31 



HELIOTROPIEAE : HELIOTROPIITM. 



32 



conspicitur, iuter quas pili lougiores eniergunt a verruculis oblique transversis asperi. Tab. 10. IX. fig. 21. pu\s 

 apicis stigmatis couici (16.) delineata est, fig. 22. pars annuli stigmatici , fig. a, exhibet cellulas singulas hujus 

 plus miuus fusiformes, et fig. b. cellulas subrotundas facile separabiles e contextu aimuli. Margo liic torosus est 

 solus locus secretionis stigmaticae, heic tantum grana pollinis affixa inveiiiuntur, nec in parte 'superiore papillis 

 vel pilis obsessa. — Tab. 10. X. fig. 21 a. exhibet apicem stigmatis Heliotropii europaei longe conici sub micros- 



auctnm, fig. 216. partem ejus e basi, fig. 22. particulam annuli -stigmatici. Apparent hic papillae tenues, 



copio 



acutae, hyalinae, fluidum stigmatis secernentes, papillis brevioribus, crassis, viridibus stipatae; illic papillae magis 



solidae et tenuiter striatae partis stigmatis non secernentis in conspectum veniunt. Fig. 22 c. cellulae contextus 

 interioris annuli dentato-verrucosae hyalinae, subrotundae et oblongae, laxe connexae, per quas tubi pollinici 

 peuetrant. — Eandem structuram exhibent Heliotropium peruvianum, Heliophytum indicitm et Tournefortia 

 fruticosa (Tab. 9. VII. fig. 19. stigma et 21. pars apicis stigmatis magis aucta), item viva a me examinata, et 

 Heliotropieae omues pari forma stigmatis insignes. 



Inter Borragiueas veras perpaucae tautum marginem stigmaticum styli processu conico superatum prae 



bent 



Rhytisp 



arvense (Tab. 10. IX. fig. 19. a latere adspectus, 19+ magi 



lig. 19</. desupe 



), Rh. purpureo - coeruleum et Antiphyt 



toechadifoli 



At lobi stigmatic 



lu 



lausum no n 



constituuiit, potius hemicyclos binos separatos formant, ut in Lithospermo officinali (Tab. 10. XII. fig. 19. et 

 desuper visus 20</.) et in reliquis prolongatione conica orbis. 



Tournefortiarum generis ab Heliotropieis segregandi ratio non adest. Nota seiiiinum albuminosoruin et 

 exalbumiiiosorum, fructusque baccati et exsucci faliacem sese praebet. Albumeu parcum aut nullum iu Ehretieis 

 et Heliotropieis observatum legimus, et pari modo fructum baccatum et exsuccum iu Touruefortiis , fructumque 

 subexsuccum drupaceum in Heliotropieis. Florum vero, praesertim stigmatis, structura Tournefortiae cum He- 

 liotropieis conveniunt. Stigma annulare, apice conico plus minus elongato superatum, in utrisque invenitur, et 

 diiferunt inprimis hac nota a Borragineis, annulo stigmatico completo, non interrnpto, nunqiiam praeditis. 



GENERA BRASILIENSIA. 



]. Fructus cxsuccus. 



A. Carpidia 4 , maturitate secedentia. 



a. Antherae apice glanduloso-puberulo cohaerente^ 





SCHLEIDEMA. 



b. Antherae apice glabrae, liberae HELIOTROPIUM. 



B. Carpidia 4, in segmenta 2 bilocularia concreta HELIOPHYTUM. 



II. Fructus baecatus TOURNEFORTIA 



I. HELIOTROPIUM Tourn. 



Heliotropium Tourn. Inst. 138. t. 57. Linn. Gen. n. 179. Juss. 

 Gen. ed. Uster. 145. Gaertn. Fruct. I. 329. t. 68. f. 2. Lehm. 

 Asp. 19. Endl. Gen. 646. Spenner in Nees Gen. Pl. Fl. 



Germ. Ic. et Descr. (exclus. spec. complur.) 



Calyx quiiiquepartitus *), persistens. Corolla hy- 

 pocraterimorpha, fauce pervia, limbo quiiujuefido, in 

 loborum angulis plica simplici v. dente instructo, tubo 

 intus glabro v. iiiterdum piloso. Antherae iuclusae. 



Stylus brevis. 

 ratum. Carpidia 



rentia, maturitate secedentia. 



Stigma annulare, apice conico supe 

 , uuilocularia , juniora basi cohae 



Herdae vel 



HELIOTROPIUM CURASSAVICUM 



brum 



herbaceum , gla- 



foliis lineari - lanceolatis 



*") Heliotropia calyce 5-dentato, clauso, cum nucula interdum solita- 



ria (8 — 3 saepe abortivis) deciduo in genere proprio 

 conjungenda videntur. 



Piptoclaina 



v. oblongo-linearibus, basin versus attenuatis, obtusiusculis, glaucis; 

 spicis pedunculatis , terniinalibus Jateralibusque conjugatis v. solita- 

 riis, ebracteatis; carpidiis glabris. 



Heliotropium curassivum L. Sp. 188. Lehm. Asp. I. 34. 

 DC. Prodr. IX. 538. 





Brasilia meridionalis , Montevideo: Sellow. Cultum? 



2. HELIOTROPIUM PERUVIANUM 



(sp. 187.) fruti 



cosum erectum; ramis hirtis; foliis alternis breviter petiolatis lan- 



ceolato - ovatis rugosis lineatis subtus villoso - canescentibus supra 

 pubescenti-scabris ; spicis numerosis aggregato-corymbosis ebractea- 

 tis; tubo cor. calycem fere superante, nucibus globosis glabris. 



DC. Prodr. IX. 538. 24. 



E Peruvia^ ubi Vaynilla dicitur y in Brasiliae hortos illata. 



HELIOTROPIUM CORYMBOSUM R. Pav. (FL 



II. 



2. t. 107. f. a.) fruticosum erectum; ramis pubescentibus ; foliis 

 oblongo- aut ovali-lanceolatis basi et apice attenuatis scabrido-pu- 

 bentibus; spicis terminalibus aggregato-corymbosis ebractealis; cal. 

 lobis longis subulatis, corolla calyce duplo longiore. DC. I. c. 25. 



Planta Peruviana pariter introducta. 



