﻿200 DICOTYL. seu EXOGENjE; sfonu. 



Sp. rigida Decsne 1. c; Planch. in Ann. des sc. nat. ann. 1843, p. 336; 

 Miquel Fl. Ind. batav. 1 pars alt. p. 217. Trema rigida Blume Mus. Lugd. 

 batav. 2, p- 61. .« Foliis crassioribus magis rigidis facile a Trema velut'na 

 distinguitur. Ramuli et petioli furfuraceo-tomentosi. Folia impressione venu- 

 larum supra saepe rugulosa, striguloso-scabra tandem glabriuscula et nitida, 

 sub lente magis minusve excavato-punctata, serraturis inaequalibus partim 

 denticulosis crenulas obtusas exhibentibus, siccata supra flavo-v. fuscescenti- 

 viridia, subtus cinereo-tomentosa et reticulata. Cymae dioicae, femineae pau- 

 cis admodum floribus breviter pediculatis, masculae in ramificationibus bre- 

 vibus interrupte glomeratae, Drupae ovoideae, magnitudine Pisi parvi, stylis 

 involutis coronatae, basi laciniis perigonii persistentibus margine villosiuscu- 

 lis cinctae. » Blume. 



14. S. Ohientalis (Planch. 1. c. p. 323;, novellis petiolis foliisque subtus pube 

 appressa exsiccatione metallico-nitente saepius argentea raro subcuprea tactu 

 non aspera indutis, 'foliis ovato-oblongis inferioribus oblongo-ovatis eximie 

 cuspidatis basi inaequali leviter cordatis serrulatis supia tactu asperis exsicca- 

 tipne fuscescentibus v. viridibus triplinerviis, cymis multifloris petiolum exce- 

 rlentibus v.- duplo superantibus, drupis parvis ovatis stylis persistentibus den- 

 'Aformibus conniventibus v. sejunctis coronatis. — In Ceylona (Hermann in h. 

 Banks., Domina Walker n. 1473, Gardner n. 830, in h. Hook. et Planch.), 

 Concan Peninsulae Ind. or. (Lawinh.Ind. Hook. etThoms.), insulae Penang 

 (Wallich. Cat. n. 9100 in h. Cand.). Vidi etiam plura specimina arboris 

 cultae, ex horto Calcuttensi (h. Cand. ex herb Puerari) , ex horto bot. Ins. 

 Borboniae (h. Delile), ex horto Mauritiano (Bouton in h. Cand.). Specimen 

 Sieberi Fl. Maurit. n. 260, verosimiliter ex horto bot. provenit. "Sp. orientalis 

 Planch."in Ann. des Sc. nat. ann. 1848, p. 323- Celtis orientalis L. Fl. Zeyl. 

 p. 176, exclus. synon. et fide specim. aulhentici Hermanni in herb. Bank- 

 siano asservati, non quoad diagnosin ad species diversas spectantem. Aucto : 

 res veteres (Rheedius Plukenetius) nec recentiores (Lamarckius, Willde- 

 nowius, Rosm. et Schultes) citari non possunt, ob confusionem spec. 

 plurium sub una et descriptionum nimiam incertitudinem. Sp. Wightii 

 Planch. 1. c. p. 322 (vide infra observat. B); Wight Icon. tab. 1971 (non vidi). 

 — Stirps typica foliis inferioribus late oblongo-ovalis basi inaequali cordatis 

 et pube appressissima nitore metallico insignita a formis Sp. Amboinensis 

 facile distinguenda. Formae tamen exstant characteribus mixtis inter Sp. 

 Orisntalem et Sp. Amboinensem ambigentes, nempe indumento paginae 

 foliorum inferas laxiore haud nitente, tactu molliusculo, multo minus tamen 

 quam in vera Sp. Amboinensi' velutino. Huc specimina sequentia spectant. 

 1° Specimen Leschenaultianum n. 170 in h. Cand. e montibus Peninsulae Ind. 

 or. lectum, foliis forma Sp. Orientalis. indumento subtus molliore laxiore et 

 minus nitente. 2° Specimen n. 304, collect. Hohenack. territorii Canara , Ind. 

 or., prope urbem Mangalor (incolis Pajuda-mara) nomine Celtis orientalis a 

 beato Miquelio inscriptum. Hoc forma foliorum et natura indumenti magis 

 ad Sp. Amboinensem tendit, inter duo tamen quodammodo ambiguum. Nonne 

 stirpes hybridae interspecies proximas fieri possint? Sp. Wightii Planch. 1. c. 

 p. 322 e formis duabus specim. exsiccatorum elicita fere absque dubio mere 

 lusus sistit Sp. Orientalis aegre definiendos, unum foliis adultis subtus praeter 

 pubescentiam raram glabrescentibus, alter. nitore metallico paginae foliorum 

 inferae typo magis affinem. Priori referimus specimen herbarii nostri a cl. 

 Wight in ditione Langore Penins. ind. or. lectum : ultimae specimen ex 

 horto Serampore et specimina n. 1329 collect. Hohenh. e montibus Nilagiris. 

 Hoc foliis crassioribus supra tactu valde asperis versus Sp. Hochstetteri 

 Buching. tendit et fere stirpem illam abyssinicam Sp. Orientali asiaiicae 

 conjungere suaderent. Varietates a, (3, y, S et s Celtis orientalis a beato Ha- 

 miltonio (in Trans. Linn. Soc. 17), p. 209, inter specimina herbariorum 

 agnoscere non potui. (v. s.) 



S. Burmanni (Trema Burmanni Blume Mus.Lugdn.-balav. 2, p.62), « ramulis 

 novellis tomeniosis, foliis ovato-obloDgis (3j-5| poll-, 1-2 poll. lat., pet. 

 3-4 lin.) acuminatisbasi subinaequali cordatis dentato-crenatis supra punctato- 

 scabris subtus molliter incano-tomentosulis, cymis masculis peliolum ad- 



