﻿312 HISTORIA, CONCLUSIO (auctor alph. dc). 

 Ordines ubi majores numeri generum sunt : 



Compositffi 011 gen. Umbelliferas 160 gcn. 



Leguminosa; 283 Acanthaceae 154 



Rubiaceae 225 Asclepiadese 134 



Euphorbiacess 191 Labiatae 122 



Scrophulariaceae 176 Cruciferaj 100 



Ubi majores numeri specierum : 



Composila; 8561 sp. Scrophulariaceae 1879 sp. 



Leguminosae 3853 Solanaceas 17v5 



Enphorbiacese 3272 Acanthaceae 1481 



Labiatas 2401 Borragineaa 1173 



Rubiacese 1888 Umbellifera; 1016 



Ascendunt in secunda serie erga primam ordines magis na- 

 turales, formis praecipuis ideo parum diversis. 



Ordines 27 unicum genus preebent. Ex hisce quidam sat 

 numerosis speciebus gaudent (Grossularieee, Myristicaceae, Cy- 

 phiaceae, Casuarineee, Nepenthacese) ; quinquevero unica spe- 

 cie in unico genere-(Lophiracea3, Roussaeacese, Sphenocleaceae, 

 Phrymaceaa, Batidacese). 



Genera quo ad numerum sectionum insignia sunt : 



Begonia, ubi 61 sectiones, 354 sp. 

 Erica , 49 sectiones, 429 sp. 



Phyllanthus, '.4 sectiones, 438 sp. 

 Centaurea, 31 sectiones, 236 sp. 



Contra, Aslragalus, Acacia, Mesembryanthemum, Senecio, 

 genera non minus naturalia et speciebus numerosissimis, 

 nullam divisionem in sectiones sive subgenera praebent, id 

 est, alio sensu, e sectione unica constant. Ceeterum frequentia 

 generum absque divisione sectionali imperfectum statum 

 scientise ostendit, Opere nostro progrediente numerosiores 

 fuerunt sectiones, et inde eo rariora genera characteribus 

 futilibus proposita atque nomina inutiliter mutata. 



Quoad numerum specierum maxima genera in Prodromo 

 sunt : 



Solanum 915 sp. Phy!Ianthus 447 sp. 



Euphorbia 751 Erica 429 



Senecio 601 Salvia 410 



Croton 461 Peperomia. 389 



Monotypa sat frequenter occurrunt. 



Yarietates, in speciebus exoticis, propter inopiam specimi- 

 num raro traduntur; et in europaeis, melius cognitis, a plu- 

 ribus auctoribus infauste negliguntur. Numerosiores esse 

 quam species, absque dubio asserendum, quippe species 

 linnaeana nil sit nisi consociatio. formarum. Species sine 

 varietatibus, adeo frequentes in libris, vacuum scientise vel 



