397 BIGNONIACEAE: NEMATOPOGON—SCHLEGELIA. t "090 
(3—7,5) cm. longa, ad medium 2—2,5 (rarius infra 1) cm. lata, nervis || Habitat in provincia Rrasiliae do Alto Amazonas ad fluvium Ja- 
utraque mediani parte majoribus 7—8 supra vix conspicuis subtus ut rete || purá: Martius; in silvis caeduis ad Mandos: idem; in provincia Pará 
venulosum prominulis percursa, sice. flavicanti-castanea. Racemus 5 ad | prope praedium Rossinha: idem. 
9 em. longus, inferne interdum saltem ut videtur racemum  pauciflorum | 
emittens; PEDUNCULI cum PEDICELLIS 8—15 mm. longi. Caryx 2,2 ad | 
2,5 cm. longus membranaceus probabiliter coloratus. COROLLA 5—5,5 cm., Oss. Cl. P. DE CANDOLLE qui bane speciem in sectione Nemato- 
lobi 8—10 mm. longi, tenerrima. STAMINA minora et majora subaequa- || pogi generis Jacarandae descripsit, insuper provinciam S. Paulo pro domi- 
liter 10 mm. supra basin corollae tubo affixa, priora 1,5 cm., ulteriora || cilio habuit. Planta mihi nulla nota quae loca intermedia transiliens 
2 cm. longa, theca vix 2 mm. longa; staminodium cum ramis 8 mm. || ambarum provinciarum domicilio gaudet. In herbario Monacensi in- 
| 
" È | e E ber A nie . . 
longis, 4 cm. metiens. Discus cum ovarIo 2,5 mm. metiens, stilus 3 em. | super vidi, cl. Martius re vera schedulam exemplaris cujusdam verbis 
| 
| 
| 
longus. CaPsuLA 3,5—4,5 cm. longa, ad medium 1,5—1,8 em. lata extus | „in campis Taboleiro prov. S. Pauli“ olim inscripsisse; probabiliter serius 
sordide cinerea hine inde verruca inspersa. Semina 3 cm. longa, ala | autem manu propria inseriptionem annihilavit et ,,in silvis do Alto Ama- 
dimidio brevior nucleo acuto marginato. zonas* ejus loco posuit. 
Tribus III CRESCENTIEAE Bor. 
CRESCENTIEAE Boj. Hort. Maurit. 221; G. Don, General syst. IV. 216, 232; Pyr. DC. in Bibl. univers. Genève XVII. 
123, Annal. sc. nat. II. sér. XI. 285; End. Gen. pl. 723; Meissn. Gen. PI. 301 (210); Miq. in Bot. Zeit. II. 785; 
Baill. Hist. plant. X. 21; K. Sch. in Engl.-Prtl. Natürl. Pflanzenfam. IV. (3b). 244. — ÜRESCENTIEAE et Jaca- 
RANDEAE ex p. Benth. et Hook. Gen. pl. II. 1051 et 1052. — CRESCENTIACEAE Dumort. Anal. fam. 24; Gardn. in 
Hook. Journ. bot. III. 427; Lindl. Veget. Kingd. 673; Seem. Voy. Herald 181, in Trans. Linn. Soc. I. ser. XXIII. 1. 
FLORES parum rarius manifestius zygomorphi, interdum subregulares (Amphitecna). CALYX campanulatus 
truneatus vel dentatus, raro tubulosus saepe ante anthesin clausus et unilateraliter spathaceo-fissus vel irregula- 
riter rumpens. (COROLLA campanulata lata vel angustius infundibuliformi-campanulata vel raro hypocrateriformis 
plus minus alte quinqueloba, recta vel curvata, tune interdum transverse sulcata et plicata, tubus non ubique in 
basilarem et superiorem manifeste disjunctus, quinqueloba, lobis aestivatione descendenti-imbricatis. STAMINA semper 
didynama inclusa vel plus minus e corolla late ringente exserta, curvata ditheca, staminodio plus minus longo 
aucta, ditheca, thecae infra apicem suspensae inferne vulgo divaricantes; GRANULA flava PoLLINIS globosa minute 
granulosa. Discus nune manifestus pulvinaris vel cupularis vel loco ejus basis ovarii secernens (discus adnatus 
e. g. Schlegelia). OvaRIUM nune uni- nune bi- (vel casu tri-) loculare, nunc inferne bi- superne uniloculare, OVULA 
co placentis parietalibus vel dissepimento affixis pluriseriatim adnata erecta vel horizontalia anatropa, mieropyle 
extera et infera. FRUCTUS succosus baccatus vel si magis exsiccatus nunquam autem dehiscens; bacca corticata. 
SEMINA in pulpa vulgo nidulantia complanata plana vel bieonvexa saepius marginata; embryo saepius bilobus, 
cotyledonibus planis vel plano-convexis, radicula brevi; albumen nullum. — FRUTICES vel ARBORES vulgo elatae, 
raro FRUTICES interdum saltem epiphytici et ope radicum copiosarum scandentes (Schlegelia). FOLIA nunc simplicia 
nunc ternata saepius impari-pinnata spiraliter disposita et fasciculata vel decussata raro verticillata, nunquam cirrho 
terminali clausa. INFLORESCENTIA panniculata terminalis vel axillaris decussato-racemosa vel flores e nodis aphyllis 
solitarii vel bini vel terni vel fasciculati, saepius etiam e ligno vetere (in speciebus macrocarpis), haud raro majus- 
cult vel magni, interdum speciosi (Kigelia, Colea, Rhodocolea). 
CONSPECTUS GENERUM BRASILIENSIUM. 
A. Folia decussata; calyx campanulatus vel subtubulosus, truncatus vel lobulatus; corolla 
angustior turbinato-campanulata vel infundibuliformis haud transverse plicata, recta vel 
EHDERETRIR ovarium blocare >... NOT V Lon oi ei is 
B. Folia spiraliter disposita; calyx alte bipartitus vel unilateraliter fissus; corolla ample cam- 
panulata curvata transverse plicata; ovarinm uniloculare 
LI. SCHLEGELIA Mn. 
gi LII. CRESCENTIA Linn. 
Appendix: LIII. VELLOZIELLA Baırı.*) 
LI. SCHLEGELIA Mn. | 674; Alph. DC. in Pyr. DC. Prod. 564; Griseb. Fl. Br. W.- 
SCHLEGELIA Mig. in Botan. Zeitung II. 785 (1844), in Linnaea | Ind. 445, Catal. pl. Cubens. 191; Benth. et Hook. Gen. pl. II. 
XXII. 73, Stirp. Surinam. 116. t. 36; Lindl. Veget. Kingd. || 1052; H. Baill. in Bull. soc. Linn. Paris 694, Hist. pl. X. 55; 
*) Genus ulterius propterea hoc loco appendice adumbravimus quia speciem solitariam olim sub Spathodea enumeratam BenTHAM et HOOKER 
Genera plantarum II. 1051 in Parmentieram transposuerunt. Nostra sententia fere sine ulla dubitatione ad Scrophulariaceas pertinet; quum autem ibidem 
cl. auctor eam omiserit, plantam hoc loco silentio praeterire nolimus. 
Bignoniac. 51 
