﻿quercus. CUPULIFERjE (auctor alph. dc). 43 



p. 1851, t. 1712, 1713, enc. tr. f. 1562; Q. Exoniensis Lodd. cat. ed. 1836). 

 Variat coftice magis suberoso, foliis variabilibus , nunc incisis, nunc 

 crispis, de quibus egregie scripsit Loudbn II. cc. Folia sub temperata 

 hyeme Angliae viridia perstant et vere solum cadunt. Squamae cupulae 

 interdum ovatae laxe ereotae (Q. Cerfis Lucumbeana, in Loud. enc. 

 f. 1562), hybriditatem firmantes. (v. s. ex horto Mill. in h, 'Webk) 



** Sempervirentes. 



A. GerOntogtce (1). 



80. Q. PSEupOsuBER (Santi viag. Tosc. 1 p. 156 t. 3)', ebrtiee suberoso, ramis 

 subfastigiatis, pube fafnulorum et fbliofum bfevissima steliata, foliis e basi 

 obtusa vel acuta ovatis oblongisve dentibus erenisve mucronatis supra sparsim 

 subtus crebre et albide pubescentibus, perigonio maso. campanulato 6-fido 

 extus piloso lobis ovatis, antheris pilosis nune (rarius) glabris, fructibus 

 breviter pedunculatis vel subsessilibus , cupnia nunc hemisphaerica nunc 

 obovoideo-turbinata, squamis cinereo-pubescentibus , inf. ovato-lanceolatis 

 demum patentibus,madiis lineari-Ianceolatis demum reflexis, supremis anguste 

 linearibus diu erectis demum patentibus vel reflexis, glande cupula duplo ssepius 

 longiore. ; 5 In sylvis Algeriae qrientalis (Cosson! infra cit.), in Sicilia (Guss. ! 

 infra cit.), Calabrii (Ten. fl. nap. 5 p. 2^7), circa Romam in sylva Macchia di 

 Mattei (h.Webb! 1852), in Hetruriae sylva Arcidosso (SantijWebb !), circa Vero- 

 nam (Bertol. fl. it. 10 p. 210), in Istria (unica arbore cogn.Kotschy Eich. t. 35), 

 prope Sarzanam (id.) et rarissima prope Grasse in Galloprovincia (Duval et Gay 

 in Bull. soc. bot. Kr. 1859, p. 445 et 447) etFrejus (h. Deless. !).— Curt Spreng. 

 antiquit. bot. t. 1 (Santio mutuata), Nouv. Duham. 7, p. 174 t. 48 f. 2. Nees 

 pl. offic. suppl. ic. sine mim. Kotschy! Eich. t. 35. Q. Tufneri hort. par.! 

 arbor veteris scholae, extra locum prop. Quercuum, nec altera de qua confer ad 

 Q. Lusitanicam var. brevicupulutam, monente cl. Gay). Q. crenata Lam. dict. 1 

 p. 724? (omnino dubia). Q. Fontanesii Guss. ! in h. DC. (ex specimine fructu 

 imperfecto globoso, ut in fig. dextra iconis Kotschyi), ind. sem. horti Bocc. 

 2825, syn. fl. sic. p. 605. Q. castanesefolia Cosson! exs. Gay! in Bull. soc. 

 bot. Fr. 8 p. 422 (sed in lit. 1862 sententiam ipse correxit.j. Suber mediocre 

 non utile. Folia post frondescentiam novam cadiva (an semper?), 2 f-3 poll. 

 longa, 1-j poll. lata, petiolo 2-6 lin. longo, subtus incana, mucronibus den- 

 tium rare deficientibus. Stipulae auguste lineares,- pubescentes, petiolo bre- 

 viores. Amenta maso. numerosa, 2 poll. longa. Perigonium lineam longum, 

 lobis obtusiusculis. Antherae exsertse; in specim. Santi interdum glabrae. 

 Bracteae lineares, angustee, perigonio sublongiores. Flores femine'i secus pe- 

 dunculum 1-6 lin. longum sparsi, apioe approximati. Bracteae cuique flori tres, 

 lineari-lanceolatae , extus pubescentes, exteriore majore florem superante. 

 Stigmata 3-5, linearia, reflexa. Fructus pauci. Cupula 6-12 lin. longa, 7-12 lip. 

 Iata, squamis infer. 1-2 lin., mediis et super. 3-4 lin. longis, angustis. Qvula 

 abortiva infera, uno (an semper?) versus mediam partem seminis translato 

 (ex paucis fr. obs.). In speciminibus h. Webb (ex eadem sylva ubi Santi de- 

 texit) cupula pollicem longa, apice frequenter fissa, glandem ultra medium 

 tegens, squamis dissitis (magis quam in ic. Santii et aliis specim. obs.), su- 

 premis erectis, mediis reflexis. Squamae diu ovato-lanceolatse , tarde secundo 

 anno elongatae, ut in Q. Cerri, angustiores quam in Q. castaneaefolia (qua- 

 cum arbor algeriensis nuper confusa). Mgve floribus masc. et fructu a 

 Q. Cerri distinguitur, sed folia non profunde lobata, subtus incana, squamae 

 floris feminei breviores, fructus maturi magis regulariter reflexi , duratio fo- 

 liorum longior. (v. s. e Roma florif., ex Hetruria fructif.) 



(}, Gussonei, foliis obtuse lobatis, lobis vix mucronatis, fructu majore. J In 

 Siciliee nemoribus demissis. Q. haliphleos Guss. ! syn. fl. sic. ed. 2 v. 2 



(1) Folia in prioribus numerosioribus vere post frondescentiam cadiva, in ul- 

 timis magis persistentia. Squamae cupulae frequenter elongatae et patentes vel 

 reflexae. 



