401 





GESNERACEAE: EPISCIA. 



402 



Crescit in via Felisbertia prope S. Petrum de Alcantara in rft- 

 strictu dos llheos locis uliginosis silvaticis: M. } Princ. Neovid. Fl. 

 m. Decembri. Dryas. 



Adnot. Huic generi quoque Orobanche melancholica VelL Flor. 

 Flum. VI. t. 77. Text. 260. adnumeranda videtur, quamvis species non 

 recognoscatur, et fortasse Orobanche crenata, ibid. t. 60. Text. 254. 



X. EPISCIA Maiit. 



Episcia MarL Nov. Gen. III. 39. DC. Prodr. VII. 546. Endl. 



Gen. n. 4164. 



Bcsleriae spec. Plum. Nov. Plant. Am. Gen. 



\ 



Episcia, Cyrtodeira, Physodeira, Skiophila, Paradrymonia, 

 Alsobia Hnst. et Nautilocalyx Lind. in Linnaea XXVI. 206. 

 207. et Trichodrymonia Oerst. Gesner. Centroameric. 38. 



Calyx Iiber, profunde 5-parlitus v. pentaphyllus, 

 obliquus, foliolis plerumque inaequalibus. Corolla nia- 

 gna, tenera, ringens, oblique infundibnlaris*, tubo nunc 

 fere recto, nunc varie curvato, basi gibbo v. saccato 

 v. calcarato rarius tantum obliquo, cylindrico v. plus 

 minus ventricoso; limbo lato, patente, ventrem ampli- 

 tudine plus duplo superante. Fjlamenta basi inter 

 sese et cum corollae basi conuata, exteriora margini- 

 bus libera rarius fere separatim adnata. Antherae ple- 



rumque breves subquadratae ; connectivo calloso ovato 

 v. oblongo , cordato v. sagittato ; loculis subparallelis 

 basi discretis conuectivum superautibus longitudinaliter 

 dehiscentibus. Glandula dorsalis e duabus plane con- 

 natis composita, rarius ventralis quoque conspicna mi- 

 nor. Ovarium liberum, oblique ovatum; stigma ple- 

 rumque exacte stomatomorphum, rare bilabiatum (lobis 

 medianis). Fructus plus minus baccaceus ; placen- 

 tae bicrures, marginibus plerumque incrassatis semi- 



I 



niferae. 



Herbae vel suffrvtices plerumque villosae, 

 foliosae, saepe scandentes vel decumbentes , foliis 

 mollibus succosis, floribvs magnis axillaribus ple- 

 rumque albidis rarius rubris praeditae. — Species 

 plurimae extra Brasiliam habitant. 



Adnot. Genus Iiocce jam e compluribus illis generibus olim 

 discretis iterum composuimus, quum majore nunc plantarum copia 

 perlustrata, intelligeremus, species methodo, quae olim placuit, distri- 

 bui non posse. Jam magnum genus certis definitum notis exhibere 

 malumus quam plura minora, quorum diagnoses praecise definire 

 non licet. Si quis magis completam denique specierum seriem ob- 

 servaverit vivam , denuo fortasse meliore jurc dividere audebit. 



1. EPISCIA REPTANS Mart. viiloso-hirta; caule prostrato 

 radicante sarmentoso succoso ; foliis ovatis obtusis basi rotundatis 

 crenatis rugoso-bullosis obscure viridibus, subtus et praesertim 

 nervo medio albo-viridibus ; pedunculis axillaribus solitariis, petio- 

 lum aequantibus v. superantibus; calycis foliolis subspathulatis lan- 

 ceolatis v. fere linearibus, apice obtuso recurvis, parum inaequali- 

 bus, vix tertiam corollae partem aequantibus; corollae coccineae 

 tubo subcylindrico leviter ac simpliciter curvato sursum paullatim 

 aequaliter ampliato basi ecalcarato , limbo subaequali patente; sti- 

 gmate subbilaminato. 



Gresnerac. 



Episcia reptans Mart. Nov. Gen. III. 41. t. 217. DC. 

 Prodr. VII. 516. 



Yt — 3 poll. longa, 1 — 2 ! / 4 poll. lata; petiolis 1 — 1 1 / 2 



longis. 



Calvx 4 — 6-lin. Corolla 18 lin. longa, limbus 9 



11 liu. 



amplus, saturate coccinea, quam in ceteris speciebus rubrifloris minus cur- 

 vata, in quibusdam speciminibus siccis fere recta videtur* Cet. vide I. c. 



Crescit in terra humida atque ad arbores in praeruptis ripis 

 inque silvis umbrosis primaevis fluminis Japurd ad pagum Manacam 



in prov. do Alto Amazonas: M. Floret et frucl 

 Pl. Najas. » 



ficat 



2. EPISCIA HIRTIFLORA Sfruce: caule gracili radicante 





elongato apicem versus hirte villoso; foliis oblongo - lanceatis, sci- 

 licet basin versus latis, sursum longe et aequaliter acuminatis, basi 

 cuneatis et in petiolum decurrentibus, supra in nervis setuloso- 

 pubescentibus infra praesertim in nervis petioloque villosule hirtis ; 

 pedunculis solitariis v. paucis axillaribus, petiolum aequantibus v. 

 paullum superantibus , flore brevioribus; calycis foliolis e lata basi 

 ovatis longe et anguste acuminatis remote denticulatis basi rotun- 

 datis (subcordatis?) inaequalibus, tertiam corollae partem supe- 

 rantibus, pilosis; corollae albae (ex sicco) villosulae basi angu- 

 ste cylindricae saccato - calcaratae tubo deinde ventricoso , fauccm 

 versus parum angustato, limbo patulo. 



b 



(Centrosolenia) hirtiflora Spruce Mss. in Sched. 



Planta pvaecedenti haud dissimilis. Caulis 1 — 2-pedalis, ar- 

 \ pollicaribus v. pluripollicaribus, in nodis radicans (apice ascen- 

 ^). Folia lanceae formam exhibent, erecta, sctulis tubercu- 



lisque villosulo-hirta, 5—8 poll. longa, 



7 



2 



\ 



/2 



poll. lata; pe- 



attingant. Corollae angustia basalis cum calcare 4 



tioli praecipue hirti vix pollicares paullatim in laminam abeunt. 

 Pedunculi graciles, basi bracteolis fulti. Flores in speciminibus 

 obviis pauci tantum et incompleti suppetunt. Calyx videtur valde 

 obiiquus, quum foliolum dorsale et minus et calcare retusum, ma- 

 jora acumine suo tenui vel 8 — 9 lin. longitudine, latitudine 5 — 6 



5 lin. longa, 



V/ 2 — 2 lin. ampla, venter 5 — 6 lin., collum 4 lin., limbus am- 

 plitudine fortasse 9 — 10 lin. assequitur. Centrosoleniae f quam di- 

 cunt, formam refert. Stamina vero pistillumque accuratc obser- 

 vare non licuit; stigma videtur stomatomorphum. 



Habitat in vicinia urbis Manaos, olim Villa da Barra, prov. 

 do Alto Amazonas : Spruce n. 1037. Fl. m. Januario. Najas. 





3. EPISCIA DECUMBENS Mart. pubescens; caule apice 

 tantum pubescente, decumbente et reptante; foliis oblongis acutius- 

 culis, basi obtusis v. subcordatis, leviter crenatis pubescentibus ru- 

 gosis , infra interdum roscis ; cvmulis axillaribus terminaiibusque, 

 pedunculis communibus quam pedicelli brevioribus, utrisque flore 

 brevioribus; calvcis pallide viridis foliolis oblongo - lanceolatis acu- 

 minatis erectis leviter serrulatis inaequalibus corollae tertiam par- 

 tem aequantibus v. subsuperantibus glaberrimis; corollae albae tubo 

 compresse cjlindrico rectiusculo paullulum ventricoso, fauce deni- 

 que parum ampliata, basi ecalcarata subaequali, iimbo patento sub- 

 aequali; stigmate stomatomorpho (?). 



Episcia decumbens Mart. Nov. Gen. III. 40. t. 26. 



DC. 



Prodr. VII. 546. 



Folia 4 



l / 2 — 2 poll. lata; petioli pedicelliqtie 



subpollicares; pedunculi communes paucilineares. Calvx 6 — 7-lin. Co- 

 rolla 18 — 20 lin. longa, limbus 9 — 10 lin. amplus. Cet. vide I. c. 



Crescit in silvis aboriginibus densis udis prope pagum Jndorum 

 Miranhas dictum ad fluvium Japura pvov. do Alto Amazonas: M+ FU 

 m. Januario. Najas. 



54 



\ 



