339 



DE SCROPHULARINARUM IN BRASILIA USU. 



340 



gentibus usurpari in praeparando venenum sagittarum, 

 quod Urary dicunt. Inter Indos Galibi in Guyana gal- 

 lica idem nomen Managa arbusculae tribuitur (Aubl. 

 Guy. Suppl. p. 13. t. 369.), quae, quantum e fructus icone 

 conjicere valeo, haud ita multum a noslra stirpe differat. 

 De modo, quo medicamen administretur, ila mihi relatum 

 est. Radix adulta lota et derasa per diem in frigida re- 

 ponitur; infusum filtro trajectum amylum et alia quaedam 

 corpuscula demittit, quod remanet dosi semunciae usque ad 

 duas pro die bis terve bibitur , qua assumta medicina 

 aegrotus interdum febricitat aut incredibili cruciatur pru- 

 ritu cutis, dum secernenda aut cute aut urina alvove vel 

 adeo vomitu expelluntur. Sub qua curatione aegri a re- 

 frigeratione animique pathemate caute se caveant necesse 

 est, ne in febrem aut spasmos incidant. Ex his, quae 

 attuli, patet, de medicamine agi eximiae virtutis et quod 



mereatur, iterata experientia probe illustrari. 



Neque 



tamen reticendum est, non ubique locorum Manacd eadem 

 pollere virtute, quippe in montanis silvis provinciae Rio 

 de Janeiro a medicis nonnullis tentata fere iners visa est, 

 quod soli atque aeris conditionibus deberi probabile est, 

 nam pariter Digitalem purpuream, Aconitum et alia plura 

 in hortis efficaciae jacturam facere, experientia docemur. 

 Praeterea et foliorum forma, florum magnitudo et color, 

 calycis et corollae mutua proportio, fructus dimensio et 

 compages (quippe qui modo in valvulas regulares aperia- 

 tur, modo in stirpe aequatoriali fabricam crassiorem et 

 subspongiosam oflerat et sub pressione irregulariter rum- 



patur) mirum in modum varial, qua re tamen vix mo- 





veor, ut suspicer, diversas subesse species. In stirpc 

 Paraensi , frutice , semina pariter mucilagine obducta vidi 



AUBLE 



de 



Managd , arbore , tradidit. Corolla 



ibidem primo alba est aut alba cum livore, postea tin- 

 ctnra leviter violacea imbuitur, quum planta culta (e prov 



Rio de Janeiro accepta) , 

 bito antiquiore Pohlii unijl 



Hop 



adscript 



postha- 

 corollam 



minorem et pulchre violaceam obtulisset. Haec de Scro- 

 phularinis Brasiliae medicinalibus notanda habui. 



Accedit Escobedia scabrifolia, planta in montium 

 campis per provincias Rio de Janeiro, Minarum et S. 

 Pauli haud ita rara, inter plantas tinctorias nuncupanda, 

 sed adhuc nondum in industriae usum vocata. In 

 Peruvia et Novo - Granata jam innotuit eius radices 

 pollere pigmento flavo. „Incolae hujus plantae , vulgo 

 Azafran et Especeria de montana dictae, radicibus 

 ad lintea et condimenta inficienda loco Croci , utuntur. 

 Huancavelicani , Conchucani, et Huaylenses ad montes 

 Huanuci ad radices decerpendas affatim accurrunt et sin- 

 gulam radicis libram in suis provinciis regalibus quatuor 

 venditant. Ex una quaque planta radicum fere semi- 

 libra extrahi potest." (Ruiz et Pavon Syst. Veget. Fio- 

 rae peruv. et chilens. I. 160.) ^Forsan et aliae quaedam 

 Scrophularinarum Brasiliensium arti baphicae inservire 

 valent, uti in Europa e Linariae mlgaris floribus flavum, 

 in Chile e Calceolaria arachnoidea (R e 1 b u n) kermesinum 

 pigmentum extrahi potest. 



Martius. 









i 



i 



l 



* 



• 



Erlangae. Typi Jungii et Filii. 







