﻿Olmus. • ULMACEjE (auctor PLANCHON). 1 57 



agrorum margines, Helvetia, circa Bex (Schleicher n. 36 in Cand.), Florentiae 

 Etruriae, in rupibus (A. Thouin in h. Cambess. forma foliis adultis glabratis), 

 in nemorosis Podoliae australis (W. Besser in h. Cand. sub nomine. U. pumila, 

 Pall.), Constantinae Algerise, culta (h. Coss.). U. suberosa Ehrh. Beitr. VI, p. 87 

 (antea Moench Weissenst. 136, fide Willd. et Rcem. et Schult.) ; Willd. sp. 1, 

 p. 1324- Smith Engl. Bot. tab. 2161; Lindl. syn. of the Brit. Fl. ], p. 226, 

 Bromfield Fl. Vect., p. 452 (formas macro et microphyllas complectens) ; Bo- 

 reau Pl. du Centr., edit. 3, p. 576. U. tetrandra Schkuhr Handb. I, p. 178, 

 t. 576. U. campestris suberosa Wahlenb. Carpath. p. 71 (fide Rcem et 

 Schult.); Fries Novit. FI. suec. mantiss. 3, p. 19; Gren. et Godr. Fl. de Fr. 3, 

 105. U. compestris a et p (pro parle) Spach, Suit. a Buff. XI, p. 102. U. cam- 

 pestris a vulgaris (pro parte) Plancb. 1. c. p. 273. 



Series II. Formae laeves v. glabrae aut saltem glabrescentes (typus glabra, 

 auct. plurim.). 



Folia adulta plus minus coriacea, supra glaberrima v. scabriuscula saepius 

 tamen laevia, nitida, subtus praeter nervorum axillas barbatas glaberrima, glan- 

 dulis sessilibus v. breviter stipitatis purpurascentibus conspersa. — Formae 

 quoad staturam elatam v. reductam, quoad foliorum mensuram, ramorum 

 corticis structuram, samai ae formam plus minus cuneatam, praecedentibus plane 

 parallelae, glabrescentia generali et proportione glandularum hypophyllarum 

 majore potius quam characteribus structurae inter se convenientes, vage sub 

 typo glabra auctorum congregatae. Per aream totam speciei passim et crebre 

 obviae, frequentius forsan quam formae pubescentes : Holmia Sueciae (Anders. 

 n. 263, in h. Coss.) , Gotland (Nyman, ibid.), in ambulacris Hafniae rarior (J. 

 Lange, ibid.), Anglia praesertim merid. et Hibernia (fide Hook. et Arn.Bnt. 

 Fl.), Thirsk Yorksh. (J. G. Baker et Kirk in herb. Van Heurck), Germania, 

 passim ex auctor., Gallia, frequens per totam regionem, in sylvis Banatus 

 (Heuffel in Cand.), in valle Kotschadara, prov. Nakitschiwan (Szowitz), 

 prov. Karabagh, Somchetia (id.), ad fiumen Amur, Asiae orient. (Maxi- 

 mowiczl). U. campestris y, laevis, Spach 1. c. p. 102; Planch. 1. c. p. 273; 

 Schmidt Reisen in Amurlande, 1868, in-4, p. 174. U. glabra Mill. Dict. edit. 8, 

 n. 4; Smith Engl. Bot. 32, t. 2248; Boreau Fl. du Cenlr., edit. 3', v.2, p. 577. 

 Ulmus corylifolia et U. tiliaefolia Host, in herb. Cand. ann. 1827. U. glabra 

 et U carpinifolia Lindl. Syn. of the Brit. Fl., p. 226. U. suberosa y, laevis, Hook. 

 et Arn. Brit. Fl., edit. 7', p. 38). U. glabra var. a (exclus variet. fi et -y) ; Brom- 

 fieldFl. Vect. p. 453. U. folio glabro, Gerard Emac. 1480. Ulmus minor; Par- 

 kins. Theat. 1404. 



Praeter formarum series duas praecedentes nempe vulgarem et glabram auct. 

 plurimorum, aliae exstant sub seriebus tribus literis A, B et C, insignitas enu- 

 merandae, scilicet' 



Series A. Forniae quoad ramorum directionem ideoque habita saepe spectabiles, sylvestres 

 v. cultae, nempe : 



a. Fastigiatae v. pyramidales, ramis plus minus arrectis, ramulis crebris, 

 saepius micropbyllis, dense foliatis. — Specimen sylvestre vidi prope praedium 

 Sioyes, ad radices montis Lupi Monspeliensium (Touchy ann. 1846, in h. Fac. 

 medic. monspel. Planch. ann, 1868). Hoc ad formam laevem supra descriptam 

 foliis crebre glanduliferis glabriusculis speclat. Specimina culta in hortis fre- 

 quentia pleraque typo sylvestri v. subspontaneo conformia. U. suberosa pyrami- 

 dalis Desf. fide Spach 1. c. p. 103. U. suberosa fastigiata Audib. Catal. hort. 

 Tonelle. 



b. Horizontales, ramis plus minus horizontaliter extensis. U. horizontalis 

 hortul.; Audib. Calal. Tonn. ann. 1838, p. 66 ; A. Wesmael Catal. Arb. ann. 

 1864, in-8, p. 43. 



c. Pendulas, ramis plus minus laxe pendulis. U. pendula? Willd. Enum. 

 hort. Berol., Suppl. 14. U. pendula hortul. 



d. Refractse, ramis plus minus recurvato-deflexis v. refractis. — Hujus 

 formae specimen vidi in horto Sahut, prope Monspelium, foliis ampliusculis, 



