FLEURYA. URTICACE/E (avcron WEDDELL). T8 
lisque creberrime breviusculeque stimulosis, cet. ut ín typo. — In ins. 
mascarenis (Commerson, Gaudich.), et Timor (Riedlé). Fleurya petiolata 
Decsne Herb. Timor p. 162. 
2. F. cvuosA (Wedd. Monogr. p. 113), caule pilis minutis patentibus puberulo 
aliisque longioribus robustioribusque insuper irstructo, foliis late ovatis acu- 
minalis basi subcordato-peltatis grosse dentatis utrinque puberulis, inflo- 
rescentiis androgynis fastigiatis, superioribus quam folia longioribus, perigonii 
fem. inzequaliter 4-partiti pedicello cylindrico, stigmate crasso elongato. (1) In 
ruderatis et hortis prope Bataviam frequentissima vulgoque a Malaiis Saroni 
dicta. — Miq. Fl. ind. bat. (2) p. 228. Urtica (Fleurya) cymosa Hassk. Pl. jav. 
rar. p. 200. Herba stricta, robusta, 6-12 decim. altà, caule simplice aut 
subramoso, pilis majoribus apice subclavato-incrassatis. Folia 5-16 centim. 
longa, 3-13 cm. lata, 3-nervia, utrinque puberula, supra atro-viridia, subtus 
pallida. Stipulae a basi ad medium connatz. Inflorescentie in eodem cum fo- 
liis plano explanatz, superiores szepe 2-decimetrales foliisque longiores, infe- 
riores multo minores, pedunculo 2-3-chotomo petiolis longiore ramisque et 
nen puberulis; floribus umbellatis aut subcapitatis in apice ramorum 
revium aggregatis, masculis pradecocibus inter femineos immixtis, perigonii 
albidi 5-lobi lobis in juventute pilo erecto apice clavato instructis. Flores fem. 
perigonio 4-partito, segmentis exterioribus anguste linearibus concavis sub- 
faloatis, superiore breviore, duobus interioribus s. lateralibus subrotundis 
planis. Achenium securidiforme, anguste marginatum (margine inferiore 
convexo) tenuissimeque subalatum, compressum, tuberculatum, stigmate re- 
flexo coronatum. (Descript. ex Hasskarl, l. c.)— À F. estuante presertim stig- 
mate elongato diflerre videtur. 
3. F. CUNEATA (1), magis minusve stimulosa , ceeterum glaberrima, foliis rhom- 
boideo-ovatis acutis inferne late cuneatis vel rotundato-truncatis excepta basi 
grossiuscule dentato-serratis (serraturis utrinque 4-6), inflorescentiis corymbi- 
formibus androgynis petiolo brevioribus, pedicello floris fem. cylindrico, pe- 
rigonio ejusdem ineequaliter 4-partito, stigmate brevissimo. (1) In cultis rude- 
ratisque et sylvis insulae Cuba (Peeppig, Despreaux, Ramon de la Sagra, 
Wright,etc.). — Urtica cuneata A. Rich. in Ram. de la Sagra Hist. ins. Cub. 
Bot. 2. p. 224. Fleurya umbellata Wedd. in Ann. sc. nat. 3* sér. 18. p. 205; 
Monogr. p. 114. — Caulis erectus, 1-3 decim. altus, succulentus, simplex v. a 
basi ramosus, striatus, stimulis longis conspersus, exsiccatus cystolithis 
oblongis creberrime albo-punctatus. Folia 1-5 centim. longa, 2-3 j centim. 
lata, paulo infra medium late cuneato-attenuata v. rotundata, rarius truncata, 
sursum sensim attenuata serraturisque 4-6 triangularibus acutis utrinque 
instructa, utraque pagina stimulis longis et raris armata, lamina exsiccata 
tenuiter membranacea, cystolithis linearibus sparsis juxta nervos vero nume- 
rosioribus, petiolo gracili limbum longitudine superante vel aequante sparsim 
stimuloso. Stipule in planta exsiccata vix conspicua. Cymulz solitariz, axil- 
lares, corymbiformes (umbellas referentes), subsessiles petiolisque breviores, 
rhachi bis terque dichotoma, ramulis pedicellisque subfasciculatis. Flores 
masc. ad basin cymularum subsolitarii et mox labentes, perigonii A-partiti 
segmentis glabriusculis; fem. ut in F. :estuanti, achaenio 1 millim. vix longo. 
— Species optima, characteribus essentialibus constantissimis. (v. s.) 
B, grossa, caule parce ramoso, foliis ovatis 2-4 centim. longis, petiolo lim- 
bum sepe zequante eove longiore, serraturis grossis utrinque 3-4. In ins. 
Cuba, cum typo (Wright, n. 1453 pro parte, ann. 1860-1864). 
y,ovata, caule a basi valde ramoso, stimulis quam in typo crebrioribus 
armato necnon inter stimulos hispido, foliis 1-1$ centim. longis late ova- 
tis basi rotundatis supra basim integram dentato-serratis. Cum praeced. 
(Wright, n. 1453, pro parte.) 
8, subintegra, fere omnino inermis, caule gracili presertim superne ra- 
(1) Nomini specifico a me huic plante olim dato regule 57 codicis botanici 
contrario habui necesse alium, prioritatis causa dignius, subjicere. Item, etsi 
non semper libente animo, aliis sat numerosis in pag. seq. occurrendis. 
