RICINUS. EUPH. ACALYPHE/E (avo. MULLER). 1017 
unibracteati, opposite bibracteolati; bracteolarum axillz aut steriles aut 
altera alternatim fertilis aut ramulum continuans, unde evolutio ra- 
morum racemi cincinnalis. Pedicelli cirea medium articulati. Calyces 
5-partiti. Stamina in floribus bene evolutis ultra 1000 enumeravi. Adel- 
phie staminum numerosz, secus peripheriam circiter 10, intus circ. 5. 
Antherae introrse. Loculi angustie dissepimenti subconfluentes. Styli 3, 
inferne connati, parte libera ultra medium bipartiti, subcarnosi, intus 
v. superne undique valide papillosi, intense rubri. Capsula 3-spermz, 
magna. Testa seminum lavis. Cotyledones ample, basi cordatcze. — E 
seminibus oleum Ricini hodie notissimum, purgativum, exprimitur. — 
De evolutione albuminis in sacco embryonali, nec e cellulis nucelli, 
confer ad observationes accuratissimas cl. Dr A. Gris in Bull. soc. bot. 
de France, 1861, p. 382 et in Annal. des Sciences nat. ser. à. vol. 15. 
p. 5-9. t. 2. 
R. coMMUNIs. — Species unica, summopere varians et ludens, in libris insig- 
niter et descriptionibus et iconibus in species illegitimas numerosas dila- 
cerata, quas ex omni analogia cum speciebus reliquorum generum hujus 
ordinis pro una tantum specie declarare coactus sum. Species enim librorum 
ex maxima parte vix pro veris varietatibus subconstantüibus habendz sunt. 
E seminibus plurium varietatum anno 1862, in horto genevensi cultarum, 
anno insequente omnino alia prodierunt varietates, sed haud notum est quod 
ex quaque forma enatum sit. — Cl. Vilmorin (Annuaire des essais, 1862, p. 293) 
e seminibus Ricini spectabilis habuit formas duas alias, quas sub Ricin San- 
guin et Grand Ricin ordinaire designavit. — Species vere cujusvis generis 
Éuphorbiacearum dein characteribus gravioribus inter se recedunt quam 
Ricini species librorum et hortorum. — Characteres communes preeter illos 
sub genere enunciatos sequentes sunt : Foliorum limbus longe petiolatus, ultra 
medium palmato-5-9-lobatus v.-parüitus; partitiones ovato-lanceolate, acumi- 
nate, insqualiter serrato-dentate v. sublaciniato-dentate. Panicule racemi- 
formes, erecte, a basi florigere. Bractez late triangulares, membranacesc, 
mox marcescentes. Calycis masc. lacinie triangulari-ovate, foeminei anguste 
lanceolatz, máàrcescentes. Ovarium glabrum. Styli basi in columnam levem, 
vix longiorem quam latam connati. Capsule longitrorsum 3-sulcate. Semina 
levia, valide carunculata,eleganter maculata. 
Varietates et lusus e forma et magnitudine capsularum et seminum sequente 
modo coordinanda, varietates tamen 4 indicc a cl. Hamilt. in Transact. of the 
Linn. soc. vol. 14. p. 252, et Ricinus paniculatus Link et Otto (ex Steud.) enu- 
cleari nondum potuerunt. 
* Capsule ovoideo-globose, apicem versus distincte angusliores, 24-20 mm. 
longe, 21-19 mm. late. Semina 17-15 mm. (absque caruncula) longa, 
11-1£-plo longiora quam lata. 
a, megalospermus, panicula fructigera magna pyramidali inferne laxa, 
alabastris subglobosis breviter apiculato-acuminatis, stigmatibus fere 
usque ad basin bipartitis, capsulis magnis. — a. rutilans, tota planta 
cum calycibus et ovariis purpurascente, pruina deficiente, capsulis un- 
dique graciliter echinatis. In horto genev. anno 1862 cult. R. mega- 
lospermus Del. Cent. plant. afric. Caill. p. 89 (1826). R. macrocarpus 
Hort. ex Steud. Nomencl. R. rutilans Desf. Hort. paris. ed. 3. p. 340 
(nomen nudum 1829). — b. pruinosus, tota planta cum capsulis viridi 
superne leviuscule*pruinosa, capsulis undique graciliter echinatis. In 
Benguela frequens ad ripas flum. Bengo in distr. Mossamedes (Welw. 
n. 3051), in horto genev. 1862 cultus. A rutilante preter alabastra rnasc. 
subdistincte acutiora vix nisi colore partium distinguendus. Magnitudo et 
forma partium bene quadrat. — c. Americanus, partibus glauco-prui- 
nosis sub pruina tenui fugace viridi-purpurascentibus, capsulis echinatis 
secus suturas coccorum latiuscule inermibus. Inhorto genev. 1862 cultus. 
Hujus loci est Blackwell Herbar. vol. 2. t. 148 (Stylorum rami coha- 
