﻿morus. MORACEJE (auctor ed. bureau). 239 



p. 493; Loud. Arboret. et frut. brit. 3, p. 1348; Miq. Ann. Mus. bot. 

 Iugd.-bat. 2, p. 197; Roxb. Fl. ind. 3, p. 594, n. 1; Seringe, Descr. et 

 cult. des Mflriers, p. 191. 



Subvar. tenuifolia, ramis tenuibus, longis, foliis parvis, quasi papyra- 

 ceis, plus minus profunde lobatis, varie dentatis, interdura subdissec- 

 tis, v. margine tantum dissecto, in arboribus adultis saepe indivisis. 

 5 Morus alba tenuifolia Seringe 1. c. p. 198, t. 11. Forma agrestis quae 

 saepius ex seminibus arborum non insitarum oritur et quam falso, meo 

 judicio, Mori albae originem esse suspicantur. Haud raro saepes con- 

 stituit in Gallia meridionali. (v. s.) 



Subvar. rosea, foliis sat confertis, modice magnis et crassis, late cordi- 

 formimibus, supra valde lucidis et quasi vernicosis, petiolis roseis, 

 spicis femineis ovoideo-sphasricis pedunculum circiter aequantibus. 

 j M. alba rosea Seringe, Descr. et cult. desMuriers. p. 203, n. 5 part. 

 1. 13 (sed verisimil. non Loudon. Arboret. et fruticet. brit. p. 1349, qui 

 ad formam agresteaa foliis foliola Rosae simulantibus nomen attribuit). 

 M. lucida et M. alba lucida Audib. Forma Europaea insita. Syncarpium 

 album, rubrum v. rarius nigrum. 



Subvar. Colombassa, foliis satis tenuibus, minoribus et distantioribus 

 quam in prfficedenli, petiolis roseis, spicis femineis minoribus, ovoideo- 

 sphaericis, syncarpiis caerulescentibus. J M. alba Colombassa Seringe, 

 Descr. et cuit. p. 206, 1. 14 (an Loud. Arboret. et fruticet. brit. 3, p. 1349, 

 qui dicit var. foliis parvis teneribus inter omnes delicatissimam?) 

 M. serotina Mart. Burd. Forma vix a pracedenti characteribus distincta 

 sed maxime serotina et ideo ubique feliciter crescens. In montibus 

 Cebennis laudatissima. 



Subvar. Colombassetla, foliis parvis membranaceis, basi subcordatis, 

 apice obtusis v. subobtusis, petiolo tenuissimo, spicis femineis mino- 

 ribus flavescentibus. $ M. alba Colombassetta Seringe, Descr. et cult. 

 p. 207, n. 7, 1. 15. M. alba microphylla Bonaf. fig. Folia hujus formas in 

 Cebennis ut prascedens valde laudatae Bombycibus gratissima sunt. 



Subvar. Rebalaira, ramulis numerosis longis, in juvenibus speciminibus 

 pendentibus, foliis indivisis lalis crassis, syncarpiis numerosis albis. 

 5 Rebalayre, Colombasse Rebalayre Audib., Murier blanc trainant Du- 

 chart. Manuel gen. des plant. 4, p. 140. M. alba Colombassa Seringe, 

 Descr. et cult. des Muriers, p.'206, n. 6 part. Rebalaira in Cebennis. 

 Forma debilis nec frigoris patiens. 



Subvar, Romana, foliis magnis ovalibus, basi subcordatis, superne atte- 

 nuatis acuminatis, lobatis v. indivisis, supra lucidis, subtus secus ma- 

 jores nervos pubescentibus, caeterum glabris et tactu lsevibus, syncar- 

 piis griseo-roseis v. lilacinis. J M. alba Romana Lodd. Cat. ed. 1836. 

 Loud. Arboret. et fruticet. brit. 3, p. 1349, n. 5. M. alba rosea Seringe, 

 Descr. et cuit. des Muriers, p. 203, n. 5, part. M. alba ovalifolia Audib. 

 Forma in Gailia meridionali vuigatissima. (v. s.) 



Subvar. macrophylla, ramis brunneis, foliis magnis planis ovatis, basi 

 late sed parum alte cordatis, margine dentibus grossis dentatis, apice 

 obtusis, acutis, v. brevissime acuminatis, supra lucidis, subtus m 

 axillis nervorum pubescentibus, casterum glabris et tactu leevibus v. 

 vix asperulis, nervosis, nervis pallidis, tertiariis reteque venarum valde 

 perspicuis, inflorescentiis femineis pedunculo mediocri rigidiusculo, 

 syncarpiis crassis roseo-rubris. § M. macrophylla Moretti, Del. sem. h. 

 tic. (1829). M. alba macrophylla Lodd. Cat. ed. 1836; Loud. Arboret. 

 et fruticet. brit. 3, p. 1349, n. 4. M. alba latifolia Hort. non Poir. 

 M. Hispanica Hort. M. Morettiana Jacq. M. alba Morettiana Lodd. Cat. 

 ed. 1836; Loud. Arboret. et fruticet. brit. p. 1349, n. 3. M. Moretti 

 Audib. M. alba Morettii Seringe, Descr. et cult. des Muriers, p. 203, 

 n. 4. Morus Patavina Audib. MOrier de Padoue Audib. Morus alba 

 Lhou Seringe, Descr. et cult. des muriers. p. 208, n. 8 part. Ex Seringe 

 1. c. non adhuo in Gallia meridionali vulgata. (v. s. et viv. cult.) 



