URTICA. URTICACEJE (Avcron WEDDELL). 45 
Wedd. Monogr. p. 8&. — Caulis inter stimulos minute pilosulus. Folia 
utrinque inter setas subtiliter pubescentia. Inflorescentia fructiferze quan- 
doque longiuscule pedunculata. (v. s.) 
** Inflorescentiz saltem fructifera peliolo longiores (1). 
10. U. nveERBOREA (Jacquemont mscr. Wedd. Monogr. p. 68), casspitosa, her- 
bacea aut basi lignescens, inter stimulos raros subtiliter pubescens, fuliis 
ovatis cordatis argute serratis, stipulis inter petiolos utrinque binis, inflo- 
rescentiis parvis androgynis petiolo brevissimo longioribus, perigonii fructi- 
feri segmentis majoribus inermibus achzenium undique excedentibus. 2 In lapi- 
dosis alpinis Thibetiz occid. et orient. altit. 4500 metr. et ultra vulgatissima 
(Jacquemont; Strachey et Win'erbottom, n. 18; Hooker fil. et Thomson). — 
Rhizoma crassum, lignescens , inferne sphacelatum radiculisque validis tomen- 
tosis instructum, superius suberoso-squamosum. Caules robusti, densiuscule 
fasciculati, 2-3 decim. alti, simplices, basi denudati demumque in lignum 
indurati, czeterum subtiliter pubescentes pilisque urentibus paucis armati. Fo- 
lia sinu lato cordata, 13-3 centim. longa, 1-2 centim. lata, rugosa, utrinque 
pilis urentibus conspersa, dentibus triangularibus subacuminatis omnibus 
fere cqualibus vel terminalibus minoribus, nervis pagina inferioris pubes- 
centibus glabratisve, petiolo 3-4 millim. longo pubescente inermi vel setigero. 
Stipule oblongz, petiolo fere zquilongz, obtusissimze, puberule, etiam ad 
nodos inferiores persistentes. Panicule vix multiflorz , laxiflorz, 1-2 centim. 
longe. Flores masc. rari, alabastro 1 millim. lato, segmentis hispidis. Peri- 
gonii fem. segmenta interiora post anthesin quam in congeneribus magis am- 
pliata, illa o frucüferi orbicularia membranacea pilosulo-hispida 
achanium oblongo-ovatum 2 millim. circiter longum pallidum leviusculum 
undique excedentia. (v. s.) . 
11. U. srAcHYOIbES (Webb, -Phytogr. canar. 3. p. 259. t. 210), herbacea, caule 
ramisque presertim superne copiose stimulosis, foliis ovatis v. elliptico-ovatis 
apice attenuatis crenatis vel crenato-serratis, dentibus parvis obtusissimis 
acutiusculisve, petiolo quam limbus breviore rarius hinc cquilongo, stipulis 
inter petiolos utrinque binis, inflorescentiis androgynis v. unisexualibus (masc. 
superioribus) seepe spiciformibus petiolo longioribus brevioribusve, perigonii 
fructiferi segmentis majoribus hispidulis piloque urente dorsali majusculo 
persape instructis, (1) In rupestribus, ad muros et sepes Teneriffé meridiona- 
lis, secus viam inter Santa Cruz et oppidum Orotava, etc. (Webb, etc.)— Wedd. 
Monogr. p. 72. U. stachyophylla Webb, olim. — Caulis gracilis, adscendens 
vel prostratus, 2-6 decim. altus, valde ramosus, caule primario ut plurimum 
ramos excedente, pilis urentibus ad apices ramorum saepe longioribus et cre- 
brioribus. Folia 1 $-5$ centim. longa, 8 millim. ad 31 centim. lata, basi acu- 
tiuscula rotundata aut cordata sdepe ab ipsa insertione petioli dentata, den- 
tibus subzqualibus apud folia majora utriüque viginti v. numerosioribus, 
limbo planiusculo supra pilis urentibus gracilibus sparsim armato, subtus (in 
folio juniore prasertim) iisdem horrido, czeterum utraque pagina sed preser- 
tim in nervis inferioris margineque plus minusve pubescenti-pilosulo, petiolo 
gracili longitudine variabili haud raro limbum zquante vel etiam superante 
pubescente sparsimque stimuloso. Stipula lineari-lanceolate, 2 millim. circi- 
ter longae, longiuscule ciliata. Panicule spiciformes sive racemiformes, sub- 
sessiles, uni-bisexuales, mascule et femines in ramis iisdem vel distinctis, 
mascule superiores ac plerumque femineis longiores (nempe interdum fere 
decimetrales), rhachi haud raro subalata sparsimque setigera, feminez den- 
siflore brevissime vel petiolum fere zquantes, rhachi magis minusve stimu- 
losa. Perigonium masc. pubescenti-hispidum, alabastro 1 4 millim. lato. 
Perigonii fructiferi segmento interiore acheenio ovato 11-14 millim. longo 
obtusiusculo cinereo-fuscescente oculoque armato distincte punctato subequi- 
magno.— Ad hane speciem verisimiliter referenda est U. rubricaulis Hornem. 
mscr. ; Bl. Mus. bot. lugd.-bat. 2. p. 150. (v. s.) 
(1) Vide etiam species duas precedentes, scil. U. subincisam et U. Meyeri. 
