A40 DICOTYL. seu EXOGENJE. URTICA. 
ledonibus obcordato-rotundatis radiculaque subconiea donatus. — Stirpes 
herbacez, annuz v. perennes, raro frutescentes, cosmopolitze, in tem- 
peratis vero et subtemperatis utriusque orbis precipue obviz, stimulis 
Obsite aut rarissime horumce abortu prorsus inermes, caulibus ramis- 
que plerumque tetragonis. Folia opposita, varie dentata, raro inciso- 
lobata, rarissime integra, palmatim 95-7-v. rarissime, 3-nervia, cystolithis 
punctiformibus v. rarius oblongis linearibusve. Stipule laterales, cujus- 
que paris foliorum nunc liberz s. utrinque inter petiolos binz, nunc 
utrinque in unam interpetiolarem solitariam coalite. Glomeruli basi 
bracteolati. Flores sepissime ebracteati, utriusque sexus virentes, mas- 
culi mox decidui. Fructus diu persistentes. 
S 1. Flores masc. et fem. in inflorescentiis omnibus aut rarius in 
intermediis solum intermizti (1). 
* Inflorescentie petiolo breviores, sepe glomeruliformes.(2). 
1. U. unENs (Linn. Spec. pl. p. 1396), herbacea, inter stimulos glabriuscula, 
foliis ovatis v. oblongo-ovatis inciso-serratis, dentibus triangulari-lanceolatis 
acutis obtusiusculisve (apicali lateralibus subsequali), stipulis inter petiolos 
utrinque binis, inflorescentiis androgynis petiolo brevioribus (rarissime longio- 
ribus), perigonii fructiferi segmentis majoribus pilo urente solitario sepissime 
armatis. C? In cultis et incultis ruderatisque juxta habitationes hominum fere 
ubique occurrit; cis Cancrum et presertim in Europa vulgatissima, in Asia. 
orientali autem necnon inter et trans tropicos rarior. — Engl. bot. 18. t. 
1236; Fl. dan. 5, t. 139; Reichb. Fl. germ. 12, t. 652, f. 1320; Wedd. Monogr. 
p. 58, t. 1, c, f. 12 et 13. U. minor Lam. Fl. fr. 2, p. 194. — Caulis erectus 
v. adscendens, 11-4 decim. altus, succulentus, subsimplex v. sepius a basi 
ramosus, ramis caulem ipsum persepe altitudine aemulantibus et sicut ille 
magis minusve stimulesis. Folia 21-8 centim. longa, 1$ - 5 centim. lata, basi 
rotundata aut acuta v. nonnunquam subcordata s:epissimeque, abrupte cuneata, 
dentibus raro acutis integris aut aliquando denticulis 1-2 instructis, dente 
apicali ut plurimum lateralibus squilongo et zquilato vel etiam minore, 
pagina utraque stimulis sparsis armata caeterum glabra v. nervis folii junioris 
marginibusque subtiliter setulosis, petiolo quam limbus breviore v. ad nodos 
inferiores caulis illi equali aut longiore stimuloso v. inermi. Stipule omnino 
libere, lanceolate, acutiuscule, ciliata. Inflorescentice subsessiles, brevissime 
ramose, juniores congestiflore, floribus masc. quam fem. paucioribus, peri- 
gonii lobis medio dorso-setulosis. Paniculee fructiferae patulz, laxiflorze, race- 
miformes, petiolum rariter :quantes, ramulis inermibus aut parce stimulosis, 
perigonii fem. segmentis interioribus s. majoribus planiusculis apicem versus 
et margine setuloso-hispidis necnon in dorso insuper pilo urenti majusculo 
instructis rariusve inermibus. Achanium ovatum, 12-2 millim. vulgo longum, 
obtusum, cinereo-rufescens, subtilissime scabriusculum, perigonium aequans. 
— Notam specificam optimam praebet exiguitas dentis apicalis foliorum. Mi- 
nus constans est presentia pili urentis in dorso segmentorum majorum peri- 
gonii fl. fem. Alabastri masculi quam in speciebus duabus sequentibus (quae 
forsan ab pes stirpe originem ducunt) triente v. dimidio majores sunt. 
(v. v. et s. 
B, parvifolia, caule et presertim foliis multo minoribus quam in typo (0) 
Passim. U. parvula Bl. Mus. bot. lugd.-bat. 2, p. 149. (v. s.) 
y; iners, ex toto inermis Passim. U. iners Forsk. Fl. Aigypt. p. 160. 
U. verticillata Vahl, Symbol. p. 76; Pers. Synops. 2, p. 252. 
(1) Vid. etiam U. membranaceam (n. 29) atque species minus rite cognitas 
sive dubie consanguinitatis ad calcem generis descriptas. 
(2) Conf. etiam U. rupestrem cujus spice fem. petiolo sepe breviores sunt, 
necnon interdum androgyne. 
