﻿242 DICOTYL. seu EXOGENvE.. salix. 



Willd. sp. pl. 4. 691; Koch synops. ed. 1. 653. S. Weigeliana Willd. sp. pl. 4. 

 678; Wimm. europ. p. 26. S. formosa Willd. 1. c. p. 680? S. radicans Sm. in 

 E. B. t. 2700:''Willd. 1. c. p. 676. S. laurinea Loisel. gall. 2. p. 343 (ex 

 Gren.). S. Dicksoniana Sm. K. B. t. 1390. S. phyllireifolia Borr. E. B. 2660. 

 S. tenuifolia Sm. E. B. 2186? S. Davalliana Sm. E. B. 2701. S. Borreriana Sm. 

 E. B. 2619. S. tenuior Borr. E. B. 2650. S. propinqua Borr. E. B. 2729. S. 

 nitens Anders. E. B. 2655. S. Wulfeniana Sal. wob. n. 42. S. patens Sal. 

 wob. n. 39. — kones : Anders. Sal. lapp. f. 9, Sal. Mon. f. 70. Sal. wob. 38. 

 39. 44-47, 50-52. Hartig. t. 110. (359). Reichb. 2001. 2002. — Exsicc: 

 Fr. H. n. 3. 54. Wimm. H. Sal. n. 4, Coll. n. 87. Reichb. 1629. 1630. Kern. n. 6. 

 Sal. n.89. Frutex elegantissimus, usquead 10-pedalis, ramis fusco-piceisvelru- 

 bellis, nitidissimis, divaricatis. Folia lanceolata, supra medium sublatiora, basi 

 apiceque attenuata, margine obsolete crenulato-serrata, 2-4 poll. longa, 

 f-1 poll. lata, supra nitide viridia, subtus intense glaucescentia, unde, vento 

 agitata, pulcherrimum reddunt spectaculum, prima juventute pilis adpressis 

 rectis subhirsuta, demum glaberrima rigida, marcescentia brunnea. Amenta 

 masc. aurea,- omnium congenerum maxime pr8ecocia, antheris flavis; feminea 

 cylindrica obtusa. Capsulse argenleo-hirsutae minores glabratae, majores, 

 brunneo-testacese. Ex ea forma typica mirum in modum ludit hzec species 

 praecipue alpina. In regionibus inferioribus fruticem format sat altum, valde 

 diffusum, foliis tenuioribus subtus minus glaucis, amentis crassioribus 

 magisque rarifloris, capsulis demum majoribus saepius glabris stylo longiori 

 rostiatis ad S. nigricantem evidenter transiens. Hffic potissimum est S. ma- 

 jalis Wahlenbg. Fl. lapp. n, 483, in Fl. suec. p. 668 etiam S. nigricanti subjuncta 

 et cum ea confusa (immerito S. hastata-Weigeliana a Wimmero Sal. europ. 

 p. 218 appellata, copiose enim viget ubi nullum S. hastatae vestigium!).For- 

 san etiam S. tenuifolia Sm. brit. 1052. et Fr. Bot. Not. 1 840. Suis autem locis 

 in subsylvaticis et alpibus humilior fit, foliis eximie varians, quse modifiea- 

 tiones ad sequentes potissimum referri possunt : 1° latifolia, foliis obovato- 

 ovalibus latitudine duplo triplove longioribus. Variat fol. integris v. serratis, 

 parvis et magnis, discoloribus v. concoloribus, capsula pubescente v. glabra, 

 statura humili v. elata. — 2° angustifolia , , foliis lanceolatis vel lingulato- 

 obovatis. Variat ut, latifolia. In Alpibus demum quum altius adscendit (sed vix 

 supra terminum Betularum existit) adhuc humilior fit, folia minora et angus- 

 tiora, amenta magis serotina, squamas dilutiores et capsulas suhsessiles. 

 Itaque in regionibus inferioribus difficillime a S. nigricante distinguitur, 

 nisi ramis tenuioribus minus divaricato-intricatis, foliis firmioribus, rarius 

 supra in costa albo-hirsuta lineatis, subtus evidentius discoloribus, basi ple- 

 rumque attenuatis, amentis valde praecocibus, foliis fuicratis, densifloris, 

 capsulis rarius rostrato-attenuatis, pedicello et stylo breviori — et in regio 

 nibus editioribus alpium in S. arbusculam abit, qua? tamen typice differt : 

 foliis minoribus oblongo-Ianceolatis, amentis subserotinis foljato-peduncula- 

 tis, squamis obtusis fulvis glabrescentibus et capsulis sessilibus stylo saepe 

 bifido. Quomodo formse, quas hanc in Asia orientali et America septentrionali 

 repraesentant (ut S. phylicoides, S. chlorophylla, S. macrostachya, S. ful- 

 crata etc), ab ea differunt sub sequentibus exposui. Salici phylicifoliaj ut 

 formas suis Iocis huic analogae forsitan subjungendte sunt : 



p, Hegetschweileri (Anders. monogr. p. 135; S. Hegetschweileri Heer in 

 Hegetseh. Fl. Schweitz p. 963), amentis subcoaatanis demum peduncu- 

 latis arrecto-incurvis cylindraceis haud densifloris, pedunculo foliis 

 paucis instructo, squamis lanceolatis pallidis apicem versus obscurioribus 

 tenuiterpilosis, capsulis conico-rostraiis (plusminus) sericeis pedicellatis, 

 pedicello nectarium duplo triplove superante, stylo elongato, stigmatibus 

 bipartitis vel subintegris, foliis ovalibusvel oblongo-obovatis glaberrimis 

 obsolete crenulatis subtus sat intense glaucis supra lucide viridibusprimo 

 tenuibus demum rigidis, stipulis semicordatis petiolum itingum haud 

 sequantibus. In Helvetia : Valesia ad Rhonegletscher , Urserenthal et 

 Samaden in Engadin (Heer). — Koch synops. ed. 2. p. 75?; Wimin. Hb. 

 Sal. n. 70-, Sal. europ. p. 220. S. phylicifolia-hastata. Wimm. Dentschr. 

 1853. p. 168. Haec forma, quam Heer forsitan a S. nigrican^te et S. 

 hastaita, sedWimmer a S. phylicifolia et S. hastata procreatam credunt, 



