﻿salix. SALICINEiE (auctor ANDERSSON). 237 



catis irregularibus elevatis distinctelineata, supra opace grisea, demum ri- 

 gida. Anienta in. ramulis dense conferta, initio fere globosa, 2-3 lin. longa, 

 antheris initio rubicundis demum flavis, capsulis vix lineam iongis, stylo ob- 

 soleto et stigmatibus fusco-piceis. Quoo in Europa S. repehs haec omnium 

 humillima Salix in regionibus Americae boralis, ubi nulli nisi S. humili affi- 

 nis, ad quam foliis glabratis proxime accedit ita ut vix distinctas diceres 

 has species duas, ab ea non recedens nisi foliis saepissime angustioribus 

 et brevioribus densius griseo-toinentosis, amentis et praecipue capsulis bre- 

 vioribus. (v.s.) 



a, glabrata, foliis elongatis acutis basi longius attenuatis supra glabratis 

 subtus tomento vix ullo obductis sed intense glaucis. 



p, nivea, foliis brevioribus subcorrugato-undulatis supra tomento tenui 

 griseis subtus densissime et sublucide nivea. 



53. S. repens (L. sp. 1447), amentis subsessilibus fructiferis ovali-cylindricis 

 breviter pedunculatis et foliis parvis suffultis, squamis spathulatis apice sae- 

 pius infuscatis pilosis, antheris effloratis nigrescentibus, capsulis ex ovata 

 basi lahceolatis tomentosis glabrisve distincte pedicellatis, pedicello nectarium 

 bis terve superante, stylo brevi, stigmatibus ovatis integris v. bifidis, foliis 

 ovalibus ellipticis lanceolatis vel sublinearibus apice subobliquo margine 

 saepius recurvato integris vel remote-serrulatis supra lucidis elevato-nervosis 

 subtusplerumque sericeis velsaepeutrinque subcaesiis, stipulisobsoletis. 5 $In 

 pratis et pascuis uliginosis per totam Europam borealem et mediam praeser- 

 tim occidentalem, ab Hispania et Tyroli italico usque in Bothniam. Ex Sibiria 

 uralensi altaica et Baikalensi et Dauria etiam indicatur (sed dubia, utpote 

 ibi verosimiliter S. rosmarinifolia). Ex Asia minori specimina a Wiedemann 

 lectavidi. — Linn. suec. n. 896; LangeDansk fl.ed. 2. p. 664; Fr. Mant. 1. 65; 

 Koch Comment. p. 47, Synops. ed. 2. p. 757; Host Sal. p. 16; Kern. Weid. 

 Oestr. p. 268; Wimm. fl. v. Schles. ed. 3. p. 19, Sal. europ. p. 117; Anders. 

 Sal. monogr. p. 113; Smith fl. brit. 3. p. 1061; Godr. et Gren. fl. et Fr. 3. 

 p. 137 ; Gaud. fl. helv. 6. p. 233; Bertol. fl.it. 10. p. 326 ; Willk. et Lange 

 fl. hisp. p. 230; Ledeb. fl. ross. 3. p. 614; MaximoviU fl. amur. 1. c. 

 p. 245; Bunge Reliqu. Lehm. 1. c. p. 497; Willd. sp. pl. 4. 693; Hartig Korstl. 

 Cult. fi. p. 412. S. fuscaLinn. suec, n. 897; Wahlenbg. fl. suec. n. 1140, Sm. 

 fl. brit. 3. 1060, E. B. 1960; Hook. et Arn. il. brit. ed. 7. p. 399; HofTm. Sal. 

 15. t. 28, 29; Willd. sp. pl. 4. 694. S. incubacea L. suec. n. 895 (?); Sm. E. B. 

 Suppl. t. 2600. S. arenaria Linn. it. gotl. 206, suec. n. 351. S. depressa Hoffm. 

 Deutsch. fl.2p. 265; DC. fl. fr. 5. 346; Ser. Ess. p. 9, Exsicc. n. 61, 62. S. ar- 

 gentea Sm. brit. 3. 1059, E. B. 1. 1364 ; Gaud. helv. 6. p. 236 ; HartigForstl. Cult. 

 p. 412. S. polymorpha Ehrh. arb. n. 49; Ser. Exsicc. n. 11, 36. S. prostrata 

 Sm. Rees Cyclop. h. 98, E. B. t. 1959. S. parvifolia Sm. in Rees Encycl. 

 n. 102; E. B. t. 1961. - S. foatida Sm. E. Fl. 4. p. 208. S. adsceudens Sm. 

 1. c. n. 103; E. B. 1962. S. rostrata Thuill. fl. paris. 516. S. decumbens Forbes 

 Wob. n 88. S.versicolorHort. Wob.n. 77.— Icones :E.B. 183,588, 1059, 1364, 

 1959, 1960, 2600; Reich. 1239, 1240, 1241, 1243; Fl. D. 2489; Host t. 53; Sal. 

 Wob. t. 77-84, 88; Anders. 1. c. f. 64.— hxsicc. : Ehrh. arbor. n. 49; Fr. H. N. 6. 

 55; Reichb. n. 1239. Bill. 1959; Wimm. n. 13; Ser. n. 35, 36, 61-63, 66, 92, 

 93, 106, 107. Species ut S. nigricans omnium maxime polymorpha ita ut 

 specimina potius quam formae saepe ab auctoribus variis sub nominibus pro- 

 posita. Est enim : 1° Frutex 2-5-pedalis ; vel 2° Fruticulus 2-3-pollicaris. In 

 hisce duobus adsunt : o, foliislanceolatislinearibus, quae iterum Ieiocarpae vel 

 sericocarpae; b, fol. oblongo-ovalibus, quae leiocarpae vel sericocarpae ; c, fol. 

 ovali-orbiculatis, quae aut leiocarpae aut sericocarpae. — Ab omnibus iterum 

 obveniunt modmcationes foliis utrinque glaberrimis, supra obscure viridibus 

 subtus puberulis, tomentosis vel sericeis, vel utrinque dense tomentosis, de 

 quibus et aiiis conf. ad monographiam, p. 114. 



p, rosmarinifolia (S: rosmarinifolia L. sp. pl. 1448), amenlis sessilibus,fruc- 

 tiferis subglobosis subdensiflons breviter pedunculatis et foliis paucis 

 parvisque suffultis, squamis oboyatis atris pilosis, capsulis ex ovata basi 

 lanceolatis aeutis tomentosis pedicellatis , pedicello nectarium bis terve 

 superante, stylo brevi subobsoleto, stigmatibus plerumque bifidis divari- 



