret Augusto; ad Rio Douro et prope S. Cruz: 
Saldanha da Gama n. 5013, Regnell I. n. 23; prope metropolim locis haud 
accuratius addictis: Gaudichaud, Vauthier, Riedel n. 236, Riedel et 
v. Langsdorff n. 180, Mendonga n. 861, Pohl n. 5967, Lhotzky; in pro- 
vincia S. Paulo prdpe Santos in silvis primaevis: Sellow n. 6016; ibidem 
locis uliginosis frequens: H. Mosén n. 2911, floret Novembri; Cacheta 
vel Pio Tamanso vel Tabebuia vel Páo viola incolarum ; lignum 
album ad calceos ligneos vel sculponeas maxime idoneum. 
Ops. Haec species vulgo jam foliis simplicibus maximis ab om- 
nibus speciebus Brasiliensibus totins familiae discrepat. Nomen specificum 
quam maxime ineptum quia species Cassines omnino non exstat, quae 
similitudinem modestissimam offerat, 
2. TABEBUIA OBTUSIFOLIA Bur. arbor vel frutex 
erectus ramis validiusculis novellis lepidoto-subtomentellis com- 
planatis (an exsiccatione tantum?), vetustioribus teretibus; 
foliis copiosis prope apicem ramulorum elongatorum subdense 
congestis simplicibus petiolatis, petiolis modice longis ,supra 
applanatis subtus striatis validiuseulis, lamina oblonga vel 
obovato-oblonga vel oblongo-lanceolata obtusa nunc subemargi- 
nata basi in petiolum angustata utrinque lepidibus minutissi- 
mis inspersa, discolore crasse coriacea; inflorescentia decussato- 
racemosa vel -panniculata pauciflora, rachide compressa, bracteis 
subfoliaceis lanceolatis caducis, bracteolis ejusdem indolis at 
40 
