50 DICOTYL. seu EXOGENJE. URTICA. 
sitie calami scriptorii nonnunquam tortuosis basi albidis, ramis gracilibus 
glabriusculis et inermibus levibus scabriusculisve. Folia 15 - 10; centim. longa, 
1-6 centim. lata, apice acuminata, basi interdum fere truncata , dentibus in- 
tegris, glabra vel pilis sparsis crassiusculis et subinnocuis obsita, obscure 
viridia, nitidiuscula, lamina exsiccata in pagina superiore cystolithis oblongis 
conspersa, petiolo gracili 11-41 centim. longo sparsim stimuloso. Stipule 
angustissimz, vix bimillimetrales vel longiores, demum deciduz. Spice masc. 
jn axillis superioribus ramorum v. in ramis distinetis sessiles, lineares, 3-5- 
centimetrales, rarissime breviter ramose, erectiuscule, rhachi fere undique 
floribus tecta vel altero latere nuda et subcompressa stimulis nonnullis in- 
structa. vel inermi, floribus numerosis, alabastris 15 millim. latis, perigonii 
segmentis dorso brevissime setulosis. Spice fem. quam mascule breviores 
(an semper?), initio erectiusculze, demum patula, simplices, rhachi parum 
stimulosa. Perigonii fructiferi segmenta interiora quam exteriora duplo lon- 
giora, achenio ovato 1-1f millim. longo obtusiusculo granuloso zequilonga. 
— Habitu U. morifoliam nonnihil refert, sed ab illa et caeteris omnibus con- 
generibus distinctissima est. Inflorescentia, teste Gussone, interdum andro- 
gyna. (v. s.) 
19. U. nio1CA (Linn. Spec. pl. p. 1396), monoica aut dioica, herbacea v. raris- 
sime basi suffrutescens, cespitosa, rhizomatibus plus minus elongatis, cau- 
libus elatis varie pilosis stimulosisque. aut omnino glabris, foliis ovatis oblon- 
gisve v. lanceolatis szepius ab ima basi serratis , stipulis inter petiolos 
utrinque binis (hisce rarissime in unam interpetiolarem coalitis), inflorescen- 
tiis unisexualibus sepius ad basim plus minus ramosis, fructiferis pendulis. 
&, vulgaris, dioica, herbacea, caulibus simplicibus pubescenti-hispidis , 
foliis cordato-ovatis (superioribus angustioribus) utrinque subtiliter pu- 
bescentibus et supra sparsim stimulosis grosse dentato-serratis. 2& Ad 
sepes, in fossis ruderatisque et secus muros subhumidos per totam. fere 
Europam (polari excepta) admodum frequens, in Africa, Asia occidentali 
etiamque orientali et in America boreali temperata. et subtropica quoque 
obvia, in America tropica autem rarissima atque ab. Oceania. insulis. 
(Nova Hollandia excepta) ut videtur adhucdum exul. — Lam. Encycl. 
t. 161; Fl. dan. 5. t. 146; Engl. bot. 25. t. 1750; Reichb. Fl. germ. 12, 
t. 654; Wedd. Monogr. p. 17. U. major Kanitz, in Bot. Zeit. (1863), p. 51. 
Caules erecti v. adscendentes basique radicantes, 4-12 decim. alti 
elatioresve, raro ramosi sepius inter stimulos undique pube brevi tenui 
patulaque vestiti. Folia vulgo majuscula, nempe. 5-15 centim. longa, 
24-10 centim. lata, inferiora ut plurimum. basi sinu lato. cordata, supe- 
riora minora haud raro oblonga et subacuminata, dentibus plerumque 
integerrimis, apicali acutiusculo lateralibus sape duplo longiore, petiolo 
quam lirnbus duplo triplove breviore pubescenti-setuloso. Stipule lineari- 
oblonge vel oblongo-lanceolate, 4-6 millim. longae, acute aut obtuse, 
puberule ciliolat&eque. Inflorescentize masc. sub anthesi erectiuscule v. 
patule, glomerulis approximatis, perigoniis pubescenti-hispidis; femines 
initio patula sepius basi longiuscule et diffuse ramose, ramulis villosis 
- et sparsim stimulosis, glomerulis discretis; fructiferze nutantes vel pen- 
dule, vulgo subintricatee, glomerulis confluentibus. Perigonii fructiferi 
segmenta interiora quam. exterior» plerumque dimidio longiora, achze- 
nium ovatum  uni-sesqui-millimetrale obsolete punctatum v. leve paulo 
superantia. — Inter flores masculos exstant interdum nonnulli feminei 
quorum perigonium majus est et minus hispidum quam in inflorescentiis 
plante feminez. Rarissime occurrunt specimina inflorescentiis aliis 
masculis aliisque femineis in eodem caule, masculis tunc (sicut in va- 
rietatibus pluribus monoieis infra designatis) ex axillis inferioribus femi- 
neisque e superioribus. enatis. (v. v.) 
Subvar. wmbrosa, caulibus foliisque subtiliter pubescentibus vix stimu- 
losis. 2X In sylvis Europee passim. (v. v.) 
Subvar. hispida, caulibus foliisque et ramulis inflorescentie crebre 
stimulosis, perigonii fructiferi segmentis valde hispidis. 2X In Italia, 
Corsica et Gallia meridionali frequens, nec non in Afghanistan (Grif- 
