﻿salix. SALICINEiE (auctor andersson). 249 



subsessilibus, stylo elongato, stigmatibus bifidis, foliis elongatis oblongis 

 utrinque angustatis apice basique acutis remote serrulatis deniqwe supra 

 glabris subtus glaucis et ad coslam parce puberulis. Hab. ad sinum Ujakon, 

 reg. Ochotensis. Speciminibus nullis a me visis diagnosin auctoris hic 

 transcripsi, cui addit Trautvetter I. c. « specimina crassa, quod ad 

 amenta feminea attinet, congruunt cum S. arbuscula, nisi quod in iis amenta 

 longius pedunculata, folia elongata. j> 



69. S. Udensis (Trautv. in Middend. Reise I. 2. 3. p. 81), amentis sessilibus foliis 

 2 caducis suffultis, squamis apice plerumque nigris lanatis persistentibus, 

 capsulis eericeis breviter pedicellatis, pedicello nectarium vixduplo superante, 

 stylo mediocri, stigmatibus linearibus elongatis integris, foliis (nondum pror- 

 sus evolutis) oblongis apice basique acutis integerrimis utrinque viridibus mox 

 glabris, ramis novellis subsericeo-pubescentibus. 5 Prope Udskoi Sibiriae 

 orientalis reg. Ochotensis (Exped.Midd.). Frutex altior. Rami adultiores fusci. 

 Folia 1-1 ^ poll. longa, basi apiceque angustata, juniora sericea mox glabra. 

 Amenta minuta; squamae fuscae. Capsulae lineam longaB. Habitu fortassis pro- 

 xime accedit ad formas quasdam S. phylicifoliae, quae tamen foliis subtus 

 glaucis plerumque serratis, ovariis longius pedicellatis, stigmatibus bifidis fa- 

 cillime ab hac distinguuntur (Trautv.). A me haud visa est. 



X S. latifolia (Forbes Sal. wob. n. 118), amentis subpraecocibus ovato-elon- 

 gatis crassis subdensifloris patulo-divergentibus bracteis vel foliis parvis suf- 

 fuitis demum subrarifloris, squamis linearibus vel oblongo-obovatis nigii- 

 cantibus pilosis, capsulis e basi crasse ovata conicis majusculis tomento albo 

 fiavicantibus divergentibus, pedicello nectarium4-6 superante, stylo evidente, 

 stigmatibus subeonniventibus saepe bifidis laciniis cylindraceis, foliis elon- 

 gato-obovatis vel anguste obovatis breviter acuminatis plerumque sursum ser- 

 rulato-crenulatis crassissime coriaceis supra puberulis sordide virentibus 

 subtus glauco-canis in venis prominentibus molliter pilosis, stipulis oblique 

 cordatis breviter acuminatis. In Lapponia subalpina et Ostrogothia Sueciae 

 mediae (Ipse),M.D. Badehsi prope Pfohren (Brunner) et prope Tilsitt (D. Hei- 

 denreich). S. Badensis Doll fl. v. Bad. p. 819. S. nigricans capraeformisLaestad. 

 in sched. p. p. S. caprea-nigricans (Brunner) Wimm. Sal. europ. p. 226. — 

 Exsicc. Wimm. et Krause Hb. Sal. n. 139. Coll. n. 79. Habitu et characteii- 

 bus inter S. nigricantem et S. Capraeam prorsus media. A priori habet folia 

 exsiccatione sat facile nigricantia marginata, amenta laxiuscula et rariflora, 

 capsulas aculas stylo evidente rostratas, a S. Caprea folia coriacea utrinque 

 dense tomentosa latiuscula, amenta crassissima capsulas sublineares longis- 

 sime pedicellatas. Adsunt autem specimina de quibus haesitandum est utrum 

 ad unam alteramve merito afferantur. (v. s.) 



XX S. puberula (D6U Fl. v. Bad. p. 518), amentis subpraecocibus breviuscu- 

 lis oblongis patulis densifioris bracteis paucis suffultis demum sublaxifloris, 

 squamis lingulato-lanceolatis basi fuscescentibus apice nigricantibus parce 

 pilosis , capsulis anguste conicis cinereo-incanis pubescenti-tomentosis , 

 pedicello nectarium triplo quadruplove superante, stylo mediocri, stigmatibus 

 subintegris conniventibus, foliis obovato-oblongis vel ovalibus brevissime 

 apiculatis basi rotundatis supra incano-virescentibus" subtus incano-glauces- 

 centibus evidenter reticulato-ramulosis et pilis densioribus subtomentosis 

 integris vel runcinato-crenulatis, stipulis reniformi-lunatis obscure tomen- 

 tosis. Hab. in Suecia boreali (in Bottnia)? in Helvetia (Schleich.), in M. D. 

 Badensi inter Pfohren et Neudingen (Brunner) et an Schutzenplatze prope 

 Tilsit (Dr. Heidenreich) . S. Vaudensis (Scbl.) Forbes in Sal. Wob. n. U" 

 (non Kern.) S. nigricans-cinerea Wimm. Denkschr. 1853. p. 169. S. cinerea- 

 nigricans Wimm. Sal. europ. p. 227. — Icones : Sal. Wob. t. 117. — Ex- 

 sicc. : Wimm. Coll. Sal. n. 74 (S. nigricans?) Priori S. latifolias subsimilis, 

 sed primo obtutu foliorum figura et colore distinguuntur; huic enimgermina 

 haud cinerea sed flavicanti-alba multo crassiora, pili crassiores breviores 

 latiores spissi in pedunculis crassis, folia novella multo latiora ovali-subro- 

 tunda (Wimm.). Tres modificationes descripsit Wimmer 

 a, puberula, foliis lanceolato-oblongis, acutis subtus subvirescehtibus, cap- 

 sulis stylo longo, stigmatibus divergentibus rostratis. 



