209 



CORDIACEARUM ET HELIOTROPIEARUM GEOGRAPHIA. 



210 



Ex his vero generibus in nostram Floram solum- 

 raodo recepiiiius Cordiam, adjecto genere Patagonu- 

 lae (quam cl. de Candolle 1. c. 467. Verbenaceis adr 



• I 1 



scribendam putat), illius 66, hujus 2 species enume- 

 rantes. Quodsi has 68 species per regiones vegetatio- 

 nis iudole distinctas componimus, ita se habent: 





I. Dryades 20: Cordia excelsa, Schottiana, glabra, mucro- 



nata, anabaptista , grandifolia , trachyphjlla, acutifolia, magno- 



liaefolia, diospyrifolia , salicifolia, leptocaula, platyphjlla, miranda, 



hispidissima , verbenacea , glandulosa, Neovidiana, paucidentata, 

 poliophylia. 





Napaeo-Dryades 2: Cordia hvpoleuca et Patagonula ameri- 

 , uu« 4 ue trans fmes auslrales in Bonariam et Paraguariam 



cana 



utraq 



effusa, Patagonula ultra in Pataqoniam. 





II. Oreades 3: Cordia insignis, cuiabensis, obscura. 



Orfado-Dryadfs 5 : Cordia superba , Sellowiana , salicina, 

 urticaefalia , patens (quoque in reg. Orinocensi). 



III. Hamadryadi:s 22: Cordia asterophora, glabrata, inter- 

 media , Blanchetii, piauhiensis, rufescens, trichoclada, brachytri- 

 cha, pubescens, brachjpoda, hebecarpa, hirsuta, longifolia, cor- 

 chorifolia, leucocaljx, affinis, striata, villicaulis, calocephala, ses- 

 silifolia, nivea; Patagonula bahiensis. 



Orkado-Hamadryadrs 3: Cordia Chamissoniana , herman- 

 niaefolia (quoque in Mexico), truncata. 



IV. Najadks (pleraeque trans Brasiliam vagae) 9 : Cordia 

 scabrida, ochnacea (?), umbraculifera (Cayenne, Surinam. Esse- 

 quebo) , nodosa QGuyana. Antillae ins., Mexico), alliodora (Pe- 

 ruvza orient.j Maynas), tetraphyila (e cayennensibus inter no- 

 stras recepta), curassavica (Guyana, ins. Antillae) , Salzmanni et 

 grandiflora (reg. Orinocensis). 



Ex harum numero 53 nostra aetate notantur endemicae, sed 

 plures extra Brasiliae fines inventum iri, verisimile. 



- 



. t I k w 





' 





• 



■ 











< 



• • % 



lii 





■ > 











i 





/ ' 





ttfo ,HELIOTROPIEARDM GEOGRAPHIA. 



,* h 



De quatuor generibus, quae cl. Fresenius tan- 



__. »«: I V __.__> - i 



__ • • • ■ * i T_rT_r ■■__._ . 



quain distincti ordiuis membra , Heliotropiearum 110- 

 mine, exhibuit, inultum inter auctores ambigitur. 111. 

 de Candolle illa cum Rhabdia (quam ordini a nobis 

 iiomiue Ehretiacearum indicato accensuimus, Nov. Gen. 

 et Sp. II. p. 138.) et cum aliis quibusdam iii duas tribus 

 ordinis Borraqinearum , Ehretieas et Heliotro- 



m _ ____ ____ «t l 



peas ipsi dictas, disposuit; cl. Meisner et Lindley 



cuncta naec genera, distmcti JHjhrettacearum ordinis no 



_. #■ V _ _ m _tf . _ 



mine 



?xi sunt; et b. Endlicher ea cum diguitate 



- / ■ -a * _, _ m __ 





inis Ehretiaceae dicti inter Asperifoliarum or- 



. 



dinem collocavit Itaque nos in niedio reliuqiiemus, qui- 

 busnam notis summa vis sit adjudieauda, quaenam ge- 

 nera in unum ordinem aut subordinem sint coinponenda; 

 verum enim judicium fereut alii, qui et novas formas no- 



verint in posterum detegendas et phytotomorum studia in 

 usum systematis poterunt convertere. Nullum enim du- 

 bium est, quin affinitates generum habitu summopere dis- 

 crepantium tum demum stabiliri possint, qnum praeter 



- 



organa exteriora partium internarum structura et quasi 

 organorum elementarium topographia clare innotuerit. 

 Quam ob causam valde laetamur, quod jam nostra 

 aetate quidam Botanici in detegendis structurae legi- 



* 



bus tantum desudent, quantum nos et aequales nostri 

 in indagandis et describendis partibus externis desu- 

 davimus. 



* 



I 



i * 









Si vero 



genera quinque in Brasilia obvia quoad 

 species cum numeris comparamus cuuc.arum specie- 





rum (in de Candollii Prodromo IX. anno 1845 edito) 

 missis dubiis et uon satis notis ratio prodit, quam se- 

 quens tabula exhibet: 



\ 



I 



'} • 





f :• • 



















• 



. 











Genera. 













• _ . 



Tournefortia 





. i 



Heliotropium 





t*S 



•* 



Heliophytum 

 I Schlcidenia 





Rhabdia 





- . ; 





• • 



) 



. 



Numerus totus 









4 •_. i. 



Asiae et 

 Oceaniae. 



Novae 

 Holland. 















ii 





. i 









■ 











Africae. Europae. 



Ainericae. 

















Summa. 



* 









* 









Florae 



Rrasiliens. 



Speciesan- 

 tea ignotae. 











* 













1) Harurn 12 in Flora Brasiliensi sub Schleidenia militant. 



2) Huic nuinero subest H. thymifolium, cujus patria ignota- 



























8) Introductae. 



4) Heliophytum indicum per Asiam, Africam, Americam et adjectag continentibus insulas vagum 







