﻿celtis. ULMACEjE (auctor PLANCHON). 177 



Nutalliana ad C. Mississipiensem v. ad C. Berlandieri referenda sit. Species a D 

 affinibus C. occidentalis et C. crassifolia ben« distincta, in hortis Europae 

 centralis magis fr igoris impatiens et ideo vix ibi florens. Formae diversae fo- 

 liorum aijgustae vel ovatae, asperae v. laeves, forsan in diversis ramis arboris 

 ejusdem occurrunt, igiturque non equidem ut varietates describendi dignae 

 visae sunt. (v. s. et v. in hort. plurib. ex. grat. hort. Paris, Gratianopolit.) 



16. C. longifolia (Rafin. Herb. Rafin. p. 22, ann. 1833) « ramulis gracilis (graci- 

 libus) verrucosis apice hirsutis, foliis distichis elongato-oblongis acuminatis 

 basi obliqua truncatis aequaliter serratis supra scabris subtus reticulatis, pe- 

 dicellis solitariis 25 cents. (sic! millim.?) » (Rafinesque.) — Ex descriptione 

 manca valde dubia. An forsan C. Mississipiensis? 



17. C. gbandidentata (Tenore Ind. sem. hort. neap. 1833, p. 15, et 1845, p. 81) 

 ■ foliis late ovatis basi valde inaequalibus grosse dentatis dentibus acumina- 

 tis glandulosis apice acuminato producto supra scabris subtus ad venas 

 villosulis, fructibus subglobosis solitariis (aureis demum rubris), pedunculis 

 petiolo quadruplo et ultra longioribus. » (Tenorel. c.) Stirps in horlo Neapol. 

 cult. in indice sem. ann. 1833ab auctore ipso ad Celt. americanam, Micocou- 

 lier de la Louisiane, H. R. Paris et Poir. Encycl. supp. 3, p. 678, cum signo 

 dubitationis relatum , quod , fere absque dubio , sensu nostro, speciminum 



collatione certum esse videbitur. 



« 



18. C. alba (Rafin Fl. Ludov. p. 25, ann. 1817) « ramulis tomentosis foliis dis- 

 tichis lanceolatis integris, floribus axillaribus pedunculatis soliiariis ternis- 



que. » Louisinia (Robin, Rafinesque). Vlnconnu Robin p. 239, fide Rafin., 



quo monente arbor non ad Proteas referenda sed vera Celtis esset ex descrip- 

 tione ipsa Robinii. Si revera antherse a basi ad apicem, more Lauri, dehisce- 

 rent et stigma villosum esset, Rafinesquius speciem pro typo subgeneris 

 proponeret quod Doslima (melius Dasystigma?) nominari posset. Sed cha- 

 racter antherarum vix nobis credibile, villositas stigmatis de papillis elonga- 

 tis in genere toto obviis intelligi debetur. .Arbor pulchra, umbrosa, circiter 

 40-pedalis : cortex albidus, squamosus : lignum albidum, compactura, pul- 

 chrum : ramuli juniores graciles in quibus folia disticha folium pinnatum 

 simulant : folia alterna, 2 poll. longa : Flores parvi virides : baccae rubrae, 

 dulces, grani Piperismole. Folia hyeme decidua. Flores Martio. Cortex decoc- 

 tus refrigerans et anodynus. » (Rafinesque, ex angl. versus). Huc forsan refe- 

 renda sunt specimina quae sequuntur, nempe : 1° specimen Wrightianum e 

 Texas orientali ann. 1848-1849 collectum (h. Cand.) et specimen Pavonia- 

 num (h. Boissier) fere absque dubio e Nova Hispania. Ambo ramis foliisque 

 novellis cinereo-velutinis mollibus insignia integrifolia sunf, et charactere 

 isto versus formas frequentes Celtidis Mississipiensis et C. caudatae Planch. 

 etiam tendere videntur, forsan ad C. caudatam referenda. 



19. C. pumila (Pursh Fl. Am. sept. 1, p. 200, ann. 1814), « foliis ovatis acumi- 

 natis aequaliter serratis basi inaequalibus utrinque glabriusculis. junioribus 

 lantum pubesceniibus, pedunculis subtrifloris, fructu solilario 5. » Ad ripas 

 amnium in ditionibus Maryland et Virginia (Purih). «Frutex humilis, dinu- 

 sus. Baccae ovatae nigrae (Pursh). Spfcies ex verbis supra citatis nobis tantum 

 imperfecte nota ad quam dubitanter specimina referimus ad fluvium Catawba 

 prope Lincolnton , Carolinas sept. maio 1841 a cl. Rugel lecta (h. Boiss.) et 

 C. pumila Pursh nominata. Huc forsan etiam spectat specimen herb. Boiss. in 

 Carolina merid. a cl. Ravenel lectum, foliis insigniter inaequilateris medium 

 versus utrinque grosse dentatis conspicuum. Sed specimina supra dicta nimis 

 incompleta sunt et ad determinationem certam non apta. Stirps ideo. Pur- 

 shiana, si vera autonoma sit, ad vivum iterum inquirenda. Quod de peduncu- 

 lis subtrifloris dicitur fere absque dubio de floribus masculis intelligendum 

 Quid sit C. temrfolia Nutt. gen. of n. am. pl. 1, p. 202, ann. 1812, ex des- 

 criptione manca non facile inlelligitur. Ve/'ba auctoris hujus ex anglica lingua 

 latine vertimus. » Frutex humilis in montibus Virginiae occurrens, dum bipe- 

 dalis jam florens. Folia fere tam lata quam longa, hinc inde non eserrata, saepe 

 cordato-ovata, parum acuminata et iere pagina utraque glaberrima. Baccae 

 solitanae brunneae et glaucae. » Auctor ipse stirpem suam cum dubitationis 



XVII. 12 



