﻿162 DICQTYL. seu EXOGENjE. ui*w 



in Ulmis genuinis distincta, fructus structura tamen nequaquam a typo generis 

 recedente. In ramo sterili speciminis in hort. Audibert. olim a Delile lecto 

 folia majora longius petiolata suprema monstrose, basi cuculiato-peltatal (v. v. 

 et s. in hort. et herb. plurim.) 



Specimen quoddam in horto Thuret, prope Antipolin (Antibes) foliis plus mi- 

 nus deciduis insigne (monente cl. Thuret), tamen saepe ad axillas foliorum 

 adultorum perhyemem persistentem florens et characteribus nullis certis a typo 

 distinguendum. Notandum ex observatione ol. Thuret specimen hocce in U. cam- 

 pestri insertum esse et minus a frigoribus pati quatn specimina e semine typi 

 enata. — Forsan ad U parvifoliam referenda est forma nana (vix ultra pedalis), 

 foliis persistentibus, obovato-ellipticis, simpliciter crenato-dentatis, 8-10millim. 

 longis, glabris, cujus ramulum stenlem vidi in hort. Thuretiano sub nomine 

 U. microphyllse Pers. culta. — U. microphylla Pers. ex synonymis Pallasii 

 adhibitis ad U. pumilam veram transbaicalensem, nempe ad stirpem foliis deci- 

 duis praeditam referenda est. 



14. U. Hookeriana, ramulis fulvo-hirtellis foliis amplitudine mediocri ovato v. 

 oblongo-ellipticis sensim etlonge acuminatis (subcaudatis) acutis basi leviter 

 obliquis serratis glabris nitidis, fasciculis florum in axillis foliorum adultorum 

 (anni prEeteriti) 3-5-floris, pedicellis hirtellis, perianthii glabri alte quinquefidi 

 lobis ciliatis, samaris obovato-orbiculatis breviter stipitatis. £) In ditione Sik- 

 kim Indiae septentrionalis tropicae altitud. 4500 ped. angl. (Hook. fil. et Thoms. 

 in h. Cand. Boiss. et Planch.). Microptelea parvifolia var. p Hook. et Thoms. 

 (exclus. synon. Spach). Facies Euryee. Folia circiter 1-2 poll. longa, in- 

 signiter cuspidata, verosimiliter more U. parvifolix perhyemem persistentia, 

 sestate subsequente post novellorum evolutionem caduca. Perianthii stipes 

 brevis, glaber, pedicello hirtello perianthio brevius. Samarae saepius suborbi- 

 culata? (nunc oblique ellipsoidese) emarginatura leviter hiante vel clausa, ala 

 latiusoula pellucida, a looulo seminitego plane distincta. Speciejs U. parvifoliae 

 proxima, attamen primo intuitu foliis longe cuspidato-acuminatis, ramis pedi- 



, cellisque fulvo-pilosulis, pedicellis fructiferis paulo longioribus manifeste dis- 

 tincta. (v. s.) 



15. U. crassifolia (Nutt. in Transact. of the amer. philos. Soc. at Philadelph. 

 in-4 new ser. 5, p. 169, ann. 1837),arborescens, foliis persistentibus (v. se- 

 mideciduis?) parvis dblique oblongis v. ovato-ellipticis obtusiusculis v. rarius 

 acutis duplicato-serratis subcoriaceis nitidis supra asperis subtus ad nervos 

 puberulis, floribus serotinis 3-4-natim in fasciculos axillares collectis brevis- 

 sime pedicellatis, periantbii alte 5-6-v. 8-partiti iaciniis apice ciliatis, sama- 

 ris breviter stipitatis oblique ovato-ellipticis undique puberulis margine bre- 

 viter lanato-ciliatis. ^) In Americae septentr. regionibus australibus regno 

 mexicano conterminis, nempe in Arkansas (Nuttall! in h. Hook et Cand. 

 D r Leavenworth in herb. Hook.), Louisiana (D r Short in h. Hook), Texas, 

 inter Brazosiam et SanFelipe (Drummond, n. 346, in h. Hook.), ibid. in parte 

 orientali ditionis (C. Wrigtit in h. Cand.). — Planch. in Ann. des sc. nat., 

 ann. 1848, p. 279-80 ubi descript. fusior. U. opaca Nutt.N. Am. sylv. 1, p. 51, 

 t. 11. Species distinctissima. Huc verosimiliter spectant specimina sterilia 

 herh. Berlandieriani texano-mexic. n. 2546, foliis duplo longioribus minus 

 crassis elliptico-oblongis. Modus vegetationis verosimiliter illo U. parvifoliEe 

 similis, nempe floribus e gemmis perulatis simul ad axillas foliorum adulto- 

 rum persistentium et ad latera partis denudatee ramusculorum anni prsece- 

 dentis nascentibus. (v. s.) 



Species quoad affinitatem dubise. 



16. U. lancifolia (Roxb. Fl. ind. 2, p. 67), arbor foliis oblique lanceolatis 

 obtuse acuminatis simpliciter et obtuse serrulatis coriaceis lucidis, floribus 

 lpnge pedicellatis bexandris, samarislongiuscule stipitatis obcordalis fere pol- 

 licanbus. — In Indiae onent. ditione Chittagong, in montosis, martio florens 

 (P.oxb). ^- Wall. Plant. asiat. rar. tab. 200; Planch. in Ann. des sc. nat., 

 ann. 1848, p. 281. Species ex descriptione et icone citatis nobis tantum nota, 



