379 BIGNONIACEAE: 
nec glanduloso-punctatis; inflorescentia terminali racemosa 
haud floribunda; bracteis anguste subulatis acuminatis glabris, 
bracteolis quam haec brevioribus; pedunculis pro rata brevi- 
bus; calyce obliquo campanulato ultra trientem medium in 
dentes acutos diviso glabro; corolla campanulato-infundibuli- 
formi extus glanduloso-subtomentella intus parte ventrali 
haud villosa prope insertionem staminum puberula; thecis 
apice rotundatis, staminodio pubescente; ovario a disco vix 
disjuncto; capsula haud plane matura subobovata apice trun- 
cata et retusa basi acutata haud valde convexa margine plana. 
Tabula nostra CX VII. (habitus et analysis). 
Jacaranda racemosa Cham.! in Linnaea VII. 547; Pyr. 
DC.! Prodr. IX. 230; K. Sch.! in Engl.-Prtl. Natúrl. Pflanzen- 
fam. IV. (3b). 234. 
Ruızoma lignosum flavescenti-cinerenm more suffruticum campe- 
strium cortice suberoso spongioso velatum usque ad 1 em. diametro pro- 
babiliter caulem solitarium pro anno, eujus rudimentum annotinum jam 
in exemplari quodam exstat, emittit. CauLis 20-60 cm. altus basi dia- 
metrum 2 mm. non superat, e pressione complanatus certe statu vivo her- 
baceus, epidermide atropurpurea non lenticellosa obtectus. Fora basalia 
10—11 (9—12) em. longa, superiora minora, summa simplicia 2 em. vix 
attingentia; FOLIOLA 2—2,5 rarius ad 3 cm. longa, ad medium 4—6 rarius 
ad 7 mm. lata, nervis majoribus utraque mediani parte 6—8 supra sub- 
inconspicuis subtus prominulis et cum venis transversalibus superficiem 
inferiorem pulchre at tenerrime reticulantibus percursa, siec. obscure fer- 
rugineo-viridia. Racemus fere longitudinis caulis, quadrante superiore vel 
jam magis apicem versus floribus onustus. BuacrEAE 3—4 mm. longae 
et vix 0,5 mm. latae nigrae. PEDUNCULUS cum PEDICELLO 5—7 mm. longus 
Canyx 5 mm. longus, dentes sinubus repandis discreti 2 mm. longi. 
ConoLLA tota 4 cm. longa, lobi et tubus basilaris 6—7 mm. metientes. 
SrAMINA 4 mm. ultra basin corollae aífixa, minora 8—9 mm., majora 
1,2—1,3 cm. longa; thecae 2,2 mm. metientes, staminodium 2,6—2,7 cm. 
longum. Discus cum OVARIO 3 mm, longus. CaPsULA baud plane matura 
9 cm. longa et supra medium 2 cm. lata sicc, obscure cuprea. 
Habitat in Brasiliae austro-orientali loco haud accuratius indicato : 
Sellow n. 1599; in arenosis humidis montium Serra da Lapa provinciae 
Minas Geraés: Riedel m. 997, fr. Novembri. 
Oss. Haec species indole racemi simplicis ab omnibus aliis prima 
fronte recognoscitur. 
16. JACARANDA PAUCIFOLIOLATA Marr. suf- 
frutex vel herba perennis basi lignescens campestris e rhizomate 
crasso tuberoso lignoso caules paucos simplices emittens, 
caulibus erectis vel subcurvatis, strictis tetragonis inferne 
subteretibus puberelis nunc scabridis nunc mollioribus prae- 
sertim apicem versus; foliis impari-pinnatis cum impari tri- 
rarius quadrijugis subsessilibus vel breviuscule at manifeste 
petiolatis, petiolo ut rachis supra canaliculato, foliolis latera- 
libus stricte sessilibus, terminali multo majore obovato obtuso, 
nune retuso nunc apiculato, vel rhombeo basi in petiolum a 
latere complanatum angustato acuto, lateralibus oblongis vel 
lanceolatis acutis vel obtusis apiculatis basi rotundatis, omni- 
bus crasse coriaceis supra brevissime puberulis scabridis niti- 
dis subtus puberulis. opacis rugosis; pannicula terminali ramo- 
sissima, bracteis inferioribus foliola aequantibus, summis ut 
bracteolae lanceolatis vel subulatis diutius persistentibus, 
rachide puberula; pedunculis pedicellisque pro rata longis 
. modice validis; calyce campanulato vix triente superiore in 
JACARANDA. 380 
lobos late triangulares acutos diviso, inferne tantum puberulo; 
corolla elongato-infundibuliformi extus praecipue basin versus 
breviter puberula vel minute glanduloso-pilosula, intus glabra; 
antheris dithecis; capsula suborbiculari vel obovata obtusa 
vel subretusa plana. 
Tabula nostra CXVIII. (habitus et analysis). 
Jacaranda paucifoliolata Mart.! in Pyr. DC. Prodr. IX. 
230; Bur.! in Vidensk. Meddels. naturhist. Foren. 1893. p. 116; 
K. Sch.! in Engl.-Prtl. Natürl. Pflanzenfam. IV. (3b). 234. 
CAULES e rhizomate crasso subterraneo solitarii vel plures sub- 
metrales nunc ultra nune infra, cortice sordide flavido-cinereo inferne lenti- 
cellis pallidioribus maculato obtecti, superius cinereo-brunnei, tota longi- 
tudine at superne densius pilis simplicibus subcurvatis unicellularibus 
inferne incrassato-tuberculatis glandulis paucis intermixtis induti. FOLIA 
cum PETIOLO 1—4 (0,5—8) mm. metiente, 6—8 (4—10) em. longa, pilis prio- 
ribus similibus plus minus dense obtecta; FOLIOLUM terminale usque ad 
5 mm. longe petiolulatum absque petiolulo 4—5 (8—6) cm. longum, ad 
medium vel paulo superius nune 1—1,5 em. tantum, nune ultra 3,5 em, 
latum, nervis utraque mediani parte majoribus 7—8 supra immersis, sub- 
tus ut rete venulosum alte prominentibus percursum sice. ferrugineum 
supra iu flavieantem subtus in cinereum vergens; lateralia magnitudine 
basim versus decrescentia infima interdum 2 em. longitudine et 0,8—1 em. 
latitudine haud superantia. PANNICULA multiflora 30—40 cm. longa in- 
ferne ramis pariter floribundis comitata; BRACTEAE foliola infima aequantes 
rarius folia parva bijuga reiterantes; PEDUNCULI cum PEDICELLIS praecipue 
serius usque ad 2 cm. longi initio antheseos vulgo multo breviores. CALYX 
5 mm. longus statu sicco nigricans. CoroLLa rubro-violacea vel pure vio- 
lacea vel lilacina 4— 6,5 em. longa, lobi et tubus basalis 5—7 mm. me- 
tientes, priores obtusi. Sramına subaequialte 10 mm. supra basin tubo 
corollae affixa, minora 1,6—1,8 cm., majora 2,1--2,3 cm. longa, antherae 
dithecae 4 mm. metientes; staminodium 3—4,5 cm. longum. Discus cum 
OVARIO 3—3,5 mm., stilus 3—4 cm. longum. CapsuLa 2,5—3 cm. longa, 
2,2—2,5 em. ad medium diametro obscure castanea, valvis pro rata tenui- 
bus fragilibus. Semina cum alis tenerrimis 1,5—2 cm. longa rubro- 
flavieantia. 
Habitat in campis glareosis et argillosis Brasiliae provinciae Goyaz et 
in campis fruticetis obsitis Chapada do Paranan: Martius, c. fr. Septembri; 
in provincia Minas Geraés in adscensu montis Serra de S. Antonio prope 
Serro Frio: idem; in campis et ad margines silvarum prope Serro Frio: 
idem, floret Majo; ad Rio das Pedras: Schwacke n. 7950; prope Bom 
Jardim: Pohl n. 2527; prope Lagoa Santa: Warming, Bign. n. 4, floret 
Novembri ad Februarium ; locis haud accuratius indicatis ejusdem provinciae: 
Claussen n. 428, Riedel n. 1377 et 1399, floret Septembri, Glaziou n. 19663; 
Caroba do Campo apud incolas audit et pro remedio antisyphilitico 
habetur. 
Oss. Inter species suffrutescentes campestres haec foliis simpliciter 
pinnatis, foliolis subtus rugoso-reticulatis facillime recognoscitur. 
17. JACARANDA CAROBA Pyr. DC. suffrutex vel 
frutex vel herba inferne lignescens caulibus validis vel vali- 
diusculis, novellis ipsis glabris complanatis vetustioribus sub- 
teretibus; foliis impari-bipinnatis 4—6-jugis, pinnis infimis 
unifoliolatis vel digitato-trifoliatis, ceteris cum impari 4—5- 
jugis, petiolo basi applanato, rachide complanata et submar- 
ginata glaberrima, foliolis oblongis vel oblongo-lanceolatis vel 
subrhombeis interdum late ellipticis acutis vel breviuscule 
acuminatis basi angustatis sessilibus, coriaceis utrinque glaber- 
rimis nitidulis supra glandula una alterave inspersis et ope 
earum pellucide punctatis subtus minutissime impresso-punctu- 
latis; pannicula caules vel ramos hornotinos terminante ramosa 
vel ramosissima, rachide pedunculis pedicellisque compressis 
ulterioribus apicem versus dilatatis, bracteis bracteolisqve 
