﻿590 DICOTYL. seu EXOGEN^. 



Ordo XIV bis. LACISTEMACEjE (1), — Piperis sp.auctorumolim. 

 — Lacistemaceae Mart. nov. gen. et sp. bras. 1. p. 154 (amo 

 1824). — Urticaceae, lit. e, Lacjstemeae Reichb. consp. p. 84 

 (1828). — Lacistemaceae Lindl. nat. syst.p. 183, veg. Kingd. 

 p. 329; Endl.,gen. p. 291. — Lacistemeae Meissn. gen.p.3h1et 

 258. — Lacistemaceae Schnizl. in Fl. bras. fasc. 30, p. 279, c. 

 ic. {ubi egregia monogr.) 



Flores spicati, hermaphroditi (saepe tamen steriles), bractea 

 lata, bracteolisque 2 interioribus linearibus inclusi. Sepala 

 0-6, saepius 4, libera, petaloidea, persistentia, uno antico saepe 

 majore, uno postico saepe minore , aliis lateralibus in aestiya- 

 tione exterioribus. Discus sepalis brevior,subcarnosus, margine 

 inflexo varie et obtuse lobatus, saepe inaequalis. Stamen disco 

 antice insertum , in crura loculos 2 segregatos gerentia apice 

 divisum , persistens. Pollen (ex Schnizl.) ovale , laeve , rimis 3 

 instructum. Ovarium superum, uniloculare. Stylus apice stig- 

 mata 3, minima gerens, uno postico. Ovula 3-6, versus apicem 

 loculi in pariete pendentia, anatropa, funiculo incrassato. 

 Fructus drupaceo-capsularis , epicarpio carnosulo , endocarpio 

 sicco, valvis 3 medio placentiferis dehiscens. Semen abortu 

 unicum, pendulum, arillo completo carnoso cinctum; testa 

 crustacea, chalaza percursa. Albumen copiosum, carnosum. 

 Embryo rectus, centralis; radiculacylindrica, elongata; cotyle- 

 donibus ovatis, planis, facie adpressis, nervosis.— Frutices vel 

 arbusculae , in America meridionali intertropicali crescentes ; 

 foliis alternis, distichis, persistentibus, breviter petiolatis, pen- 

 ninerviis, nervis secundariis paucis, tertiariis crebris a centeli 

 et a secundariis divergentibus, parenchymate saepe pellucido et 

 tunc quasi punctato; stipulis lanceolatis, caducis ; spiculis sim- 

 plicibus, pluribus ex eadem axilla et aetate diversis', indelon- 

 gitudine variantibus, raro petiolo longioribus, floribus appro- 

 ximatis, minimis, bracteis margine eroso-ciliolatis, inferioribus 

 sterilibus. 



Variationes in eodem ramo frequentes sunt : folia acumine 

 acuto vel obtusiusculo , basi acuta vel obtusa ; numerus et lon- 

 gitudo spicularum in axilla; denique (sed rarius) sepala 5-6, 

 vel 4-5-6, in proximis floribus. Stylus plus minus elongatus, 

 inde forsan fios fertilis an non. 



Discus a sepalis admodum differt, et forma irregulari, con- 

 tundata, atque consistentia axis continuatio potiusquam folia 

 corollina mihi videtur. — Ovula abortiva supra medium parie- 

 tis in fructu adsunt, uno interdum praeter semen paulo evo- 

 luto. 



Inflorescentia amentacea et flos equidem valde simplex Mo- 



(1) Auctore Alph. De Candolle, 



