﻿60 DICOTYL. seu EXOGENiE. quercus, 



116. Q. mbra (Linn. sp. p. 1413), ramis junioribus glabriusculis, foliis longe 

 petiolatis e basi acuta vel saepius ohtusa ellipticis oblongisve grosse lobato- 

 pinnatifidis lobis ovato-acutis vel acuminatis apice et passim margine subulato- 

 dentatis junioribus utrinque pilis stellatis minimis caducis pubescentibus, 

 adultisglabris, amentis pilosis, bracteis fugacibus (nullisve?), perigonio sessili 

 vel brevissime pedicellato 4-5-lobo, lobis ovatis obtusis pilosis, antheris 4-5 gla- 

 bris, fructibus subsessilibus solitariis geminisve, cupula late cupuliformi de- 

 pressa fere scutiformi vix stipitata squamis adpressis ovatis glabrescentibus 

 glande ellipsoidea valde exserta. $ In America sept. a Georgia (Michx) et 

 Texas (Lindh. 333 in h. Engelm.f ad Lacum Huron et Saskatshawan (Hook. 

 fl. box. am. 2, p. 158), a mari Atlantico ad Iowa (Coop. 1. c.) et Missouri 

 (Engelm !) — Wangenh. Forst. f. 7 (fructu male fig.), Michx Chen. t. 35 et 36, 

 Michx f.! arb. am. 2, p. 126. t. 26, Emers. rep. trees Mass. p. 148, t. 10, Brendei 

 oaks Illin. t. 9. Q. coccinea var.? rubra Spach veg. phan. 11, p. 165. Q. nigra 

 Rugel pl. exs. Carol: in h. Boiss.! (non L.). Species non foliis, sed cupula de- 

 pressa ab affinibus distincta, unde tab. Catesby et Pluk. fructu non delineato 

 aut male del. non citandae. Petioli l-2-pol)ic, limbi saepius 3-4-polI. longi, 

 1-2 poll. lati, autumno.rubri. Cupula 9-12 lin. lata, 3-4 lin. ajta, in pedun- 

 culo nunc sessilis nunc in stipitem squamosum lineam longum abrupte basi 

 angustata, minime conica. Specimen possideo a cl. Gray comm. ubi cupulae 

 geminae adsunt, una stipitata , altera vix ac ne vix attenuata. Folia adulta saepe 

 tomentum subtus in axillis nervorum retinent, ut in Q. palustri. (v. s.) 



fj, runcinata, fructu minore, cupula basi breviter subturbinata vel rarius 

 convexa. $ Unica arborprope Saint-Louis, in solo pingui, cum Q. rubra, 

 palustri, imbricaria mixta (Engelm.!), Folia omnino Q. rubrae. Cupula 

 7-8 lin. lata, 3 lin. alta, magnitudine ideo et forma basis ad Q. palustrem 

 potius quam Q. rabram accedens. An hybrida? ex Engelm. Specimen 

 nuper misit cl. Engelm. quod a vulgari Q. rubra non distinguere possum. 

 (v. s.) 



117. Q. palustris (Du Roi Harbk. Baumz. 2, p. 268, t. 5, f. 4, ubi fol. solum), 

 ramis junioribus glabriusculis, foliis longe petiolatis e basi acuta vel obtusJ 

 ellipticis oblongisve profunde lobato - pinnatifidis vel rarius grosse lobato- 

 subpinnatis lobis ovato-acutis vel acuminatis apice et passim margine subu- 

 lato-dentatis, junioribus utrinque pilis stellatis minimis caducis pubescenti- 

 bus, adultis glabris utrinque virentibus, amentis pilosis, bracteis fugacibus 

 (nullis?), perigonii sessilis lobis 4-5 ovatis obtusis pilosis, antheris 4-5 gla- 

 bris, fructibus subsessilibus solitariis geminisve , cupula late cupuliformi fere 

 scutiformi in stipitem brevem squamosum basi saepius angustata squamis 

 adpressis ovatis glabrescentibus , glande ellipsoidea multo breviore. j5 ^ n P a_ 

 lustribus Americae sept. a Massachusetts (Michx f., deest tamen in Emers. 

 rep. trees Mass.), Ohio et .Missouri (Engelm!), ad Texas (Cooper in Smiths. 

 rep. 1858, p: 255) et Georgias montes (ld.) , aut solum usque ad Virgi- 

 niam (Michx p. et f.). — Michx Chen. t. 33 et 34, Michx f. arb. Am. 2, 

 p. 123, t. 25, Brendel oaks Illin. t. 10. Q. rubra ramosissima Marshall arb. 

 Am. p. 1-94. Q. rubra dissecta Lam. Dict. 1, p, 721. Ex herbariis varietatem 

 Q. rubrae fructu minore , foliis plerumque magis dissectis dixerim , sed om- 

 nes fere auctores americani distinxerunt et rami interiores intricati, infe- 

 riores pendentes, folia saepius minora et utrinque virentia habitum diversum 

 ex Michx. f. prabent. Diversitas folior. in eadem arbore (ut.in Q. rubra) 

 maxima (h. Engelm.!). Cupulae 6-8 lin. longae, 2-3 lin. altae, forma fere Q. 

 rubrae, stipite raro deficiente, magis conico, ubi adest. Cl. Engelm. mecum 

 comm. cupulas 10 lin. latas basi convexas non stipitatas, ideo Q. rubrae, ex 

 arbore quam foliis Q. palustris dicit. (v. s.) 



118. Q. Georguna (A. Curtis in Amer. journ. 1849, p. 408, et bot. Zeit. 1850,' 

 p. 530), humilis, ramis junioribus glabris, foliis plerumque longe petiolatis e 

 basi cuneata oblongis saepius pinnatifidis rarius sinuato - lobatis lobis 5 vel 

 rarius 3 ovato-vel triangulari - acutis apice subulatis, junioribus supra.... 

 subtus tomento stellato caduco pubescentibus, adultis supra lucidis glaber- 

 rimis subtus ad axillas nervorum diu tomentosis, amentis. . . . fructibus pedun- 

 culo Tjrevissimo fnsertis solitariis geminisve, cupula hemisphasrica non stipi- 



