﻿cynomorium. BALANOPHORACEiE (adctor eighleR). 123 



1. C. coccineum (Linn. Spec. plant. IV, ed. 89; Amoen. acad. IV, 351, t. 2; 

 Rich. Hook. f. et Weddell 11. cc; Ucria Hort. r. Panonn. p. 391 (ex Parla- 

 tore); Desf. Fl. Atl. II, 330; Lam. Encycl. t. 742; Boisgelin Malta, t. II, ex 

 Pritzel: Trattinik Thes. bot. t. 30; 3. D. Hooker in Webb Fl. Ins. Ganar. 

 III, 431; Guss. Syn. Fl. Sicul. II, 561; Schnizl. Iconogr. t. 39 ex parte; 

 Bertol. Fl. Ital. X, p. 4; Moris Fl. Sardoa III, p. 445; "Willk. et Lange, 

 Prodr. Fl. Hisp. I, p. 223 ; Parlatore Fl. Ital. IV, p. 383 ; Le Maout et De- 

 oaisne Trait. gen. Bot. p. 481. Cynomorium purpureum F. J. Ruprecht ap. 

 Osten-Sacken et Rupr. Sert. Tianschan. in Mem. Acad. imp. des sc. de St. 

 Petersbourg XIV, p. 72 (1869). Cynomorium purpureum ofticinarum Micheli 

 Nov. plant. gen. 17, t. 12. Fungus mauritanicus verrucosus ruber, Petiver 

 Gazophyl. t. 37, fig. 8. Fungus typhoides liburnensis Tjlli Cat. pl. hort. 

 Pisan. 64 , t. 25. Fungus typhoides coccineus melitensis Boccone Ic. et 

 descript. pl. Sicil. 81, t. 43. — Super variorum fruticum herbarumque radi- 

 ces (Tamaricis, Pistaoiae Lentisci, Myrti, Medicaginis, Meliloti, Inulae crith- 

 moidis, Atriplicis, Salsolae, Lepturi, etc.) sparsum per regionem mediterra- 

 neam, inde ab insulis Canariensibus (Lancerota) usque. in Palaestinam et 

 Arabiam, adeo in Songariam, ubi ad lacum Balkasch inter Phragmitem a cl. 

 Schrenk lectum est,.et in vallem Koschkar ex occidente lacus Issikul (teste 

 Ruprecht 1. c). Loca salsa, prftjipue litus maris praediligit. In Africa me- 

 diterranea ubicunque fere adesse videtur, in Europa solummodo ex Hispa- 

 nia australi, Sardinia, Sicilia, Lampedusa, Favignana, Ronciglio, ditione 

 Liburnensi (fere 41° lat. bor.,limes borealis speciei; nuperiore vero tempore 

 planta ibidem non amplius observata, teste Parlatore), et ex insula Malta 

 cognitum est. Stipes floralis digitalis — ultrapedalis, squanue 3-6 mm. long., 

 stratum florale 4-5 mm. crassum, flores 6 4-5 mm. longij feminei cc. duplo 

 breviores. (v, s. in herbariis omnibus.) 



Species admodum dubia. 



2. C. Philippense (Blanco Fl. Filip. p. 665). Ab auctore flores describuntur mo- 

 noici, masculi cum femineis mixti, illi perigonio e squamis 4 composito et 

 stamine unico anthera 4-loba instructo confiati, feminei perigonio supero 

 item e squamis 4 constante, stylo unico, stigmate simplici, semine uno. 

 Color totius plantce incarnatus, stipes sexpollicaris squamis unguiformibus 

 tectus dicitur; proventus super radices arborum putndarum. — Quse quidem 

 non male cum Cjnomorio quadrant, sed hoc genus, si non a Blancone, in 

 insulis Philippinis nondum visum est. 



Species exclusx. 



C. australe Willd. = Balanophora fungosa Forst. 



C. Cayennense Sw. = Helosis Guianensis Rich. 



C. coccineum Descourt. = Scybalium Jamaicense Schott et ^ndl. 



C. fungosgm Rceuschel = Balanophora fungosa Forst. 



C. Jamaicense Stv. = Scybalium Jamaicense Schott et Endl. 



Tribus II. MYSTROPETALEM. Hook. f. in Linn. Transacl. 

 XXII, 29. — Mystropetaliuae (tamquam ordo) Hook. f. in 

 Lindl. Vegel. Kingd. edit. III, p. 94. — Gynomoriaceae (tam- 

 quam ordo) Eichl. I. c. ex parte. 



Flores masculi : perigonio triphyllo fere zygomorpfio, staminibus 

 2 perfectis ante petala postica positis, tertio antico rudimentario 

 v. nullo. Antherae dithecsB, 4-loculares, birimosfe.Pistilli rudimen- 



