﻿640 DICOTYL. seu EXOGENiE. 



Ordo LXV bis - MONIMIAGEjE{1) — Urticarum geaera Juss. gen. 

 p. 401. — Monimieae Juss. in Ann. Mus. 14. p. 116- 135. — 

 Monimieae et Atherospermeae Rob. Broum gen. rem. p. 21. — 

 Monimiaceae Endl. gen. p. 313; Tul. in Ann. sc. nat. ser. k.v. 3. 

 p. 29, Ejusd. Monogr. Monimiac. in Arch. Mus. 8. p. 273, 

 t. 25-34, alque Fl. Bras. fasc. 20. 



Flores plerumque dioici vel monoici, raro bisexuales. Peri- 

 gonium lobis uniserialibus (calyx), aut bi-pluriserialibus, 

 (calyx et corolla?); tuboin fl.femineis saepius ventricoso,fauce 

 frequenter processu rentro perforato (velum) partim occlusa. 

 Stamina tubo perigonii inserta, plerumque co, nunc pauca, 

 antheris bilocularibus, interdum vero loculis apice confluenti- 

 bus. Staminodia nonnunquam staminibus interiora. Ovaria in 

 fl. femineis et androgynis plura, saepe c«, intra tubum peri- 

 gonii acervata, inter se libera, unilocularia, 1-ovulata; stylis 

 longe linearibus, nunc subcoalitis, apice attenuatis. Ovulum 

 in singulo ovario unicum, erectum aut pendulum, anatropum. 

 Pructus e perigonio accreto et drupis vel achasniis constans; 

 perigonium tunc plerumque subcarnosum persistens, interdum 

 capsulare, longitudinaliter aut circumscisse dehiscens; drups 

 interdum exsuccae, endocarpio tenui vel ligneo. Semen albumi- 

 nosum. Embryo axilis, plerumque minimus; radicula cylin- 

 drica; cotyledonibus ovato-ellipticis, facie adpressisvel frequen- 

 ter divaricatis. — Arbores, arbusculae vel frutices, plerumque 

 sempervirentes et fragrantes , pilis saepius fasciculatis , in 

 terris tropicalibus, praesertim americanis sparsae ; in Africa con- 

 tinentali hucusque ignota»; foliis oppositis (saepe in eodem spe- 

 ciinine ternis \v.\ dissociatis), rarissime alternis, penninerviis, 

 saepissime glanduloso-punctatis ; stipulis nullis; inflorescentiis 

 definitis, axillaribus et terminalibus, pedunculis frequenter ex 

 axilla vel e trunco communi in axilla folii geminis, bracteis 

 caducis, floribus mediocribus vel parvis, ingratis. 



Ordinis affinitates veras cum Calycantheis et Rosaceis, nec 

 non Dilleniaceis et Magnoliaceis , jam anno 1809 indicavit ill. 

 Jussiaeus , momento tamen nimis gravi concesso analogias 

 fallaci floris cum inflorescentia Ficus vel Dorsteniae. Habitus, 

 odor, et interdum stamina, Lauraceas memorant, sed pistilla 

 simplicia sunt plurima, nec in unum concreta. Cel. Lindley 

 (Veg. Kingd. p. 295) classem, non sine causa, proposuit e 

 Monimiaceis, Myristicaceis, Lardizabaleis, Schizandraceis et 

 Menispermaceis, atque eodem anno (1855) cl. Hooker fil. et 

 Thomson (Pl. Ind. p. 164) Monimiaceas non sine causa prope 

 Anonaceas, inter Myristicaceas et Menispermaceas collocave- 

 runt. 



JExtoxicon Ruiz et Pav. proJr. p. 131. t. 29, Hook. ic. t. 12, 



(1) Auctore Alph. De Candolle. 



