﻿220 DICOTYL. seu EXOGENtE. salix. 



utrinque, costa forsan excepta, glaberrima et dilute viridia, adulta 2-3 

 pollices longa, vix pollicem lata', lanceolata, acuminata, supra obscure 

 viridia, subtus pallidiora vel etiam opace glaucescentia, margine inasqua- 

 liter serrata vel undulata, pirum firma. Amenta masc. subcosetanea, 

 erecta, anguste cylindracea, pollicaria; feminea longius pedunculata, et 

 foliis sat evolutis sed paucis suffulta, etiam pollicaria et 2 lin. crassa; 

 capsulae viridulae, vix lineam longae , pedicello, stylo^et stigmatibus 

 rufescentibus. Habitu cum S. hastata et nigricante etiam quodammodo 

 congruens vix a S. Silesiaca specie distinguenda ; ab ea habet folia 

 tenuia, pellucida, concolora, amenta gracilia et capsulas longe pedicella- 

 tas, sed differt : amenlis pedunculatis subserotinis foliis evidentionbus 

 suffultis, capsulis brevius pedicellatis et stylo evidentiori. 



36. S. aurita (L. sp> pl. 1446), amentis sessilibus bracteis vel foliis minutis suf- 

 fultis, masculis ovatis, femineis breviter et anguste cylindraceis densifloris 

 obtusis, squamis ferrugineis apice infuscatis tenuiter pilosis, capsulis elon- 

 gato-conicis albo-tomentosis (vel glabriusculis) pedicellatis, pedicello nec- 

 tarium ter quaterve superante, stylo nullo (vel brevissimo), stigmatibus bre- 

 vibus crassis erecto-patulis, foliis obovato-oblongis vel lingulato-lanceolatis 

 recurvato-apiculatis undulato-crenatis rugosis vulgo tenuibus supra obscure 

 viridibus vel incanis subtus glaucis tomentoso-hirtisnervis prominentibus reti- 

 culato-scruposis, stipulis reniformibns, gemmis et ramulis glabris saepius ru- 

 fescentibus. 5 In'pratis et sylvis uliginosis , paludibus, etc. per omnem Europam, 

 usque in Lapponiam inferiorem , in Sibiria altaica fsec. Ledeb.), uralensiet 

 adTanyp etJamau-tau (Bunge), etiam in Persia boreali ad Asterabad (Buhse) 

 sed verosim. S. cinerea. — Willd. sp. pl. 4. p. 700; Koeh Gomment. p. 38; Fr. 

 Mant. 1. p. 55;Wimm.Sal. europ. p. 51; Anders. Sal. Monogr. p. 69; Wablhg. 

 Suec. n. 1138; LangeDansk. ff ed. 2. p. 661; Koch Synops. ed. 2. p. 750; 

 Wimm. fl. v. Schles ed. 3. p. 186; Kern. Weid. Oestr. 1, c. p. 13; Hartig 

 Forstl. Cult. p. 402;Godr. etGren. fl. fr. 3. p. 136; Gaud. fl. helv. 6. p. 245; 

 Hook. et Arn. brit. fl. ed. 7. p. 404; Lange et Willk. fl hisp. p. 229; Bunge 

 Reliqu. Lehmann. 1. c. p. 497. S. uliginosa Willd. Enum. pl. h. berol. 2. 

 p. 1007. S. rugosa Ser Exs. p. 18. S. ulmifolia Vill. Delph. 3. p. 776. S. 

 Iserana Preslfl. cech. etReichb. fl. excurs. (forma pusilla depressa exWimm) 

 S. mollis , S. spireasfolia, S. cinDamomea, S. cinerea Schleicher Exsicc. — 

 Icones : Hoffm. Sal. t. 5. f. 3. t. 22. f. 1; E. B. t. 1487; Reichb. icon. 1220;. Sal. 

 Wob.t. 124;Hartigl. c.t. 39; Anders. I. c. f. 43; — Exsicc. : Ehrh. arb. n. 39; 

 Ser. Exsicc. 5, 37, 101, 102 (?), 103; Kr. H. N. 7. 60; Wimm. Hb. Sal. n. 25; 

 Kerner Hb. Sal. 166-171; Billot n. 848, 928. — Sal. capreae maxime affinis 

 ab ea ssepe difficillime distinguitur. Est tamen frutex vulgo non altus, ramis 

 gracilioribus divaricatis, junioribus rufescentibus, saepius glabris, foliis bre- 

 vibus vix 2 poll. longioribus, typice late et breviter obovatis apice brevissime 

 acuminatis, basi valde angustatis, tenuibus . junioribus eximie rufescenlibus, 

 rugosis et crispis, amentis hreviorihus et angustioribus, capsulis brevius pedi- 

 cellatis- vix lanatis sed adpresse sericeis. A S. cinerea dignoscitur ramis et 

 gemmis glabrescentibus, foliis laetius viridibus et valde rugosis, capsulis 

 magis albo-sericeis vel rarissimfi glabrescentibus. Stipulae in hac minus de- 

 ficiunt, plerumque magnae, undulatae, saepe crispae. — Quoad folia maxime 

 ludit, e latitudine permagnaad formas angustissimas, apice rotundatavel sat 

 longe acuminata, glaberrima, viridia vel dense incano-tomentosa, majora (us- 

 que ad 3 pollices longa, supra medium 2 poll. lata), et minora (vix pollicem 

 longa et semipollicem latal, margine integra seu crispato-serrata. Has prffi- 

 cipue sequenti modo disponenias censeo : 

 it, nemorosa (Fr. Bot. Not. 1840. p. 187), frutex sat altus, fere arbuscula, 

 ramis saepe strictis, foliis obovatis vel rhombeo-subrotundis scruposo-ru- 

 gosis, stipulis magnis, amentis fere pollice longioribus. Ad S. Capream 

 p>\tissimumvergens. Variat: 1° virescens, foliistenuibusutrinqueirindibus 

 fere glabratis nunc margine subintegris nunc crispato-undulatis, stipulis 

 magnis. Haec praecipue locis silvaticis. — 2° cinerascens, foliis rigidioribus 

 supra plus minus opacis subtus evidentius canescentibus margine saepius 

 integris, stipulis interdum nullis vel parvis. Hab. in locis minus aquosis. 

 p, uliginosa, frulex mediocris, ramis undique divaricatis, foliis plus minus 



