134 
mosa dulcis Vell. XI. tab. 4. Inga Velloziana Mart, 
Mimosa umbellata Vell. XI. tab. ı2. Inga sessilis 
Mart. Mimosa sessilis Vell. XI. tab. 2ı. Inga 
tenuis Mart. Mimosa tenuis Vell. XT. tab. rı. 
b) Apteropodes: Inga cylindrica Mart. Mimosa 
cylindrica Vell. XI. tab. 9. Inga dichotoma Mart. 
Mimosa dichotoma Vell. XI. tab. 42. Inga nutans 
Mart. Mimosa nutans Vell. XT. tab. 44. Inga dia- 
dema Mart. Mimosa diadema Vell. XI. tab. 45. 
155. Pithecollobium tortum Mart. ramis cinereo- 
fuscis tortis, spinis magnis rectis, altera saepe in 
ramulum excrescente; foliis bipinnatis, pinnis 3 — 
4—5-jugis, foliolis parium 5—9, obovatis, versus 
basin cuneatis aut oblique lineari-oblongis obtusis 
glabris, capitulis axillaribus solitarlis et terminalibus, 
globosis; pedunculis quam pelioli brevioribus; le- 
gummibus ter quaterve tortis (seminibus albido- 
virescentibus), Arbor 15 — 20-ped. coma dilatata, 
Apices florım rubent. Dryas et Hamadryas. In 
sylvis siccioribus depressis, ad sepes; locis calidis, 
apricis e. g. ad Lagoa Sacoarema in prov. Sebastiano- 
politana, prope Villam de Campos, in deserto Ba- 
hiensi rel.: fl. Sept. 
Ann. Pithecollobium genus Ingas auctorum am- 
plectens a me in Horto Reg. Monac. constitutum (1829. 
p- 188.) Brasiliensibus dicitur Brincos de Sahey, 
Affenohrring germanice, unde nomen graecum pe- 
titum. Fructus structura ab Inga pariter ac habitu 
est diversum. Character carpicus ita stabiliendus: 
Legumen lineare, planum aut leviter convexum, ad 
