﻿CYCADACEjE (auctor ALPH. DC.). 523 



rumque mediocres Vel humiles, nunc etiam trunco minimo 

 hypogseo; habitu Palmarum,necnon Filicum arborescentium ; 

 olim in Europa, a tempore devonico ad cretaceum vigentes , 

 nunc solum in regionibus tropicis et subtropicis sparsae ; spe- 

 cierum area geographica acte limitata, generibus etiam, uno 

 excepto, in parte unica orbis crescentes. Truncus vel caudex 

 vulgo indivisus, ex apice vegetans atque Vestigiis foliorum 

 diu asperatus et cicatrisatus ; ligno in circuitu accrescente, 

 stratis raro distinctis nec unquam anno unico respondentibus ; 

 medulla copiosa, amylo farcta, in pluribus fibris lignosis per- 

 cursa. Perulse imbricatae (fdlia imperfecta) ovatae vel ovato- 

 acuminatae, exteriorem partem gemmae constituentes , in sin- 

 gula innovatione externe itefalae. Folia perfecta - perulas in 

 evolutione sequentia, cum hisce per series continuas (altioris 

 numeri, ut §£, ff, etc. ex Eichlero) disposita, persistentia , 

 stipulis orbata, petiolata, pinnati-rarius bipinnatisecta vel 

 pinnaticomposita , segmentis vel (propter nasim articula- 

 tam) foliolis in eodem folio plerumque alternis vel oppositis, 

 mediis majoribus, nervatione in singulo genere constante, 

 nempe nervo centrali unico, vel nervis subparallelis pluribus 

 passim bifurcatis, vel (rarius) nervo centrali aliisque latera- 

 libus bifurcatis penninerviis ; vernatione rhachidis recta vel 

 inflexa vel circinatim involuta, segmentis foliolisve recte im- 

 bricatis vel circinatis, nunc secus nervum centralem plicatis. 

 Strqbili saspius pedunculati, cylindrici vel ovoidei; mares 

 solitarii vel plures, in gemma non centrales ; feminei solitarii, 

 interdum vere centrales et tunc vegetatio per axim ulterius 

 progreditur (de quo conf. ad insignes Rheedii icones,v. 3, 

 t. 19 et 20). 



Quibus causis theoriam ill. Brown de ovulis nudis admisi 

 jam supra (p. 346) enunciavi, argumentum vero in Gycadaceis 

 praecipuum nunc, preeeuntibus cel. v. Mohl, Eichler, aliisque, 

 premere oportet. Hoc est in vera natura organi cui insident 

 corpora nunc ovaria nunc ovula dicta. Manifestum apparet in 

 Cycade spadices fructiferos medium occupare quo ad formam, 

 inter folia omnino evoluta et squamas fructiferas, axi laterales, 

 aliarum Cycadacearum, firmatque dispositio vasorum ex ill. v. 

 Mohl (Verm. Schrjft. p. 207. 208) similis in spadice et in rha- 

 chide foliorum Cycadis. Nunc, folia evoluta in hoc ordine sunt 

 vere folia, eodem jure ac perulae iis juxtapositae. Immerito 

 enim cel. Link (Ausgew. Abbild. t. l.f. 1.2) perulas sub petiolis 

 foliorum figuravit, quas cl. Eichler (Pl. bras. 1. c), cl. Miquel 

 (in epist., nec olim in Monogr,) et recentius cL Carruthers (in 

 epist.), ex vivo, ad seriem ipsam foliorum pertinere viderunt. 

 Organa ideo, plus minus evoluta, sed omnia morphologice 

 folia in Cycadaceis vocanda, sunt : 1° perulee squamiformes 

 initio vegetationis plantee aut innovationum ; 2° folia petiolata, 

 frondosa ; 3° squamse interdum basi pedunculi videndae ; 4° spa- 



