285* DICOTYL. seu EXOGENJE. MYRIOCARPA. 
5-64 centim. lata, venis utrinsecus 6-7, limbo supra ut in precedente. Flores 
ignoti, (Descript. ex Liebmann.) 
6. M. BrFURCA (Liebm. 1. c.), monoica, ramis crassis teretibus verrucosis pübes- 
centibus mox glabrescentibus, foliis ovatis acuminatis denticulatis v. repando- 
crenulatis basi rotundatis supra lacunosis brevissimeque pubescentibus subtus 
leviter bullatis ad costam nervos venulasque hirtellis demumque glabrescen- 
tibus, inflorescentiis bifurcis erecüis flexuosis androgynis foliis fere zequilongis, 
floribus fem. perigonio diphyllo foliolis patulis acutis dorso ciliatis, achzenio 
margine pubescenti-ciliato. ó Ad montem ignivomum Masaya; in Nicaragua 
e enn — Wedd. Monogr. p. 490. — Folia 8-11 centim. longa, 4-57 cen- 
im. lata, trinervia, nervis primariis utrinsecus 4-5 juxta marginem arcuato- 
anastomosantibus, reticulatim venulosa, limbo (exsiccato) supra obscure vi- 
ridi pilis adnatis (cystolithis) circa glandulas immersas stellato-radiantibus 
obsito. Inflorescentic 8-11 centim. longe, peduriculo 5-10- millimetrali, flori- 
bus maso. et fem. intermixtis, masculis sessilibus. — insignis inter congenera 
inflorescentiis androgynis et exigultate foliorum. (Descr. ex Liebmann, l. c.) 
XXXIIL PHENAX Wedd. in Amm. sc. nat. 4* sér. 1. p. 191; Monogr. p. 490; 
Bl. Mus. bot, lugd. bat. 2. p. 168. — Boehmerie, Urticce et Parietari& spec. 
auct. 
Flores monoici v. dioici, in omnibus axillis dense conglomerati, mas- 
culi et feminei in speciebus monoicis intermixti, bracteis ferrugineis 
(interdum majusculis) arcte circeumdati. Masc. Perigonium &- aut rarius 
3- v. 5-lobum , lobis ovatis ut plurimum sub apice longiuscule mucro- 
natis rarissime transverse plicatis s. infractis. Stamina tot quot perigonii 
segmenta, filamentis crassis. Pisülli rudimentum anguste conicum s. 
lineare, lanatum, inferne cum basi filamentorum haud raro plus minus 
coalitum. Fem. Perigonium deficiens (1). Ovarium ovatum, glabriuscu- 
lum vel margine (sub apice presertim) breviter pilosulum. Ovulum e 
fundo loculi erectiusculum. Stigma elongato-filiforme, altero latere vil- 
losulum, altero glabrum pilosulumve. Áchanium parvum, ovario fere 
conforme, ventricosum, s&pe punotulato-verruculosum, miargine acu- 
tiusculo, stigmate persistente terminatum bracteaque florali sübscariosa 
diu obvallatum, pericarpio crustaceo vix crasso. Semen pericarpio con- 
forme. Embryo cotyledonibus fere rotundatis radicula tereti paullo lon- 
gioribus. Albumen satis copiosum. — Frutices suffruticesve in America 
tropica necnon in insula Mauritio vigentes, facie Boehmeriarum quo- 
rumdam, diffuse ramosi, glabri a&ut pube varia vestiti. Folia alterna, 
homomorpha et zquilatera, longiuscule petiolata, ssepius dentata, ra- 
rissime integerrima, tri-quintuplinervia, cystolithis punctiformibus et 
parum conspicuis inspersa. Stipule libere, ex utroque latere baseos 
petioli nascentes, ferrugineo-seariose. Glomiéruli subglobulosi, petioli 
basim interdumqtüe caulém ipsum &mpleotentes. Flores m se. pedicellati 
(pedicello artieulato); feminei minimi ad basim bractearum sessiles, 
bracteis ciliatis. — Genus distinctissimum characteribus floris feminei. 
(1) Meo judicio flos femineus iri hoc genere omnino nudus est; a beato Blumio 
autem perigonium sequentibus verbis indicatur : — « Perigonium, quod facile 
prorsus abesse existimes, quia ovarium plane vestit eique arcte adnatumi est, 
ellipticum, compressum, ad exortum stigmatis valde contractum, glabriusculum 
s. margine superne pilis brevibus raris conspersum, limbo multo distincto. 
Ovarium perigonio Confetme, vertice tantum subattenuatum, quo fit ut in mar- 
ginibus semipellucidis vestitum perigonio adnato appareat. » 
