﻿reseda. RESEDACEi© (auctor j. muixer). 563 



Joppen (Bov6 n. 4621), Berythum (Gaill.!). R. macrosperma t orientalis Mtill. 

 Arg. Monogr. Resed. p. 135. Caules vulgo infrapedales , interdum pedem 

 semel v. sesqui aequantes, nunc erecti, nunc e basi plus minus procumbente 

 adscendentes; inferne praeserlim valde ramosi, leviter angulosi, cum foliis et 

 inflorescentia papilloso-hirtelli. Tota casterum quoad caules, folia, flores et 

 capsulas valde similis R. macrospermse (R. mediae), etiamsi characteribus 

 praecedenti minus simili afflnior. Calycis laciniae demum modice, sed distincte 

 tamen accrescunt, florigeri 4-5 mm. longaa, fructigeri 6-8 mm. aequantes. Pe- 

 tala aliter divisa quam in R. medla. Semina tantum 2 mm. longa. A R. Phy- 

 teuma praesertim floribus brachypetalis etforma petalorum diversa. (v. s.) 



14. R. media (Lagasca Nov. gen, et spec. p, 17. n. 222, 1816), calycis, laciniis 

 sub fructu vix accrescentibus, petalis calycem circ. sequantibus, laciniis Iate- 

 ralibus petalorum ijuperiorum in lacinulas 5-8 lineari-spathulatas superne quam 

 basi latjpres divisis, filamentis sub antheris non latioribus , capsulis demum 

 pendulislpblongo-obovoideis acute 3-dentatis ore leviter contractis, seminibus 

 magnis, (t), © v. ^f. In Lusitaniaet Hispania meridionali variis locis (Linkl 

 Welwitsch n. 517 ! .Boiss.l Guthnick! Willkomm n. 5581). R. macrosperma 

 Reichenb. in Flora ratisb. 1830. 1. p. 130; Walpers Repert. vol. 2. p. 752. 

 Mull. Arg. Monogr. Resed. p. 133. t. 7, fig. 97, exclus. var. y. R. Phyteuma 

 Brot. Flor. lusit. vol. 2. p. 305 non L, R. difformis Moench Method. Suppl. 

 p. 22 ad hujus deformationetn spectare videtur et descript. ex parte certe in- 

 correcta. Caules e radice solitarii.v. sspius plures, erecti y. sajpius basi bre- 

 viter decumbentes , rigiduli v. saepius plus minusve flacciduli, parce ramosi, 

 foliosi, cum foliis undique pilis albis 1 mm. longis subhirsuti, Sfflpius pedem 

 dimidium sesqui aequantes. Folia 1^-5 cm. longa, 3-8 mm. lata, inferiora indi- 

 visa, lineari-v. lanceoiato-spathulata , obtusa, nunc obscurius nunc laetius v. 

 cinerascenti-viridia, margine v. etiam undique in pagina nunc parcius nunc 

 sparsius papittoso-scabrida v.-hirtella, oaulina ternatim v. etiam biternatim 

 secta^ v. hinc inde non divisa; lacinias laterales lineari-lanceolatae v. ovato- 

 lanceolata?, subacutae. Racemus floriger densus, demum modice elongatus 

 basique tum laxissimus. Bracteae 2 mm. lbngae, -} mm. lataa, lineari-lanceo- 

 latae, pedicellis florigeris duplo v. fere triplo breviores. Pedicelli sub fructu 

 nonnihil incrassati, circiter 5-6 mm. longi. Calycis laciniae 3-3 -j mm. longae, 

 superne J-£, inferne £ mm. latae, sub fructu 4 mm. attingentes, i. e. vix 

 distincte majores. Petala superiora 4-4^ mm.'longa; inferiorum lamina ad 

 laoiniam intermediam supenorum reducta et ad unguem minute appendicu- 

 lata. Disci hypogyni excentrici papillce apice capitato-clavataa, f mm. longitu- 

 dine atdngentes. Stamina circ. 21. Ovarium acute 3-dentatum. Ovula in 

 quaque placenta 7-10, biserialia. Capsulae 1{ cm. longas. Semina 2| mm. 

 longa, cfflterum ut in praecedentibus duabus. — Specimina culta ludunt 

 ovariis pro majore parte tetrameris, R. macrosperma (3 tetragyna Mttll. Arg. 

 I. c. p. 135, et spontanee occurrit foliorum lobo terminali iterum semel v. 

 bis ternato-secto, qualis preesertim in Hispania calidiore maritima occurrit, et 

 cui pertinet R. macrosperma S subpinnatisecta Milll. Arg. 1. c. p. 135, s. R. 

 Phyteuma p hirsuta Botss. Voy. p. 77. (v. s.) 



3° Anthera apertae"oblongat33. Petala calycem sesqui v. bis aequantia. Semina 

 2-2£ mm. longa. 



15. R. Phyteuma (L. Spec. pl. ed. 1. p. 449, 1753), calycis laciniis subfructu 

 ampliatis , petalis oalycem florigerum circ. sesqui v. fere bis aequantibus, Ia- 

 clniis lateralibus petalorum superiorum in lacinulas circ. 5 perahgustas 

 lineari-subspathulatas superne quam basi paulo tantum latiores divisis, fila- 

 mentis supra medium latioribus, oapsulis demum pendulis oblongo-obovoi- 

 deis breviter 3- dentatis ore parum constrictis, seminibus submagnis. (T) v. 

 © v. ^. In sahulosis Algeriae circa Oran (Bov6!) et in Asia minore cilicica 

 (Balansa n. 753 ! ) et dein per totam Europam meridionalem, a Rossia australi 

 ilsque ad Lusitaniam et Galliam mediam et occidentalem, nec non partem 

 adstraliorem jmperii austriaci et Helvetiae occupans et usque ad Belgium 

 septentribnem versus progrediens. — G. Don Gen. Syst. vol. 1. p. 289; Jacq. 

 glor. austr. vol. 2. p. 20. t. 132; Gaertn. Fruct. vol. 1. p. 369; Reichenb. Icon. 

 Flor. Germ.|et Helv. vol. 2. p. 22. t. 99. flg. 4443 (petala manca); Dietr; 



