198 DICOTYL. seu EXOGENJE. MERCURIALIS. 
Botaniska Notiser 1849 p. 67 et in Flora ratisb. 1850 p. 334. Hic lusus 
preter flores masculos saepe feemineis depauperato-adsociatos summopere 
cum forma vulgari (in qua circa Genevam pluries specimina foeminea 
floribus masculis rarissimis sed bene evolutis preedita observavi) quadrat, 
et quoad plantam masculam non differt, sctepeque caeterum, sed non con- 
stanter, foliis angustioribus gaudet. Foliorum limbus enim ambitu valde 
ludit fereque in quoque specimine nonnihil peculiaris, hinc late ovatus, 
illinc ovato-lanceolatus imove lineari-lanceolatus, basi leviter cordatus v. 
rotundato-obtusus v. subobtusus aut angustato-acutus , apice brevius 
longiusve acuuinatus v. obtusus, 11-4-plo longior quam latus, ab una ad 
alteram harum formarum sensim transiens. Specimina gallica sepe ma- 
gis angustifolia, africana autem magis latifolia szepiusque iis forma ge- 
nuine ut ovum ovo similia. Specimina interdum similia evadunt iis M. 
elliptica, a quibus indumento ovarii, st;lis et glandulis calycis foem. undi- 
que angustissimis facile discernuntur. — Ex seminibus unius plante enata 
sunt specimina dioica et monoica (Brot. l. c.). Cl. Moris demum formam 
enumerat (Flor. sard. vol. 3. p. 478) intermediam floribus fcemineis pe- 
dunculatis. — Inter formam ambiguam hujus speciei et M. tomentosam 
in horto matritensi olim hybrida colebatur annuo-tomentosa, caule 
pubescente, foliis lanceolatis utrinque acutis serratis pubescentibus, 
floribus feminei villosis. (Thibaud! in hb. DC.). Caules et folia ut in formis 
angustifoliis ambigue , sed indumentum M. tomentose, etiamsi minus 
copiosum. Styli inter utramque medium tenent. — Ad hanc formam 
hybridam pertinere videtur M. longifolia Lam. Encycl. vol. 4. p. 119. 
(v. s.) 
B, Huetii, foliis etiam junioribus omnino glabris, carpidiis secus lineam dor- 
salem levem subregulariter 6-12-muricatis et pilis parcissimis adspersis. 
(9In Galloprovincia, prope Le Luc (Hanry in F. Schultz hb. norm. n. 1441), 
in Faron et Condon prope Telonem (Prof. Huet) et prope Monspelium 
(Chavannes! in hb. DC.). M. Huetii Hanry in Schultz Billotia p. 21. Hec 
varietas primo intuitu speciminula macra simulat varietatis a. genuina. 
Plante mascula czterum ut in tota specie, foeminec autem hucusque 
note ut in « genuina ambigua, i. e. simul floribus masculis paucis 
ornate. (v. s.) 
T. Species e genere excludenda sed nondum. recognita. 
M. INDICA (Lour. Flor. cochinch. ed. Willd. vol. 2. p. 771), foliis alternis, flo- 
ribus dioicis, calyce masc. tripartito, antheris bilocularibus subrotundis, cap- 
sula triloba monosperma. 5 In Cochinchina et culta et spontanea (ex Lour. 
l. c.). Frutex 6-pedalis, rectus. Pami adscendentes, teretes. Folia lanceolata, 
serrata, glabra, nitida, recentia in jusculo cocta leniter purgantia. Stamina in 
alis speciminibus circ. 15, in aliis catterum similibus fere 50. — Forte 
Claoxyli species, sed forma antherarum, si bene observata, obstat. An potius 
species Malloti ? 
TT Species e genere exclusa. 
M. ALTERNIFOLIA Desv. — Claoxylon Mercurialis. 
M. ALTERNIFOLIA Hochst. — Acalypha Hochstetteri. 
M. ANDROGYNA L. — Croton Ricinocarpus L. quoad syn. Boerh. et patriam 
Surinamiam. 
. ANNUA Thunb. — Leidesia Capensis. 
. BUPLEUROI1DES Kunze — Adenocline pauciflora y humilis, 
. BUPLEUROIDES Meissn. — Adenocline pauciflora à bupleuroides. 
. CAFFRA Meissn. — Adenocline acuta. d 
. CaPzNsiIS Sond. — Leidesia Capensis. 
. FAUCIFLORA Baill. — Adenocline pauciflora. 
gEREFBERE 
