﻿BALANOPHORACEjE (auctor eichleR). 119 



teres tribuum generumque infra communicandos remittere 

 ratum duximus; jam vero etiam e charactere supra exhibito 

 intelliges, fere nullum structurse floralis characterem in hoc 

 ordine sibi constare. Itaque potius habitu universo, nonnullis- 

 que notis minoris momenti, quam characteribus certis con- 

 stantibusque, ordo designatur. Flores parvi unisexuales, ma- 

 gno utplurimum, numero in spadicis formam dispositi, ad 

 stamina ovariaque nuda reductf v. perigonio imperfecto vel 

 simplici oligophyllo donati, fructus l- spermi, endospermii 

 oleosi praesentia, embryo simplieissimus indivisus, denique 

 indoles parasitica et habitus saepius fungiformis : hae praecipuae 

 sunt notae, quibus Balanophoraceae cognoscantur, reliquis 

 omnibus nimium variis aut non satis characteristicis. 



Hanc ob varietatem in structura Batenophoracearum florali 

 pleraque genera sub propriarum tribuum titulo proponere 

 coacti sumus, etsi, nonnullis ex his generibus monotypicis, 

 tota tribus haud raro unam tantum speciem contineat. 



Affinitatis rationes multiplices sunt. Ordo universus, ut 

 aliolocojam probavimus, in classem Santalinearum Griseb. 

 collocandus est; ubi Lophophyteae aliaeque tribus, ovulis plu- 

 ribus a placenta centrali origine libera pendulis instructae, 

 affinitatem cum Mysodendreis reliquisque Santalaceis indi- 

 cant, Helosideae contra et Langsdorffieae ovulo axili erecto 

 atropo donatae cum Loranthaceis ; Eubalanophoreae denique 

 et Cynomorieae ovulo unico ex apice loculi unici pendulo 

 notatae, Hippuridi inter Halorageas appropinquantur, ut jam- 

 dudum a ill. J. D. Hooker, Weddell etHofmeister observatum 

 est. Eaedem affinitates etiam floribus masculis comprobantur; 

 verisimiliter autem aliae adhuc ulteriore studio, praecipue 

 evolutionis, in plerisque nondum cognitae, detegentur. 



Balanophoreae, tam raritate quam habitu singulari multis- 

 que stucturee externae et internae rationibus insignes, jam 

 longo tempore botanicorum oculos in se duxerunt et nume- 

 rosis scriptis originem dederunt. De earum natura et affinitate 

 diversissimae prolatee sunt sententiae, inter quas singulae prio- 

 res a superstitione non semper liberae pro excrescentiis mor- 

 bidis vel floribus terrestribus plantarum nutrientium eas ha- 

 buerant, aliae affinitatem cum Fungis, alias inter Cryptogamas 

 et Phanerogamas intermediam, aliae cum Gymnospermis, alise 

 cum Aroideis aliisque Monocotyleis adscripserunt. 



Conspectus tribuum generwnque ordinis. 



Tribus I. Cynomorie^e. Flores feminei 

 perigonioimperfecto e squa- 

 mis 1-5 liberis superis v. 

 semisuperiscomposito. Sty- 

 lus 1. Ovulum 1, integumen- 

 to iinico instructum. — 

 Plantee amylo scateirtes. ... I. Cynomorium Micheli. 



