425 



\ 



GESNERACEAE: GEOGRAPHIA. USUS. 



426 



GESNERACEARUM GEOGRAPHIA 



tabulae subjectae numeris ita absolvitur, ut super- 



vacaiieum videatur, in eam fnsius excurrere. 



Quae 



de singulis quibusdam speciebus animadvertenda sunt 



sub notarum numerulis tabulae adjecta vides. 



GESNERACEAE IN FLORA BRASILIAE DESCRIPTAE: 



Genera 17. Species 103. 



i 



Q O 



Achimeneae 



Achimenes 

 Maodirola: 

 Gloxinia: 



Eugesnereae: 



Gesnera: 

 Dolichodeira: 



Ligeria: 

 Sinningia : 



Rhytidoph) lleae : 



Houttea: 

 Codonophora: 



Beslerieae : 



Besleria: 

 Episcia : 

 Drymonia: ' 

 Alloplectus : 

 Hypocyrta: 

 Nematanthus: 

 Codonanthe : 

 Columnea: 



(4 Vagae ) 

 (1 Vaga) 



i 



Numeri 



103 



Vagae 





1. Gloxinia maculata e Columbia et Guyana in ditionem depressam 

 megapotamicam Najadum vagatur. 



2. Gesnera allagophylla, latifolia, Selloi et stricta e regione 

 australi Napaearum in Oreadum etDryadum consortium usque extenduntur. 



3. Gesnera cardinalis verisimiliter e Maragnano in Europam illata. 



4. In Bonaria, Paraguaria et provinciis Brasiliae australibus indi- 

 gena videtur. 



5. Ligeria speciosa e regione Dryadum in Minarum provinciam va- 

 gatur igitur Oreas, et Hamadryas est in Pernambuco. 



6. Alloplectns circinatus sylvas montium maritimorum inhabitat, 

 aeque udas in regione depressa amazonica, e. g. ad fluv. Madeira. 



7. Nematanthus corticicola e sylvis Serra do Mar longe vagatur 

 versus sylvulas minus altas in regione Hamadryadum, exemplo raro. 



8. Napaea exclusiva non innotuit. 



9. Mirum sane, quod hic numerus 103 specierum nullam ex 11, 

 quas Rich. Schomburgk in Flora Guyanae brittanicae (Reise III. 971.) 

 enumerat, nullam ex 33, quas Griskbach in Flora insularum Antillarum 

 brittanicarum indicat, complectatur. 



Quod ad locortim, quos incolunt, indolem attinet 

 aliae sciophilae sunt et sylvestres , aliae photophilae 

 s. apricae et campestres. Numero excelhuit Sciophilae, 

 per sylvas aborigines perpetuo frondentes sparsae; 

 hae in humo subtili nigra aut fusca dcgunt, aut rore 

 pluviave frequente aut fontihus humescente. Pleraeque 

 humiles, inter graminum aliarumque herbarum viridi- 



Quae altius esurgunt 

 Epiphytae arborum truncos more Orchidearum prae- 

 cingunt, non floribus solum sed bractearum quoque 

 et foliorum colore rubro aut subviolaceo nitentes. 



■ 



In sylvis aestu aphyllis paucae proveniunt; quaedam 

 formicarum aggeres affectant. — Photophilae aliae in 

 campis aut uliginosis aut sicciusculis crescunt, aliae 

 in rupium iissuris et super lapides aggregatos. Omnes 

 saxiini graniticum et arenaceum praediligere videntur. 

 Brasilienses pleraeque in montium tractu Serra do 

 Mar repertae sunt; inde e plaga Oceano vicina ad 

 3000 pedum et quod excedit altitudinem assurgunt. 



tatem florum colore fulgent. 



DE FRUCTU E GESNERACEARUiM COMMERCIO 



PERCIPIENDO. 



Ordinum in opere nostro exhibitorum haud pauci superbiunt 

 vegetabilibus perpulchris et quae in hortorum ornamentum coli me- 

 rentur, nullum autem exposuimus, qui hoc nomine anteceJlat Ges- 

 neraceas. His enim stirpibus tam amoenam foliaturae viriditatem, 

 tam inusitatam formae varietatem, tam splendidos et pavonaceos 

 florum colores tribuit aeterna genetrix , ut omnis ordo tamquam 

 laetae naturae symbolum pro ornamentario sese commendet et 

 digno, qui in hortorum cultum frequenter recipiatur. 



Sunt aliquot specics, quas jam ante saeculum naturae curiosi 

 e novo orbe in Europae hortos transtulerunt : Gloxinia maculata, 

 Besleriae et Gesnerae quaedam. *) Jam nostra vero aetate multas 

 e Columbifr, Mexico , Brasilia introduxerunt viri de explorandis 

 Florae dotibus benemeriti: Hartweg, Moritz, Funck et Schlimm, 

 Warszewicz, Beyrich, Gardner, Sello, Schott et alii. H. G. 



*) In horto Chelseano jam anno 1739 a Philippo Millero coleban- 

 tur: Gloxinia maculata, Besleriae melittifolia, cristata et lutea; 

 e Jamaica in Angliam introductae dicuntur: Qesnera tomentosa 

 a. 1752., Achimenes pulchella a. 1778., Gesnera acaulis a.1793. 

 Cf. Aiton , Hort. Kew. IV. 9. 20. 

 Gesnerac. 



Schott in sylvis Sebastianopolitanis et Parahybensibus legit et horto 

 Schonbrunnensi transmisit: Gesneras latifbliam, bulbosam, Codono- 

 phoram prasinatam, Ligeriam speciosam, Sinningias gutlatam, 

 Helleri, Nematanthum corlicicolam, Alloplectos circinatum et 



rii. Nos ipsi, ni fallimur inter pri- 



Hook 



mos, e Brasilia orientah Ligeriae speciosae, Gesnerae magnifi- 

 cae , allagophyllae, Sceptri tubera horto R. Monacensi misimus, 



unde mox pcr Germaniam divulgabantur. 



plurimas autem 



species obtulerunt regiones Mexicanae , praesertim e tribu Achime- 

 nearum, non solum florum venustate et opulentia sed propagine 

 facili et cultura commoda commendatae; e quavis cnim hiberna- 

 culi squama nova proles educitur, temperie aeris sat contenta. 

 Nec minus faciles horticultori sese praebent calidiorum regionum 

 incolae Beslerieae fruticulosae et Eugesncreae, quae non solum e 

 bulbo enituntur sed e singuio folio adeo folii frustulo multi- 

 plicandas sese praebent. Hortulani autem nostrates praecipue operam 



dant Mandirolae, Niph 



Achimenis speciebus tam propa- 



gandis quam hybrida prole multiplicandis, ex Eugesnerearum autem 

 tribu Ligeria speciosa similem variati connubii industriam experta 

 est, ne dicam perpessa. Mirum sane, quod nostrum genus, non 

 contentum intuendis et admirandis iis quae durabilia et aevum 

 patientia Deus creavit ct pro gratissimo oculorum spectaculo pro- 



posuit, transcurrat 



57 



in cffingcnda nova 



futilia , mox interitura, 



