354 DICOTYL. szu EXOGENJE. d 
mutatze sub terrá intrà spermodermium incluse remanentes. Ra- 
dicula inHléxo-cürva. — Folia abrupté pinnata ( excepto Cicere ) , 
petioló communi apice in setulam cirrhumve desinente basi su- 
per caulem non articulato. — 'T'ribus apprimé naturalis accedens 
hinc ad. Phaseoleas ex habitu volubili et cotyledonibus crassis, 
et ad Hedysareas mediante AlMesmiá foliis abrupté pinnatis do- 
natà ; illinc, sed é longinquo, ad Ertadas ob folia abrupté pin- 
nata , petiolos in cirrhum abeuntes , et cotyledonum historiam. 
CLV. CICER Tourz. inst. 389. t. 210. f. 2. Linn. gen. n. 1189. Gertn. fruct. 2. 
p. 926. t. 151. 
Calyx 5-lobus , tubo ad latus superius plus minüs basi gibbo , lobis 
acuminatis 2-4 superioribus vexillo incumbentibus. Legamen turgidum 
dispermum , semina gibbosa mucronata. — Herb: annu pilis nume- 
rosis glandulosis tectae. Folia impari vel ábrupté pinnata , petiolo apice 
cirrhifero foliolis stipulisque valdé nervosis. Flores axillares , abortu ? 
feré semper solitarii. Fructus pilosi. 
1. C. AmigTixUM (Linn. spec. 1040 ) foliis impari-pinnatis, foliolis ovatis serratis 
zqualibus, stipulis lanceolatis subdenticulatis, calycis vix gibbosi laciniis 
alarum longitudine. (T) inter segetes Hispanic, Italie, Orientis. Lam. ill. t. 
63». Pili glandulosi succum acidum fundunt. Semen edale arietino capiti si- 
mile. Variat seminibus parvis. ( v. s.) 
. C. Soxcanrcum ( Stephan. ex Fisch!in litt. DC. leg. mem. vir. icon. ) foliis 
infmis impari-pinnatis, summis abrup!é pinnatis apice cirrhiferis, cirrhis 
subsimplicibus, foliolis obovato-cunueatis serratis superioribus minoribus, 
stipulis ovatis dentatis calycis basi valde gibbosi laciniis alis brevioribus. (T)? 
in Songarià et Persiáà. Flores et fructus dupló feré majores quàm C. arieuni. 
(v. s. cum fr. in herb. DC. , cum fl. in herb. Presscott. ) 
3. C? wuumUoLARIFOLIUM (Lam. dict, 2. p. 2) caule filiformi tenui, foliis simpli- 
cibus obovatis integerrimis hirsutis, pedunculis 2-3-floris, sepalis obtusis , 
leguminibus cordatis. — In Indiá. Pluk. alm. t. 389. f. 5. E genere et forsan é 
tribu excludendum videtur. T. 
CLVI. FABA (1) Tourn. iust. t. 222. DC. fl. fr. 4. p. 598. — Vicize spec. Linn. Lam. 
Ll 
Omnia Viciz, sed Legumen grande, coriaceum , subtumidum ; semi- 
nibus oblongis; hilo terminali. — Cirrhi simplices feré nulli. Caulis 
erectus. 
1. F. vureanis ( Mench meth. p. 130) foliis crassis, foliolis 2-5 ovalibus mu- 
cronatis, stipulis semisagittatis ovalibus cirrhis subnullis, dentibus calycinis 
sublinearibus. (T) E finitimis Caspii maris orta et in hortis et agris culta. 
Vicia Faba Linn. spec. 1039. Fl. albo-ccerulei. Variat leguminibus teretiuscu- 
lis vel. compressis, viridibus vel nigris seminibus minimis subrotundis, vel 
magnis compressis etc. ( v. v.) 
CLVII. VICIA (2) Tourn. inst. t. 221. Juss. gen. 360. DC. fl. fr. 4. p. 589. — Vi- 
cie spec. Linn. 
Calyx tubulosus, 5-fidus aut 5-dentatus, dentibus 2 superioribus 
brevioribus. Corolla papilionacea. Stamina diadelpha. Stylus filiformis, 
angulum feré rectum cum ovario conficiens, superné et infrà apicem 
subtüs villosus. Legumen oblongum , 1-loculare, polyspermum. Semina 
(x) Auctore cl. SzniNGn, 
(2) Idem. 
