URTICA. URTICACE/E (aucron WEDDELL). 41 
2. U. FLABELLATA (Kunth in H. B. Nov. gen. et sp. 2, p. 40), herbacea, magis 
minusve stimulosa, ceterum fere glabra, foliis flabellato-incisis, laciniis pleris- 
que subtrilobis, lacinulis acutiusculis, stipulis inter petiolos utrinque binis, in- 
florescentiis androgynis densis petiolo brevioribus, perigonii fructiferi seg- 
mentis majoribus subinermibus v. sparsim stimuloso-hispidis. (T) In Andibus 
Novogranatensibus et.zequinoctialibus; frequentissima ad muros ville Querchu 
provincie Pasto, alt. 2540 metr. (Humb. et Bonpl.); prope Hacienda de An- 
tisana, alt. 3380 metr. et ad Cuenca (Hartweg, n. 1382) ; in pascuis alpinis 
prov. quitensis (Jameson), necnon in Peruvia (Pavon, Cl. Gay ; Lechler, n. 
1802) et in Bolivia (Mandon, n. 1100). — 'Wedd. Monogr. p. 65. — Caulis 
Suberectus, a basi ramosus, plus minus stimulosus, ceterum glaber, ramis 
elongatis diffusisque. Folia szpissime inzquilateralia, dimidio inferiore cu- 
neata, laciniis pinnatim 3-5-lobis rarius integerrimis, sinubus acutiusculis 
rotundatisve, utraque pagina stimulis longiusculis validis conspersa, nervis et 
margine insuper plus minus pilosis, petiolis foliorum rameorum limbo ple- 
rumque brevioribus caulinorum vero persepe eo longioribus rarissime iner- 
mibus. Stipule parve. Glomeruli sessiles, ramulis inermibus. Flores masc. 
auci, oto decidui, alabastris, 2 millim. vix latis, lobis sparsim stimuloso- 
ispidis. Perigonii fructiferi segmenta majora interdum fere inermia, at se- 
pius stimulis 1-5 prelongis a'iisque minoribus dorsalibus marginalibusve 
armata, achamio ovato 12-12 millim. longo acuto obscure fusco- marmorato 
E Me equilonga. — Stimuli (teste Hartwegio) quam maxime uren- 
tes. (v. s. 
3. U. SPATHULATA (Smith, in Rees' Cyclop. 37, n. 17), herbacea, inter stimulos 
fere omnino glabra, foliis parvis rotundatis incisis, dentibus lanceolatis acutis, 
etiolo quam limbus plerumque longiore, stipulis inter petiolos utrinque 
inis, inflorescentiis androgynis congestifloris petiolo brevioribus, perigonii 
fructferi segmentis rmaajoribus inermibus. (1) Ubique in plateis circa urbem 
Montevideo (Commerson, etc.); in Brasilia meridionali (A. de St. Hilaire) — 
Wedd. Monogr. p. 60. U. Scalpe Commers. mscr. in hb. mus. par. ; Wedd. in 
Ann. sc. nat. 3* sér. 18. p. 198. U. bonariensis Pers. Synops. 2. p. 552. U. 
urentissima Comuers. ex Pers. l. c. U. urens Miq. pro parte, in Mart. FI. 
bras. fasc. 12. p. 195. — Caulis erectus v. adscendens, 11-3 decim. altus, basi 
ramosus, stimulis raris copiosisve armatus, caeterum glaber. Folia ambitu 
rotundata, 8-15 millim. lata, basi abrupte cuneata, dentibus subacuminatis 
2-3 millim. longis (terminali et lateralibus fere zqualibus) integerrimis v. 
denticulo uno et allero instructis, sinubus acutis, pagina superiore stimulis 
longis et raris armata ceterum glabriuscula, inferiore sepissime prorsus 
inermi nervis interdum subadpresse pilosulis, petiolo adulto rarissime quam 
limbus breviore sparse stimuloso. Stipulae oblongo-lanceolate, 11-2 millim. 
longa, obtusiuscula, ciliatze. Glomeruli subsessiles, petiolo multo breviores, 
ramulis inermibus. Flores masc. pauci, cito decidui, alabastro j millim. lato, 
lobis glaberrimis. Perigonii fructiferi segmenta majora inermia et glabrius- 
cula, acheenio oblongo-ovato 1$-14 millim. longo apiculato lutescente et sub 
lente minutissime scabriusculo zquilonga. — U. flabellate affinior quam U. 
urenti, sed ab utraque bene distincta. Specimina vidi qua ad quamdam 
formam sequentis speciei nonnihil accedere videntur. (v. s.) 
4. U. EcHINATA (Benth. Pl. Hartweg. p. 252), herbacea, inter setas urentes 
sepius crebre hispida, foliis ovatis grosse dentatis v. inciso-dentatis crenatisve 
dente apicali ut plurimum caeteris longiore, stipulis inter petiolos binis, in- 
florescentiis androgynis confertifloris petiolo brevioribus, segmentis majoribus 
perigonii fructiferi aequaliter hispidis. (1)-(9)- 2f. 
a, foliis ovatis grosse dentatis, dentibus triangularibus acutis v. acuminatis 
(apicali ceteris longiore), petiolo quam limbus sapius breviore stimu- 
loso. (D- 2 In regione alpina Peruviz et Bolivie secus muros et in pas- 
cuis rupium (d'Orbigay, Weddell, Mandon). U. andicola Wedd. in Ann. 
sc. nat. 3* sér. 18. p. 198; Monogr. p. 60. t. I. C. f. 14-16. Radix in 
planta perennante crassa, carnosa. Caules sepe numerosi, ramosi v. sim- 
plices, stimulis validis inter pilos breviores numerosissimosque conspersis. 
Folia 11-4 centim. longa, 1-3 centim. lata, basi rotundata v. cordata, 
dentibus vulgo integris, limbo plano aut interdum bullato-rugoso, petiolo 
* 
