'27 



CORDIACKAE: PATAGONULA. 



28 



t 





\ 



II. PATAGONULA Linn. 



Patagonula Linn. Syst. Gen. Sp. ed. Richter 206. Lam. lllnstr, 



i 



t. 96. 



Patagomca Dillen. Eltham. 304. f. 226. 

 Endl. Gen. 64i. Meisn. Gen. 278. {186.) 



293 



Calyx quinquepartitus, minimus, excrescens in 

 maximum. Corolla rotata, limbo quinquefido, lobis 

 ovato-ellipticis, obtusis. Stamina 5, basi corollae iii- 

 serta. Stylus bis dichotomus, stigmata 4, capitel- 

 lata. Drupa subglobosa, in rostrum acnminata. 



1. PATAGONULA AMERICAXA L. foliis sparsis, lanceola- 

 tis v. obovatis, utrinquc glabris, integcrrimis v. apice serratis. 



Patagonula americana Linn. Syst. Gen. Sp. I. c. Willd. 

 Sp. 1. 1076. RSm. et Schnlt. Syst. Veg. IV. 467. Cham. in 

 Linnaea 1829. 492. 



Cordia Patagonnla Ait. Kew. ed. 2. II. 10. 



Petrea dentata Spreng. Syst. Veg. II. 761. (secund. Cham.) 



Calyx fructus magnopere auctus, lobis iineari-oblongis, ob- 

 tusis v. acumine brevissimo terminatis, ad 1 poll. longis et 2 lin. 

 latis. Fructus immaturus e basi subglobosa acuminato-rostratus. 



/3. hirsuta: ramis annotinis, petiolis, rhachi et ramulis inflo- 

 rescentiae pilis longis sparsis hirsutis. 



i 



Tabufa nostra IX. Fig. IX. (analys. florj 



Patagonula vulneraria Mart. Consp. regni veg. 23. (nomen.) 



Rami annotini cum petiolis, rhachi et ramis paniculae pilis lon- 

 gis densioribus vel sparsis obsessi. Folia sparsa, petiolata, lanceo- 

 lata, utrinque acuta, v. obovata, obtusa, integerrima v. apice serrata, 

 glabra, nitentia, V/ 2 — 2% poll. longa, % L — 1% poll. lata; petio- 



lus 



1 



2 lin. longus. 



Inflorescentia panicula terminalis ebra- 

 cteata; rami cum pedicellis glandulosi, hirsuti, v. pilis longioribus 

 sparsis instructi, v. epilosi, cum rhachi communi flore terminati, 

 floribus ceteris secundis. Calyx quinquepartitus , glanduloso-pilo- 

 sus, pilis cellula subgloboso-ovata , oblonga vel lineari-cylindrica, 

 materia atropurpurea farcta terminatis ; lobi oblongo-lineares , ob- 

 tusi, subaequales, apice utrinque pilis nonnullis longioribus ciliati. 

 Corolla subrotata, quinquefida, lobi ovati v. elliptici, obtusi. Sta- 

 mina prope basin tubi corollae inserta , basi dilatata ; antherae 

 subrotundae, obtusae. Ovarium basi annuio obsoletc quinquelobo 

 cinctum , stylo bis bifido terminatum ; ovarium quoque pentasty- 

 lum observavi (vid. icon.); stigmata capitellata. 



Prope Alacriportum , Bras. australis: Sellow , Rev. Joan. de 

 S. Barbara. 



— 



Exemplaria triplicis formae in herbariis a me examinatis praesto sunt 

 florentia nempe glabra et ramulis hirsutis , calycibus minimis , deflorataque 

 calycibus oinnibus auctis. — Varietas (9. hirsuta „Ipe' Branco" in prov. 

 Rio Grande do Sul dicta ibi contra bubones ,(„Bobas") et in vulneribus 

 adhibetur. — Lobi calycis aucti lobis majoribus calycis generis Petraeae, ce- 



teruni plurihus numeris diversi, similes deprehenduniur. Analvsis seminis 







mihi non successit. Ali»h. Caxdollkis genus Verbenacois accensendum esse 



putavit. At fructus seminisque indoles denuo est scrutanda; etiainnum ge- 

 nus cum Cordiaceis consociandum mihi videtur. 



2. PATAGOXULA BAHIENSIS Moric. foliis oppositis, ova- 

 tis v. ellipticis, supra hirtellis , subtus tomentosis, apice subdenti- 

 culatis; cahcibus sulphureo-farinosis. 



Patagonula bahiensis Moricand. DC. Prodr. IX. 467. in 

 nota. (Vidi specimen Blanchet. in Herb. Klenzeano.) 



Ramuli et rEDVNCULi glanduloso- tomentosuli. Folia opposita vel 

 terna verticillata , breviter petiolata, ovata v. eUiptica, supra hirtella, sub- 



» 



tus tomentosa et 



strigis 



albis , sub lente fortiori 



verrucosis , vestita, 



apice denticulis brevissimis instructa. Inhlorksckntia patentim et divari- 

 catim dichotoma. Calyx glandulis sulphureis vestitus, quinquepartitus, lobi 

 oblongi, ciliolati. Corolla rotata, quinquefida, lobi ovato-elliptici , ob- 

 tusi, ciliati. Stamina basi corollae inserU, lobis sublongiora. Stytus 

 bis bifidus , stigmata recurva. 



Bahiae mediterranea: Blanchet. 



ADNOTATIO. 



Cordiae saepe cum Verbenaceis confunduntur. Ita planta Cordiae 

 fragrantis nomine in herbario Vindob. servata (sub n. 4950.), a cl. Schott 

 prope Rio de Janeiro lecta, est Aegiphila obducta Vell. (FI. Bras. Verben. 

 289.) rostello infero , stylo semel bifido floribusque bracteis subulato-fili- 

 formibus fultis facile distinguenda. Ramos habet tetragonos, cum petiolis 

 subtomentosos, folia subcoriacea, opposita, oblongo-lanceolata, utrinque acuta, 

 acuminata, supra glabra, nitentia, subtus tomentosa. Panicula terminalis, 

 densiflora, cum bracteis calycibusque fulvo-tomentoso-hirsuta. Calvx tubu- 

 loso-obconicus, bidentatus, intus glaber, post anthesin auctus, dentes ovato- 

 deltoidei. Corollae tubus calyce brevior, intus infra staminum insertionem 

 sub lente puberulus; Iimbus 4-lobus, lobi lineares, breviter acuminati, tubum 



subaequantes. Stamina 



, supra medium tubi inserta; filamenta ad me- 



dium puberula ; antherak oblongae, filamenta subaequantes. Stylus filifor- 

 mis, apice bifidus , basi leviter tumidus; stigmata linearia, subdenticulata, 

 longe acuminata. Fructus calyce ampliato cinctus, drupaceus, ovoideus, 

 in statu sicco glandicolor, basi impressus, tetrapyrenus , pyreni mono- 

 spermi; rostellum breve, compressum, inferum, cotyledones profunde sejunc- 



tae, lineares, 



plano-convexae vel subtrigonae, 



hinc longitudinaliter sub- 



striatae v. subplicatae. — Congener et species affinis videtur specimen herb. 

 R. Berol. n. 1350. (in plagula majore) a Sellow in Brasilia lectum , item 

 Cordiaceis herbarii interpositum , foliis oppositis, oblongis, acutis, supra 

 glabris, subtus lanuginosis, costa nervisque secundariis ibidem crassis, pro- 

 minentibus , calycibus forma et indumento prioris , post anthesin inflatis, 

 ovoideis, fructu oblique ovoideo, glandicolore , nitente, ruguloso-exsculpto, 



apiculo brevi mammillaeforim. 



Porro congener specimen e Bahia (Blan- 



chet) in herb. Endl. : Aegiphila Lhotzkiana Cham. 0- c. 279.), ramis qua- 

 drangulis , foliis ovatis, supra pubescentibus, subtus tomentosis ramulisque 

 florigeris oppositis, cymis numerosis, breviter pedunculatis , compactis ad 

 latera ramulorum , bracteis filiformibus, calycibus brevibus obconico - cam- 

 panulatis, stylo apice bifido. — Denique Aegiphila arborescens Vahl. 

 (ibid. 281.), stirps in Guyana a cl. Schomburgh lecta, olim sub n. 404. 

 in herb. Vindobonensi inter Cordiaceas recepta erat. 



Tab 





I. Cordia insignis, p. 3. 

 II. Cordia excelsa, p. 4. 



III. Fig. I. Cordia superba, p. 6. 



II. Cordia grandiflora, p 



IV. Cordia trachyphjlla , p. 10. 

 V. Cordia nodosa, p. 16. 



tabulae cordiacearum. 



(capitulum et calyx.) 



Tab. VI. Cordia multispicata , p. 17. 



VII. Cordia leucocalyx, p. 22. 

 VIII. Cordia calocephala, p. 24. 

 IX. Fig. IX. Patagonuia amcricana /3., p. 27. (anal. flor.) 



X. Cordia affinis, p. 22. (calyx et pistillum.) 

 XII. Cordia scabrida, p. 11. (analys. flor.) 

 Borraginearum. 



i 



Wassmuth, Francofurtanus ; figuras analjticas delineavit ope camerae lucidae cl. G. Fbese 





